Met acute agitatie wordt bedoeld: een extreme, tijdelijke opwindingstoestand, die gepaard gaat met een geactiveerd centraal zenuwstelsel en die acuut (psychiatrische of somatische) zorg behoeft. Dit kan zich uiten in angst en agressie, al dan niet samen met toegenomen verbale en/of motorische activiteit.
Een oorzaak kan lichamelijk ongemak zijn, bijvoorbeeld pijn. Een onvervulde behoefte, bijvoorbeeld honger, kan ook de oorzaak van agitatie zijn. Ook kan een bepaalde verandering in de omgeving het gedrag veroorzaken. Verder kunnen overprikkeling door harde geluiden of juist onderprikkeling leiden tot geagiteerd gedrag.
Vooral agitatie (vocale of motorische onrust met of zonder agressie) en psychotische verschijnselen (wanen of hallucinaties) worden vaak behandeld met medicatie. Hiervoor worden zowel typische antipsychotica (haldol) als atypische antipsychotica (risperidon, olanzapine, quetiapine) gebruikt.
Providers gebruiken doorgaans medicijnen die sedatie (ontspanning) veroorzaken, zoals tweedegeneratie-antipsychotica of benzodiazepinen . Het type medicatie dat ze gebruiken, varieert afhankelijk van de onderliggende oorzaak van de agitatie. Beperkingen: Fysieke beperkingen zijn een absoluut laatste redmiddel voor het beheersen van agitatie.
Agitatie is innerlijke rusteloosheid die leidt tot ondoelmatig gedrag met een sterk repeterend karakter. Geagiteerd gedrag bij mensen met dementie kan samenhangen met vele factoren, zoals de ernst en aard van dementie, met pijn, delier en angst.
agitatie zelfstandig naamwoord [U] (PROTEST)
de situatie waarin mensen protesteren of argumenteren, vooral in het openbaar, om een bepaald type verandering te bereiken : De anti-oorlogsbeweging begint de overheid zorgen te baren. SMART Woordenschat: verwante woorden en zinnen. Activisme & pressiegroepen.
Onder agitatie vallen prikkelbaarheid, motorische onrust en agressie. Motorische onrust komt het meest voor (44%, WAALBED-onderzoek *2), maar ook wordt verbale agressie ervaren zoals vloeken, klagen, roepen.
Pijn, stress en koorts kunnen allemaal agitatie verergeren. Agitatie op zichzelf is mogelijk geen teken van een gezondheidsprobleem. Maar als er andere symptomen optreden, kan het een teken van ziekte zijn. Agitatie met een verandering in alertheid (veranderd bewustzijn) kan een teken van delirium zijn.
Haloperidol , dat door de FDA is goedgekeurd voor oraal of intramusculair gebruik bij schizofrenie, heeft een lange staat van dienst van effectief en veilig gebruik voor de behandeling van agitatie in de acute setting. Dit medicijn is veruit de meest voorkomende FGA die momenteel wordt gebruikt voor de behandeling van acute agitatie.
3] In de bredere bevolking wordt acute agitatie gekarakteriseerd als " een toestand van ongemak of innerlijke spanning met of zonder buitensporige motorische activiteit ", terwijl agressie de "gedragsmatige uiting is van ernstige agitatie met het potentieel om schade toe te brengen aan zichzelf of anderen." [
Agitatie is een veelvoorkomend probleem bij veel patiënten met schizofrenie, bipolaire manie of dementie . Bovendien heeft agitatie een negatieve invloed op veel facetten van het genezingsproces, waaronder directe patiëntenzorg, de last van de verzorger en de middelen van de gemeenschap.
antidepressiva: met name bij op de voorgrond staande agressie en impulsiviteit zonder duidelijke labiliteit in de stemming: SSRI: bijvoorbeeld citalopram, paroxetine, sertraline; TCA: bijvoorbeeld clomipramine of nortriptyline en dan met name als er aanwijzingen zijn voor ook dwangmatig gedrag.
