Hoewel er verschillende oorzaken zijn voor een ontsteking, zijn de verschijnselen vaak hetzelfde: roodheid, pijn, zwelling en temperatuursverhoging. Soms onttrekt een ontsteking vocht uit het lichaam, waardoor je meer behoefte hebt om te drinken.
Er zijn vijf tekenen, of symptomen, die wijzen op een acute infectie: roodheid, warmte, zwelling, pijn en verminderd functioneren, zoals moeite hebben met het normaal bewegen van het gekwetste lichaamsdeel. Soms is een infectie klein, met slechts een klein gebied dat is gekwetst. Het lichaam geneest dan vanzelf.
Toename van opvlammingen: vermoeidheid is een teken van hoge ziekteactiviteit en ontstekingen. ''Tijdens een ontsteking is het lichaam tegen zichzelf aan het vechten en wordt het moe'', legt dokter Cohen uit.
Hoewel er verschillende oorzaken zijn voor een ontsteking, zijn de verschijnselen vaak hetzelfde: roodheid, pijn, zwelling en temperatuursverhoging. Soms onttrekt een ontsteking vocht uit het lichaam, waardoor je meer behoefte hebt om te drinken.
Ontsteking kan ook circadiane ritmes en slaap beïnvloeden (en vice versa), wat de effecten op energiebeschikbaarheid en -uitgaven verder kan verergeren. Wij stellen voor dat deze onbalans van energiebeschikbaarheid versus -uitgaven ten grondslag ligt aan de ervaring van vermoeidheid die wordt veroorzaakt door chronische laaggradige ontsteking.
Stille ontstekingen, ook wel laaggradige of chronische ontstekingen genoemd, zijn een subtiele vorm van ontsteking die vaak ongemerkt in het lichaam aanwezig is. In tegenstelling tot acute ontstekingen, zoals bij een wond of infectie, ontbreken de klassieke symptomen zoals roodheid, zwelling, warmte en pijn.
Enkele van de meest voorkomende tekenen van chronische ontsteking zijn: Lichamelijk ongemak, waaronder gewrichtsstijfheid, peesontsteking en spierpijn . Slaapstoornissen zoals slapeloosheid, slaapapneu en aanhoudende vermoeidheid. Gewichtstoename of onverklaarbaar gewichtsverlies.
Het immuunsysteem reageert op een natuurlijke manier door een ontstekingsreactie te initiëren om zo de infectie te bestrijden of het gebied in het lichaam waar weefselschade is ontstaan te beschermen en genezen. Dit zijn veelal onschuldige vormen van ontstekingen die het lichaam vaak zelf kan reguleren en oplossen.
Het niet tijdig behandelen van ontstekingen kan leiden tot complicaties zoals bijvoorbeeld een bloedvergiftiging. Bij bacteriële infecties kan de arts eventueel antibiotica voorschrijven of overgaan tot opereren wanneer er sprake is van bijvoorbeeld een blindedarmontsteking.
Een acute ontsteking duurt vaak enkele dagen en gaat vanzelf over. Spreken we van een chronische ontsteking, dan is dit een ontsteking die langdurig is en die steeds weer terug komt. Denk hierbij aan de ziekte van Crohn of COPD.
Celdood laat intracellulaire componenten vrij die aangeboren immuunmechanismen activeren om een ontstekingsreactie te initiëren . Endogene liganden die vrijkomen na verwonding worden herkend als gevaarsignalen door celoppervlakreceptoren en activeren ontstekingen [97, 98].
De belangrijkste klacht bij een buikvliesontsteking is hevige buikpijn. De pijn wordt erger bij diep zuchten. Ook bij voorzichtig voelen en kloppen wordt de pijn erger. Andere klachten die voorkomen bij een buikvliesontsteking zijn misselijkheid, braken en koorts.
Een ontsteking is klinisch te herkennen aan 5 klassieke tekenen: rubor (roodheid), calor (warmte), tumor (zwelling), dolor (pijn) en functio laesa (functieverlies). Deze klinische tekenen zijn te verklaren vanuit de biochemische en cellulaire processen die tijdens een ontstekingsproces geactiveerd worden.
Er is steeds meer bewijs dat chronische ontstekingen van lage graad bijdragen aan een aantal van de meest voorkomende doodsoorzaken in de VS, waaronder hart- en vaatziekten, kanker en diabetes type 2, maar ook de ziekte van Alzheimer, allergieën en astma, artritis, angst en depressie, en bepaalde huidaandoeningen .
Acute ontstekingen
Er worden signaalstoffen uitgescheiden waardoor bloedvaten open gaan staan en immuuncellen in de wond trekken. De ontsteking kenmerkt zich door roodheid, zwelling en pijn en je ontziet het aangedane gebied liever even. Zo kan het rust krijgen om te genezen.
Groene thee werkt ontstekingsremmend door de hoge concentratie plantenstof EGCG. Bedenk wel dat groene thee ook theïne bevat, dat vergelijkbaar is met cafeïne. Drink het dus vooral in de ochtend en niet voor het slapen gaan. Ben je gevoelig voor theïne, kies dan liever voor een kruidenthee of rooibosthee.
Een verzwakt immuunsysteem herken je aan de volgende symptomen: Aanhoudende vermoeidheid. Terugkerende infecties, zoals regelmatige blaasontstekingen, ontstoken tandvlees, maagklachten of diarree. Regelmatige verkoudheidsklachten.
Het gehalte CRP geeft een aanwijzing over de aanwezigheid van een ontstekingsproces of infectie in het lichaam.
Chronische stress.
Een te hoog (of te laag) gehalte van het stresshormoon cortisol werkt ontstekingsbevorderend. Stress verergert bovendien de ontstekingen die er al zijn. Ook een tekort aan cortisol (door jarenlange stress bijvoorbeeld) kan voor ontstekingen en/of een 'ontremd' immuunsysteem zorgen.
Verhoogde ontstekingen in het hele lichaam (het immuunsysteem op rood alarm), verstoorde productie van het hormoon cortisol (het endocriene systeem op rood alarm) en stijve en voorzichtige bewegingen (het motorische systeem op rood alarm) gaan ook hand in hand met chronische pijn. Elk van deze draagt bij aan vermoeidheid en uitputting.
Vermoeidheid of moeheid kan gepaard gaan met veel verschillende ziektes en psychische aandoeningen. Gelokaliseerde zwelling is vaak een indicatie van een verwonding of infectie . Zwelling in het hele lichaam wordt soms gezien bij chronische ziekten van het hart of de nieren.