Ja, lupus (systemische lupus erythematodes - SLE) is grotendeels via bloedonderzoek op te sporen. Artsen zoeken naar specifieke auto-antistoffen (zoals ANA en anti-dsDNA), verhoogde ontstekingswaarden (BSE/CRP) en afwijkingen in bloedcellen, vaak gecombineerd met urineonderzoek om de diagnose te bevestigen. Reuma.nl +3
Bepaalde antistoffen in je bloed die er niet horen te zijn. Deze antistoffen vallen soms je eigen lichaam aan. Een verhoogd ANA-gehalte in je bloed ANA staat voor antinucleaire antistoffen. Een hoge waarde kan een teken zijn van lupus.
Dit komt doordat de test op zichzelf een lage diagnostische specificiteit heeft voor systemische lupus , maar de waarde ervan toeneemt als een patiënt aan andere klinische criteria voldoet. Het is mogelijk dat mensen met lupus een negatieve ANA-test hebben, maar dit komt zelden voor. Sterker nog, slechts 2% van de mensen met lupus heeft een negatieve ANA-test.
Via een bloedonderzoek stelt de reumatoloog vast of er sprake is van verhoogde ontstekingswaardes, zoals BSE en CRP. Het bloedonderzoek toont ook aan of er auto-antistoffen, zoals ANA en antistoffen tegen dubbelstrengs DNA, in het bloed aanwezig zijn.
Hoe wordt de diagnose lupus erythematodes gesteld? Je arts stelt de diagnose op basis van je klachten, het lichamelijk onderzoek en gericht aanvullend onderzoek. Dit is bijvoorbeeld een bloedonderzoek of een urine-onderzoek.
De eerste klachten kunnen komen vanuit één orgaan, maar systemische lupus erythematosus kan ook verschillende delen van uw lichaam tegelijk aantasten. Klachten zijn vaak algemeen: koorts, gewichtsverlies, moeheid of u voelt zich gewoon niet lekker. Specifieke klachten komen ook veel voor.
De eerste symptomen van lupus treden meestal op tussen de tienerjaren en de dertiger jaren en kunnen mild, ernstig, sporadisch of continu zijn. Veelvoorkomende algemene symptomen zijn vermoeidheid, koorts en haaruitval . Lupus kan ook individuele organen en lichaamsdelen aantasten, zoals de huid, nieren en gewrichten.
Complexe auto-immuunziekten
Veel mensen met systemische lupus hebben afwijkende bloedwaarden . Het aantal witte bloedcellen kan laag zijn (leukopenie) als gevolg van lupus, immunosuppressieve therapie of de aanwezigheid van een virus.
Verschijnselen
Omdat de symptomen lijken op die van andere aandoeningen , zal uw arts u mogelijk niet testen op lupus. Veel artsen doorlopen een uitsluitingsproces door eerst andere oorzaken van de symptomen uit te sluiten.
Bij ernstige klachten, is er een kans dat je niet meer kunt blijven werken. In dat geval kun je mogelijk (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt worden verklaard. Als je veel last hebt van je klachten en werken lastiger wordt, ga dan naar je arts.
Antinucleaire antistoffentest (ANA-test) .
Deze test kan dit type antistoffen aantonen, die de eigen weefsels van het lichaam aanvallen. De meeste mensen met lupus hebben een positieve ANA-test, maar de meeste mensen met een positieve ANA-test hebben geen lupus. Als u een positieve ANA-test heeft, zijn mogelijk aanvullende tests nodig.
Het komt zelden voor, maar het is mogelijk om een negatieve ANA-test te hebben en toch lupus te hebben . In deze gevallen zijn andere antistoffen aanwezig. Er zijn diverse laboratoriumtests beschikbaar om fysieke veranderingen of aandoeningen in het lichaam op te sporen die bij lupus kunnen voorkomen.
Bij SLE ontstaan er spontaan afweerstoffen tegen delen van het eigen lichaam. Deze stoffen noemen we auto-antistoffen. Hierdoor kunnen ontstekingen ontstaan in weefsels, zoals de huid, bindweefsel, gewrichten, de nieren, zenuwen en bloedvaten. SLE is een reumatische bindweefselontstekingsziekte.
Wat kan ik verwachten in de laatste fase van lupus? In het eindstadium van lupus zijn de symptomen die u ervaart specifiek voor de complicatie of het aangetaste orgaan of systeem. Complicaties die het vaakst tot de dood leiden, zijn hart- en vaatziekten, nierfalen en kanker .
Een hoog CRP-gehalte in uw bloed kan duiden op een ontsteking veroorzaakt door lupus . De BSE (erythrocytenbezinkingssnelheid) is een andere test voor ontstekingen. Deze meet de hoeveelheid van een eiwit dat ervoor zorgt dat rode bloedcellen samenklonteren. De BSE is meestal hoog bij mensen met actieve lupus.
Wat wordt er getest bij een volledig bloedbeeld? Deze test kijkt naar de onderdelen: leukocyten, erythrocyten, hemoglobine, hematocriet, MCV, MCH, MCHC, neutrofiele granulocyten, lymfocyten, monocyten, eosinofiele granulocyten en basofiele granulocyten.
Abnormale aantallen bloedplaatjes worden geassocieerd met immuun trombocytopenie, waarbij het vermogen van het bloed om te stollen wordt verminderd doordat het immuunsysteem de bloedplaatjes aanvalt. Gemiddeld corpusculair volume (MCV): Dit meet de gemiddelde grootte van rode bloedcellen. Abnormale MCV-waarden kunnen wijzen op auto-immuunziekten zoals coeliakie of de ziekte van Crohn.
Rosacea, dat ook door zonlicht kan worden uitgelokt, lijkt vaak op een lupusuitslag omdat de uitslag rood en vlak is en een vlinderachtig patroon vertoont. De meeste reumatologen en dermatologen kunnen deze uitslag onderscheiden van een lupusuitslag, maar als ze niet zeker zijn, kunnen ze een huidbiopsie uitvoeren.
Symptomen. In principe kunnen alle weefsels en organen ontstoken raken. In de meeste gevallen is ontsteking te vinden in de huid, de gewrichten, de slijmvliezen en de nieren.
Als u last heeft van vermoeidheid als gevolg van lupus, kan het voelen alsof u nooit genoeg rust kunt krijgen. Zelfs als u meer slaapt dan voorheen, kan het voelen alsof het nooit genoeg is . U merkt misschien dat het moeilijker is om fysiek en mentaal werk te verrichten. De inspanning die nodig is om alledaagse taken uit te voeren, kan overweldigend zijn.
Infecties. Een infectie kan lupus veroorzaken of een opvlamming ervan teweegbrengen. Medicijnen. Bepaalde bloeddrukverlagende medicijnen, anti-epileptica en antibiotica kunnen lupus uitlokken.
Een "stressvolle" gebeurtenis in het leven kan een lupusopvlamming stimuleren, maar stress alleen kan geen lupus veroorzaken. Patiënten melden soms dat hun ziekte begon na een ongeval, een scheiding, enz., maar het is moeilijk om een direct verband vast te stellen.
Bepaalde cellen en processen van het immuunsysteem spelen een rol bij lupus. Nieren: Ongeveer de helft van de mensen met lupus heeft nierproblemen, en de nieren zijn het meest uitgebreid bestudeerde orgaan dat door lupus wordt aangetast.