Voor een gezonde schildklierfunctie zijn de vitamines A, D en B12 essentieel, evenals de mineralen jodium, selenium, zink, ijzer en magnesium. Vitamine A helpt bij de opname van jodium en hormoonomzetting, terwijl selenium en jodium cruciaal zijn voor de productie van schildklierhormonen (T3/T4). Holland and Barrett NL +4
Bij schildklierpatiënten die goed zijn ingesteld op schildklierhormoon en toch klachten houden (of opnieuw krijgen) is het zinvol om de vitamine B12 te controleren.
Ja, je kunt zeker keelpijn krijgen door schildklierproblemen, zowel door een vergrote schildklier (struma) die op de luchtpijp drukt, als door een schildklierontsteking (thyreoïditis) die direct pijn veroorzaakt, of als bijwerking van medicatie. Dit kan zich uiten als een brokgevoel, pijn bij slikken, een zere keel, of zelfs heesheid.
Schildklierproblemen en diabetes (vooral type 1) komen vaak samen voor, omdat beide vaak auto-immuunziekten zijn, waarbij de ziekte van Hashimoto (trage schildklier) en de ziekte van Graves (snelle schildklier) veel voorkomen bij diabetici; een slecht werkende schildklier kan de insulinebehandeling ontregelen en insulineresistentie veroorzaken, terwijl de schildklierhormonen de glucosehuishouding beïnvloeden, wat leidt tot instabiele bloedsuikers en een verhoogd risico op complicaties zoals nierschade.
Er valt veel te zeggen over de relatie tussen supplementen, zoals vitamines, mineralen en schildkliermedicijnen. Over het algemeen geldt, bij gebruik van gezonde en gevarieerde voeding is er geen reden om supplementen (vitaminen en mineralen) aan te bevelen aan mensen met een schildklieraandoening.
Sommige stoffen kunnen de werking van uw schildkliermedicatie beïnvloeden, terwijl andere uw schildklierfunctie kunnen verstoren. Zo kunnen ijzer- en calciumsupplementen , vezelrijke voeding en sojaproducten de opname van levothyroxine door uw lichaam belemmeren.
Magnesium. Een magnesiumtekort kan het risico op het ontwikkelen van de ziekte van Hashimoto verhogen en wordt in verband gebracht met verhoogde schildklierantistofspiegels. Het corrigeren van een magnesiumtekort kan de symptomen van Hashimoto verbeteren (24, 25).
De schildklier heeft jodium uit voeding nodig om schildklierhormoon te kunnen aanmaken. Heb je geen schildklier meer dan heb je geen jodium nodig om schildklierhormoon te maken. Je krijgt dan het vervangende medicijn levothyroxine.
Snelle suikers kan je beter niet meer eten bij een trage schildklier. Ze zitten verstopt in onder andere snoep, koekjes, frisdrank, alcohol, witte rijst, wit brood maar ook honing, vruchtensap en gedroogd fruit. Deze voedingsmiddelen verhogen de kans op insulineresistentie.
Stress is zeker een van de hoofdoorzaken van schildklierklachten. Naar schatting 50% van alle schildklierproblemen is het gevolg van bijnieruitputting door chronische stress.
Een trage schildklier gooit je hormoonspiegels overhoop en kan symptomen veroorzaken zoals opvliegers, nachtelijk zweten en andere trage schildklier symptomen die lijken op die van de menopauze of overgang.
Verschijnselen. Bij de meeste mensen geeft de schildkliernodus geen klachten en wordt die bij toeval ontdekt. Maar als de schildkliernodus op uw slokdarm drukt, kunt u moeite hebben met slikken. Drukt de nodus op uw luchtpijp, dan kunt u last hebben van een benauwd gevoel of een piepende ademhaling.
Nee, calcium is niet direct "goed" voor de schildklier zelf, maar het is cruciaal voor de bijschildklieren (die naast de schildklier liggen) en de calciumhuishouding, en het kan de opname van schildklierhormoonmedicatie beïnvloeden. Een goed calciumgehalte is nodig voor spieren, zenuwen en botten, en de schildklier produceert zelfs een hormoon (calcitonine) om het te reguleren, maar het is belangrijk om voorzichtig te zijn met calciumsupplementen als je schildklierhormoon inneemt, omdat het de opname kan blokkeren.
Symptomen van een vitamine B12-tekort zijn onder andere extreme vermoeidheid, tintelingen of gevoelloosheid in handen en voeten, geheugen- en concentratieproblemen, bleke huid, duizeligheid, hartkloppingen, spierzwakte, en een pijnlijke, ontstoken tong. Psychische klachten zoals somberheid, prikkelbaarheid, verwardheid en stemmingswisselingen komen ook voor, evenals andere vage klachten zoals haaruitval, gewichtsverlies, en problemen met het gezichtsvermogen.
propylthiouracil. Propylthiouracil remt een te snel werkende schildklier. Artsen schrijven het voor bij een schildklier die te snel werkt.
Als de schildklier niet goed werkt, maakt uw lichaam te weinig of juist te veel hormonen aan. Dit kan onder meer haaruitval tot gevolg hebben.
Er bestaat geen medicijn dat de schildklier kan genezen. Het maakt niet uit of het tekort ontstaan is door de ziekte van Hashimoto, door een schildklieroperatie of door behandeling met radioactief jodium, de behandeling is hetzelfde. Je moet je hele leven schildklierhormoon gebruiken.
In tegenstelling tot brood bevat havermout namelijk geen jodium en jodium is nodig voor een goed functionerende schildklier.
Met name vita- mine B1, B2, B3, B6 en B12 zijn voor de schildklier van belang. Volkoren brood, aardappelen, melk, peulvruchten en vlees zijn goede bronnen van vitamine B1, B2, B3 en B6.
Je kunt kiezen voor speciale schildklier supplementen of voor specifieke mineralen zoals jodium en selenium. Jodium en selenium zijn essentieel voor de productie van schildklierhormonen en leveren een bijdrage aan de normale werking van de schildklier.
Vrijwel alle processen in het lichaam hebben die hormonen nodig. Als je geen schildklier hebt of een traag functionerende schildklier, worden al die processen verstoord. Mensen hebben het koud, zijn steeds moe, hebben een trage hartslag, last van haaruitval, een trage stofwisseling, gewichtstoename...
Na enkele maanden moet de behandeling met schildklierhormoon worden gestopt. Ongeveer zes weken later moet bloed worden afgenomen om te kijken of de schildklierfunctie volledig is hersteld. De meeste patiënten genezen binnen drie tot zes weken, soms duurt het enkele maanden, slechts zelden langer.
Je zou geen magnesium moeten slikken als je geen tekort hebt, omdat een teveel aan magnesium uit supplementen maag-darmklachten (diarree, misselijkheid), lage bloeddruk en spierzwakte kan veroorzaken, vooral bij hoge doses (>250-350 mg/dag), en vooral gevaarlijk is bij verminderde nierfunctie; raadpleeg altijd een arts voordat je begint, omdat een tekort zeldzaam is en supplementen interacties kunnen hebben met medicijnen.
De oorzaak van schildklierproblemen ligt meestal in de schildklier zelf. Heel soms ligt de oorzaak in de hypofyse, een klier in de hersenen die hormonen aanmaakt om de schildklier aan te sturen. Aandoeningen en geneesmiddelen (bijv. jodium en lithium) kunnen de schildklierfunctie ook beïnvloeden.
Vitamine D en B12 samen innemen kan goed. Ze dragen allebei bij aan je weerstand, sterke botten en de opname van magnesium in je lichaam.