Veelvoorkomende symptomen van schizofrenie zijn wanen, hallucinaties, verward denken, zichzelf terugtrekken, sociale omgeving verwaarlozen. Schizofrenie komt voor bij bijna 1% van de Nederlandse bevolking. Meestal openbaart de ziekte zich op een leeftijd tussen de 16 en 30 jaar.
Een totaalscore van 21 punten of lager wordt geclassificeerd als normaal gedrag, 22–28 als milde agitatie, 29–35 als matige agitatie en 36–56 als ernstige agitatie .
Een persoon die agitatie ervaart, zal een scala aan interne emoties hebben, zoals rusteloosheid, irritatie, angst en ongemak . Dit kan leiden tot korte lontjes en irrationeel of vijandig gedrag. Naarmate mensen meer geagiteerd raken, kunnen ze beginnen te schreeuwen en andere mensen bedreigen.
De medicamenteuze behandeling van geagiteerd gedrag bij dementie is aan de orde bij onvoldoende effect van niet-medicamenteuze interventies in combinatie met persisterende lijdensdruk óf acuut gevaar voor de patiënt of omgeving. Het middel van eerste keus is haloperidol.
Serotonineheropnameremmers, ook wel SSRI's genoemd, regelen in de hersenen de hoeveelheid serotonine, een van nature voorkomende stof die een rol speelt bij stemming en emoties. Hierdoor verminderen de gevoelens van angst. Voorbeelden zijn citalopram, fluoxetine, fluvoxamine, paroxetine en sertraline.
Olanzapine (Zyprexa) en risperidon verminderen dementie-gerelateerde agitatie veel langer dan placebo. (SOR: B, gebaseerd op één hoogwaardige gerandomiseerde gecontroleerde studie [RCT].) Dextromethorphan/kinidine (Nuedexta) kan effectief zijn bij het verminderen van agitatie bij patiënten met dementie.
Acute agitatie (off-label gebruik): In gevallen van acute agitatie varieert de off-label dosering van 0,5 tot 10 mg oraal, toegediend elke 1 tot 4 uur . De aanbevolen maximale dagelijkse dosering voor haloperidol is 100 mg en het wordt aangeraden om de laagste effectieve dosis te gebruiken.
Agitatie kan voorkomen naast depressie en verschillende andere mentale gezondheidsaandoeningen. Er is geen genezing , maar een geschikte behandeling kan helpen de kwaliteit van leven van een persoon te verbeteren.
Vaak gaat agitatie hand in hand met angst of agressief gedrag , maar artsen gebruiken agitatie meestal alleen om onbedoelde en doelloze gedragingen te beschrijven die voortkomen uit gevoelens van innerlijke rusteloosheid. Deze fysieke gedragingen vertegenwoordigen een uiterlijke manifestatie van hoe de persoon zich van binnen voelt.
Voor het doel van het kalmeren van acuut geagiteerde patiënten zijn de medicijnen van keuze de benzodiazepinen waarvoor een parenterale formulering beschikbaar is, namelijk lorazepam en diazepam . Lorazepam heeft over het algemeen de voorkeur omdat het een meer voorspelbare aanvang en duur van de werking heeft, terwijl het ook geen actieve metabolieten bevat.
Soms gaat agitatie gepaard met agressief gedrag, maar agitatie is niet hetzelfde als agressie . In tegenstelling tot agressie gaat agitatie doorgaans gepaard met onbedoeld gedrag dat voortkomt uit een gevoel van innerlijke rusteloosheid. Het verschilt ook van acathisie, een bewegingsstoornis die vaak wordt veroorzaakt door antipsychotische medicatie.
Agitatie is niet-intentioneel gedrag, waarbij de innerlijke rusteloosheid leidt tot ondoelmatig gedrag, met een sterk repeterend karakter (Verenso, 2008).
De periodieke explosieve stoornis is een psychische aandoening. Wie aan deze aandoening lijdt, kan zijn woede of drift niet beheersen en vertoont buitensporig gewelddadig gedrag.