Een verblijfskatheter is nodig als u uw blaas niet goed meer kunt leeg plassen. Plast u de blaas niet goed leeg? Dan blijft er urine in achter. Dit heet urine residu.
De meest voorkomende indicaties voor het inbrengen van een transurethrale verblijfskatheter (TUC) zijn operatie, monitoren van de urineproductie en opheffen van urineretentie door afvloedbelemmering.
Geschikte indicaties voor urinekatheters zijn onder meer:
Hospice/comfort care/palliatieve zorg . Nauwkeurige meting van urineproductie bij ernstig zieke patiënten. Vereiste strikte immobilisatie voor trauma of operatie. Hulp bij genezing van ernstige perineale en sacrale wonden bij incontinente patiënten.
De meest voorkomende reden om een katheter in te brengen is incontinentie, bijvoorbeeld door een vergrote prostaat of verzakking van de blaas, waarbij de plasbuis wordt dichtgedrukt. Een andere reden om een katheter in te brengen is het ontlasten van de urinewegen na een operatie in dat gebied.
Omdat u na de operatie/bevalling niet kunt plassen of omdat er teveel urine in de blaas achterblijft, gaat u met een verblijfskatheter naar huis. In deze folder leest u hoe u de katheter het beste kunt verzorgen.
Door de verblijfskatheter heeft u een iets verhoogd risico op een blaasontsteking. Als u naast stinkende, troebele urine ook koorts of een algeheel ziek gevoel heeft, neem dan contact op met de polikliniek Urologie. U krijgt dan een antibioticum voorgeschreven en zonodig wordt de katheter vervangen.
Langdurig gebruik is wanneer iemand een urinekatheter gebruikt gedurende ten minste 4 weken . Mensen die een urinekatheter gebruiken, lopen een verhoogd risico op een infectie.
De katheter is nodig als de urine niet goed uit de blaas wordt afgevoerd. De meest voorkomende reden om een katheter in te brengen is retentie. Dit is het onvermogen om de urine op natuurlijke wijze te lozen, bijvoorbeeld door een vergrote prostaat, of verzakking van de blaas deze drukt de plasbuis dicht.
De arts die u behandelt, spreekt met u af hoe lang u de katheter moet dragen en wanneer deze moet worden verwisseld of verwijderd. Meestal wordt een verblijfskatheter om de 6 tot 12 weken vervangen, afhankelijk van het type/materiaal katheter. Het verwisselen van de katheter kan uw huisarts of wijkverpleegkundige doen.
Een nieuw onderzoek levert grootschalig bewijs op dat wat veel ziekenhuispatiënten al weten ondersteunt: een urinekatheter kan helpen de blaas te legen, maar het kan ook pijnlijk zijn, leiden tot urineweginfecties en andere problemen in het ziekenhuis en daarbuiten.
Mannen en vrouwen met een katheter kunnen seks hebben. Bij een suprapubische katheter geeft dit geen problemen. Vrouwen met een transurethrale katheter kunnen de katheter op de buik vastplakken.
Patiënt heeft acute urineretentie of blaasuitgangobstructie . Behoefte aan nauwkeurige metingen van urineproductie bij ernstig zieke patiënten. Perioperatief gebruik voor geselecteerde chirurgische ingrepen: Patiënten die een urologische operatie of andere operatie ondergaan aan aangrenzende structuren van het urogenitale kanaal.
Bij patiënten met een verblijfskatheter kunnen complicaties ontstaan zoals een verstopping van de katheter, een urineweginfectie, lekkage van urine langs de katheter, hematurie, blaaskramp en pijn. Deze complicaties kunnen een behoorlijke impact hebben op de kwaliteit van leven van de patiënt en zijn omgeving.
Urine-incontinentie en decubitus zijn geen indicatie voor een verblijfskatheter.
Dit apparaat is niet bedoeld voor foetaal gebruik of voor gebruik bij zwangere patiënten, patiënten met een beschadigde huid of open wonden in het suprapubische gebied of patiënten met ascites.
De maat van een verblijfskatheters wordt uitgedrukt in: Charriere (CH of Ch): deze geeft de buitendiameter aan. 1CH = 1/3 mm. De meest gebruikte Charriere maat voor een verblijfskatheter is 14 en 16.
De slang kan worden aangesloten op een beenzak, die klittenbandsluitingen heeft die rond het onderbeen kunnen worden vastgemaakt, of bovenbeen indien gewenst (shorts, rokken) . Intermitterende katheterisatie: Mannelijke anatomie: Houd rekening met de omgevingen waarin de katheterisatie zal worden uitgevoerd, evenals met de positionering en functionele vaardigheden.
De meeste verblijfskatheters moeten minimaal elke 3 maanden vervangen worden.
Een verblijfskatheter is een katheter die gedurende een langere periode in het lichaam blijft zitten. Er zijn twee soorten: een urethrale verblijfskatheter is een katheter die via de plasbuis in de blaas wordt ingebracht, terwijl een suprapubische verblijfskatheter via de maag rechtstreeks in de blaas wordt ingebracht.
Relatieve contra-indicaties voor het plaatsen van een suprapubische katheter zijn antistolling, voorafgaande chirurgie van de onderbuik en een kleine blaascapaciteit. Een condoomkatheter is bruikbaar bij mannen met ongewenst urineverlies, indien zij hun blaas volledig kunnen ledigen.
Een Chait-katheter Sommige mensen ervaren problemen met hun ontlasting. Darmspoelen kan een goede manier zijn om dit beter onder controle te krijgen. Bij retrograad (tegen de richting in) darmspoelen wordt via de anus water in de darmen ingebracht.De ontlasting spoelt dan samen met het water naar buiten.
Een blaaskatheter kan bijvoorbeeld nodig zijn als je blaas niet goed werkt, als je plasbuis verstopt is, of als je je urine niet op kunt houden. Een blaaskatheter kan problemen geven. Misschien is hij moeilijk in te brengen of blijft hij niet goed zitten.
Het doel van katheterisatie is dat uw blaas regelmatig helemaal leeg is. Een volle blaas kan complicaties geven, zoals een blaasontsteking, urineverlies of een nierprobleem. Zelf katheteriseren maakt u minder afhankelijk van zorgverleners en kunt u zo normaal mogelijk leven met een blaasprobleem.
Langdurige katheterisatie wordt overwogen wanneer andere methoden niet effectief of praktisch zijn, aangezien langdurig gebruik kan resulteren in bacteriurie, UTI, blokkade en bypassing (lekkage rond de katheter). In het bijzonder zijn de twee belangrijkste indicaties voor langdurige verblijfskatheters urineretentie en urine-incontinentie .