Muktuk is een traditioneel Inuit- en Chukchi-gerecht bestaande uit de huid en het onderhuidse spek (blubber) van walvissen, meestal de beloega of narwal. Het wordt vaak rauw, bevroren of gekookt gegeten als een delicatesse en is een belangrijke bron van vitamine C en vetten in het noordpoolgebied.
Mag ik muktuk eten tijdens een potlatch-viering van de inheemse bevolking? Ja. Mits het zeezoogdier legaal is gevangen, mogen eetbare delen van elk zeezoogdier zowel door inheemse inwoners van Alaska als door niet-inheemse inwoners worden geconsumeerd, mits deze vrijwillig worden aangeboden .
Muktuk is een goede bron van vitamine C (ascorbinezuur); de opperhuid bevat tot wel 38 mg (0,59 g) per 100 gram. Britse poolreizigers gebruikten het om scheurbuik te voorkomen. Het spek is ook een bron van vitamine D.
Vandaag heb ik mijn beluga muktuk 25 minuten gekookt om de perfecte textuur te krijgen: nog stevig vanbinnen en zacht vanbuiten. ð𥢠Tijdens het koken merkte ik dat het heel belangrijk is om het niet te lang te koken. Na 25 minuten was het precies goed, makkelijk te hanteren en het verspreidde een heerlijk aroma dat echt "muktucky" is!
Kip Mokthuk, een eenvoudige maar heerlijke soep met dumplings (momo), is populair in Tibet, Nepal en Ladakh. Deze pittige en smakelijke soep is heel gemakkelijk te maken en kan zowel met vegetarische momo's als met kipmomo's worden gegeten. Het gerecht wordt gemaakt met kippenbouillon en groenten .
Muktuk is een zeer traditioneel Inuit-gerecht en bestaat uit de huid en het spek van een walvis, meestal een Groenlandse walvis, beloega of narwal, afhankelijk van de inheemse gemeenschap. Het wordt het best rauw in kleine blokjes geserveerd, maar het kan ook gefrituurd, ingelegd of gestoofd worden .
Voor kinderen waren beluga muktuk, narwal muktuk, lever van de ringrob, vis, rendiervlees en ringrobvlees de belangrijkste bronnen van kwik in de voeding . Deze voedingsmiddelen waren samen goed voor meer dan 95% van de totale dagelijkse inname van kwik via de voeding.
Het eten van murukku biedt veel gezondheidsvoordelen. Murukku is rijk aan vezels, wat de spijsvertering bevordert . De vezels in murukku helpen ook constipatie te voorkomen en een gezond gewicht te behouden. Daarnaast is murukku een goede bron van ijzer, wat essentieel is voor het behouden van energie en het voorkomen van bloedarmoede.
Er wordt ook beweerd dat de regelmatige consumptie van muttuk of mattak, oftewel de opperhuid van een narwal, en/of een hogere tolerantie voor vitamine C-tekort bij de Inuit de lage incidentie van scheurbuik in Inuit-gemeenschappen verklaart [1,2,5–8].
Moderniteit en gemak waren helemaal in de mode, en schapenvlees, dat droog gerijpt moet worden en langzaam gegaard moet worden om mals te worden , was noch modern noch gemakkelijk. Als schapenvlees ooit echt een bloeiperiode heeft gekend, dan was die halverwege de eeuw alweer voorbij.
Bij het buffet schep je je bord vol en geniet je van de vrijheid om van alles een beetje te proeven. Maar terwijl je smaakpapillen feestvieren, kan je darmflora gevaar lopen. Van gedeelde serveerlepels tot lauwe lasagne, buffetten kunnen een broedplaats voor bacteriën zijn – en een bron van voedselvergiftiging .
De Inuit hebben sojasaus tot hun favoriete smaakmaker gemaakt voor Arctische zalm en andere zeedieren . Men vermoedt dat echte sojasaus zo'n 2200 jaar geleden voor het eerst in China werd geproduceerd. Het wordt gemaakt van een gefermenteerde pasta van sojabonen, geroosterde tarwekorrels, zout water en specifieke schimmels.
De Inuit geloven ook dat het eten van rauw vlees hen warmer en sterker houdt .
Eskimo heeft voor de inheemse bewoners een negatieve connotatie, omdat ze die naam niet zelf hebben gekozen. Het is daarom aan te raden om de aanduidingen te gebruiken die de inheemse volkeren zelf gebruiken, zoals Inuit (Canada), Iñupiat (Noord-Alaska) en Kalaallit (Groenland).
Eerder werd soms al een aftreksel van lepelblad met jenever gebruikt. De houdbaarheid van vruchten en sap was op lange reizen een probleem, maar halverwege de 18e eeuw kwam men erachter dat ook het regelmatig eten van het lang houdbare zuurkool het optreden van scheurbuik kon voorkomen.
Moringa peregrina-bladextract (MPLE) voorkomt gewichtstoename, verhoogde voedselinname en vetmassa en heeft een cholesterolverlagend effect op ratten die een vetrijk dieet krijgen.
De verwarmende eigenschappen van sukku-koffiepoeder en peper maken dit een ideale drank tijdens het moesson- en winterseizoen. Het is een van de beste huismiddeltjes tegen hoest, vooral voor mensen die 's nachts op zoek zijn naar een middel tegen een droge hoest.
Murukku is een koolhydraatrijke, gefrituurde snack die niet aan te raden is voor mensen met diabetes, omdat het aanzienlijke pieken in de bloedsuikerspiegel kan veroorzaken.
De waarde van de Groenlandse walvis als voedselbron is niet veranderd, ondanks het feit dat de Eskimo's nu een grote verscheidenheid aan vlees van inheemse dieren tot hun beschikking hebben. Naarmate er echter steeds meer gebruiksvriendelijke, industriële producten in het Arctische gebied beschikbaar zijn gekomen, zijn de traditionele toepassingen van de Groenlandse walvis verdwenen .
Na het inademen van veel kwik kan je binnen enkele uren last krijgen van hoesten, rillingen, koorts, hoofdpijn en kortademigheid. Je kan ook last hebben van een metaalsmaak, maagdarmklachten zoals misselijkheid, braken en diarree, speekselvloed en een gevoel van zwakte.
De verkoop en aankoop van kwik is legaal in de Verenigde Staten , met slechts zeer weinig beperkingen. De export van kwik is beperkt tot 1 gram per bestelling en Luciteria Science kan niet verzenden naar landen die onder een handelsembargo of -verbod van de VS vallen.
Wordt voornamelijk gegeten in Groenland, Canada, Alaska en andere delen van de Verenigde Staten .
Overigens is rauwe muktuk rijk aan vitamine C , wat, samen met ander rauw vlees en vis die traditioneel deel uitmaken van het dieet van de Inupiat, verklaart hoe mensen in deze extreme omgeving historisch gezien scheurbuik hebben kunnen voorkomen.
In noordelijke culturen wordt voedsel gedeeld. Wanneer een walvis wordt gedood, geniet de gemeenschap van een overvloed aan gezond voedsel afkomstig van één enkel dier. Beluga-vlees, spek en huid worden op vele manieren bereid en gegeten. Het laten rijpen van voedsel is een traditionele praktijk om een gewenste smaak te ontwikkelen.
De meest voor de hand liggende eerste stap is het bestuderen van het dieet van de Inuit. In het Arctische gebied zijn geen bewerkte voedingsmiddelen of geraffineerde suikers te vinden, en ook geen supermarktproducten die bespoten zijn met ascorbinezuur en citroenzuur om ze langer houdbaar te maken.