Schreeuwen veroorzaakt het vrijkomen van endorfine, ook wel “feel good” hormonen genoemd. Deze endorfines zorgen voor een gevoel van euforie en geluk, waardoor het stressniveau afneemt. Daarnaast verhoogt schreeuwen de opname van zuurstof, waardoor de bloedsomloop verbetert en het hart van zuurstof wordt voorzien.
“Schreeuwen is leuk,” zegt Pragya. “ Het kan helpen om spanning in de spieren los te laten en deze verlichting kan resulteren in de afgifte van endorfines in het centrale zenuwstelsel, wat kan leiden tot vermindering van pijn en toename van plezier .”
Schreeuwen dient als een uitlaatklep en vermindert de spanning. Opvallend is echter dat mensen niet – zoals veel dieren – alleen schreeuwen of krijsen als er iets mis is of zich bedreigd voelen. Schreeuwen of krijsen is een goede manier is om stress, frustratie en woede te uiten.
Veel psychologen beweren dat schreeuwen weliswaar tijdelijke verlichting kan bieden, maar dat het niet per se de grondoorzaken van stress en angst aanpakt . Bovendien is er bewijs dat het uiten van woede agressie juist kan vergroten en zelfs symptomen kan verergeren.
Schreeuwen dient als een uitlaatklep en vermindert de spanning. Het is een oerreactie. Dieren doen dit ook als ze zich bedreigd voelen. “Agressief of boos gedrag komt uit een wat primitief gedeelte van de hersenen (de amygdala).
Als er herhaaldelijk wordt geschreeuwd, dan kan dit voor de ander heel problematisch zijn. Mensen die de dupe zijn van grensoverschrijdend gedrag kunnen namelijk forse psychische klachten krijgen, zoals angst, slapeloosheid, concentratieproblemen en depressie.
Zoals verwacht komen schreeuwen onze oren binnen en verhogen ze de hersenactiviteit op fMRI-scans in onze auditieve cortex, die geluid verwerkt. Maar deze schreeuwen triggeren ook ons angstcentrum, de amygdala, wat kan verklaren waarom ze onze aandacht opeisen.
Schreeuwen veroorzaakt het vrijkomen van endorfine, ook wel “feel good” hormonen genoemd. Deze endorfines zorgen voor een gevoel van euforie en geluk, waardoor het stressniveau afneemt. Daarnaast verhoogt schreeuwen de opname van zuurstof, waardoor de bloedsomloop verbetert en het hart van zuurstof wordt voorzien.
Vaak ben je boos omdat je iemand iets wil duidelijk maken, je vindt dat je gelijk hebt en het lukt je niet om de ander te overtuigen. Je wilt gehoord worden en daarom ga je schreeuwen. Het is een laatste poging om de ander te overtuigen en je gelijk te halen.
Regelmatig tegen iemand schreeuwen verandert de geest, de hersenen en het lichaam op allerlei manieren. Zo verhoogt het de activiteit van de amygdala (het emotionele brein), verhoogt het de hoeveelheid stresshormonen in de bloedbaan, verhoogt de spierspanning en nog veel meer .
Lever: Boosheid en frustratie. Hart: Vreugde, maar bij disbalans ook overmatige opwinding of angst. Milt: Piekeren en zorgen. Longen: Verdriet en melancholie.
Voor sommige mensen kan schreeuwen een copingmechanisme zijn om te reageren op stress, woede of andere intense emoties . Voor mensen die moeite hebben met het beheersen van hun emoties, kan schreeuwen een manier zijn om hun punt duidelijk te maken. Voor mensen die onder extreme druk staan, kan schreeuwen het resultaat zijn van opgebouwde stress.
Geestelijk geweld
Alle vormen van geweld tegen een kind zijn kindermishandeling. En er is nog een vorm van geweld die ook schadelijk is voor kinderen. Als je ouders elkaar slaan, elkaar uitschelden of gemene dingen naar elkaar schreeuwen, en jij bent daar bij, dan is dat ook kindermishandeling.
Uit de resultaten bleek dat schreeuwen de systolische bloeddruk (p = 0,047) en de diastolische bloeddruk (p = 0,006) aanzienlijk verhoogde .
De kosten van overmatig gebruik: stembelasting en -schade
Dit resulteert in heesheid, een hese stem, vermoeidheid en zelfs stemverlies . Spierspanningsdysfonie: In sommige gevallen kan schreeuwen leiden tot overmatige aanspanning van de spieren rond het strottenhoofd, wat stemveranderingen en ongemak veroorzaakt.
Boosheid is voor velen een bekende emotie. We ervaren deze emotie bijvoorbeeld wanneer we onrechtvaardig behandeld, bedrogen of beledigd worden en uiten boosheid door te slaan, schoppen en schreeuwen.
Het schreeuwen kan aanzienlijke psychologische effecten hebben op individuen, ongeacht of ze PTSS hebben of niet . Schreeuwen wordt vaak geassocieerd met agressie, woede en intimidatie, wat verschillende stressreacties in het lichaam kan triggeren.
Voordat je kunt stoppen, helpt het om te begrijpen waarom we in de eerste plaats schreeuwen. We kunnen in een debat zitten en het gevoel hebben dat we niet gehoord worden. We vatten het op als een belediging, raken gefrustreerd en het limbische systeem van de hersenen ziet het als een bedreiging en zet de vecht-of-vluchtreactie in gang .
De periodieke explosieve stoornis is een psychische aandoening. Wie aan deze aandoening lijdt, kan zijn woede of drift niet beheersen en vertoont buitensporig gewelddadig gedrag.
Schreeuwen op deze manier kan endorfines vrijmaken, gelukshormonen , net als een high die we krijgen na het sporten. Deze endorfines, samen met de peptiden die door de hypofyse worden geproduceerd, kunnen samen een stimulerend effect hebben door de receptoren van de hersenen te activeren om pijn te verminderen en kracht te vergroten.
Het geweld kan lichamelijk zijn of seksueel, maar ook verbaal geweld, zoals schreeuwen of bedreigen hoort daarbij. Alle huiselijk geweld is strafbaar.
Wat is giltherapie? Het is precies wat je denkt: je schreeuwt actief je verdriet, frustratie en woede eruit, in plaats van te proberen het in te houden.
De intensiteit en het volume van het schreeuwen triggeren onze vecht-of-vluchtreactie, waardoor stresshormonen vrijkomen die sterke gevoelens veroorzaken . Als we geen gezonde uitlaatklep vinden voor deze emoties, kunnen ze blijven hangen en na verloop van tijd mentale gezondheidsproblemen veroorzaken.
Bewust of onbewust, schreeuwen bevestigt dominantie. Het is een methode om de andere partij kleiner, onbelangrijk of onintelligent te laten voelen. Wanneer je tegen een ander schreeuwt, probeer je hem of haar onderdanig te maken aan jouw gevoelens . Er bestaan geen twee mensen die totaal hetzelfde zijn.
Schreeuwen triggerden verhoogde activiteit in de amygdala, het deel van de hersenen dat gelinkt is aan angstrespons . "Door gebruik te maken van de fysica van geluid, kunnen we in hersenactiviteit aantonen dat een heel simpel akoestisch kenmerk als ruwheid correleert met je ervaring van het vinden van iets alarmerend of eng", zegt Poeppel.