De Smurfen zijn bedacht door de Belgische striptekenaar Peyo (pseudoniem van Pierre Culliford) in 1958. Ze verschenen voor het eerst als bijfiguren in de stripreeks Johan en Pirrewiet voordat ze hun eigen serie kregen. Yvan Delporte hielp mee bij de vormgeving. Wikipedia +3
De Smurfen werden in 1958 bedacht en geïntroduceerd als een reeks stripfiguren door de Belgische striptekenaar Peyo (pseudoniem van Pierre Culliford) , waar ze bekend stonden als Les Schtroumpfs.
De Smurfen zijn stripfiguren van de Belgische tekenaar Peyo. Ze zijn blauw en dragen witte mutsjes. De leider van de Smurfen is de Grote Smurf (hij heeft ook een baard en rode kleren).
De Smurfen, in het Frans oorspronkelijk Les Schtroumpfs, waren bedacht door de Belgische cartoonist Pierre Culiford, die tekende onder de naam 'Peyo'. Op 23 oktober 1958 doken de Smurfen voor het eerst op in een verhaal over Johan en Pirrewiet in het stripblad Robbedoes.
Pierre Culliford (Brussel, 25 juni 1928 – aldaar, 24 december 1992) was een Belgische striptekenaar en scenarioschrijver. Hij was onder andere de geestelijke vader van de Smurfen, en was vooral bekend onder zijn pseudoniem Peyo.
Coole Piet, ook wel Diego of Coole Piet Diego genoemd, is een van de Pieten in de televisieserie De Club van Sinterklaas. Het personage wordt vertolkt door Job Bovelander. Tot 2011 werd de rol vertolkt door Harold Verwoert.
Omasmurf, Oma Smurf of Grootmoedersmurf is een vrouwelijke, oude Smurf.
Zo zagen de Smurfen er bij hun 'geboorte' in 1958 nog uit.
Ze verwierp roze, bruin en geel omdat die te dicht tegen de menselijke huidskleuren aanschurkten. Ook groen sloot ze uit. Anders dreigden de Smurfen vrijwel onzichtbaar te worden in het bos rond hun dorp. En dus werd het (smurfen)blauw.
Het meest opvallende kenmerk van de Smurfen, hun kleur, betoverde ook de fans. De tint werd eigenlijk gekozen door Peyo's vrouw, Nine, die als zijn coloriste fungeerde. Nadat ze andere kleuren had afgewezen, zoals rood, omdat dat er boos uit zou zien, of groen, omdat dat zou opgaan in het gebladerte, koos Nine uiteindelijk voor blauw.
Brombeer beweert dat hij zo'n beetje alles haat, maar er zijn een paar dingen die hij wél leuk vindt. Meestal wil hij echter absoluut niet dat iemand dat weet.
De personage Gargamel wordt door een man gespeeld en hij komt erg angstaanjagend over. Beklaagde is, verkort weergegeven, van mening dat de rol van Gargamel een karikatuur is van een slechterik waarbij grappige klunzigheid overduidelijk overheerst.
Smurfette is de hoofdpersoon in alle films, met uitzondering van film 1 en een vrouwelijke Smurf die door Gargamel is bedacht.
Smurfentaal is de fictieve taal van de Smurfen, een kaboutervolk van striptekenaar Peyo. Eind jaren vijftig dineerde deze met zijn collega Franquin, en ietwat beschonken kon deze niet op het woord 'zoutvat' komen, zodat hij mompelde: Passe le schtroumpf! (Geef de smurf eens door!).
Papa Smurf is een personage uit de stripreeks De Smurfen. De meeste Smurfen zouden ongeveer 100 jaar oud zijn. Papa Smurf is echter met zijn hoge leeftijd van 546 jaar (553 in de aflevering "De Kleinste Reus" uit de serie uit de jaren 80) de oudste Smurf en de leider van alle Smurfen. Ondanks zijn leeftijd is hij nog steeds erg energiek.
De andere smurfen zijn ontvoerd door “Gargamel”. Hij is de vijand van de smurfen. Om de smurfen te bevrijden moeten we allerlei opdrachten tot een goed einde brengen om zo de verstopplaats van Gargamel te vinden. Dus wie gaat er mee naar het Smurfendorp?!
Waarom haat Gargamel de Smurfen zo? Gargamel heeft als tovenaar altijd al een 'Steen Der Wijzen' willen maken. Daarvoor heeft hij, als ontbrekend ingrediënt, altijd al een Smurf nodig gehad. Omdat hij er nooit in slaagde ze te vangen en te gebruiken, werd zijn haat tegenover de Smurfen steeds groter.
Ontwerp. In 1966 zou er een vrouwelijke Smurf worden geïntroduceerd in het verhaal "De Smurf", waarvan twee varianten bestonden. Om haar uiterlijk te realiseren, worstelde Peyo echter met een ware crisis. Hij had een totaal gebrek aan inspiratie voor een mooie versie van de Smurf .
Sommigen zien het geïsoleerde dorp van de Smurfen en hun uniforme blauwe huid als een weerspiegeling van anti-immigrantengevoelens. Tegelijkertijd wordt de afbeelding van Gargamel met zijn haakneus geïnterpreteerd als een voortzetting van antisemitische stereotypen die veel voorkomen in Europese media .
Ken - Broer van Grote Smurf.
Sassette. Sassette is een vrouwelijke Smurfenkleuter. Ze is gecreëerd door de Smurfenkleuters Driftige Smurf, Natuursmurf en Rustige Smurf met een formule van Gargamel. Om die reden beschouwt Sassette Gargamel als haar papa.
De Smurfen zijn al een tijdje terug op Zappelin. In een nieuw jasje en met nieuwe stemmen. Hebben jullie al ontdekt wie deze stemmen zijn? Zo spreekt Jeroen Woe de stem van Gargamel in, Stefano de stem van Potige Smurf en Brilsmurf wordt ingesproken door Niels van der Laan.
Verhaallijnen. Potige Smurf is lichamelijk de sterkste van alle Smurfen.
De term werd in 1991 bedacht door Katha Pollitt in The New York Times: Hedendaagse series zijn ofwel in wezen volledig mannelijk, zoals "Garfield", of zijn georganiseerd volgens wat ik het Smurfette-principe noem: een groep mannelijke vrienden wordt aangevuld door een eenzame vrouw, stereotiep gedefinieerd (...) De boodschap is duidelijk.
Naamvertaling van Sassette Smurfling
Sassette Smurfling is een van de hoofdpersonages van de Smurfen-tekenfilmserie uit 1981. Ze was te zien vanaf seizoen 5 tot het einde van de serie en is een bijpersonage in de Smurfen-strips.