De vertalingen voor "Wie Wat Waar" in het Italiaans zijn respectievelijk Chi (wie), Che cosa / Cosa (wat) en Dove (waar).
De vijf W's zijn Chi? (Wie?), Cosa? (Wat?), Quando? (Wanneer?), Dove? (Waar?) en Perché? (Waarom?) . Voor routebeschrijvingen is Dove? (Waar?) het belangrijkste vraagwoord.
"mi manchi" = Ik mis je.
Vragend voornaamwoord: wie, wat, welk(e), wat voor (een) en wiens. Vragend bijwoord: waar, wanneer en hoe. Vragend voornaamwoordelijk bijwoord: waarvan, waarmee, waarin, waarvoor, waarom etc. Vragend telwoord: hoeveel.
Als je wilt weten hoe je 'waar is' in het Italiaans zegt, dan is de zin die je zoekt dov'è…? . Zoals je je kunt voorstellen, wordt deze vraag gebruikt om de locatie van iets te vragen. Als je naar meer dan één ding vraagt (dus een meervoud), gebruik je dov'è sono…?
Onbeleefd in Italië is onder andere laat bellen tijdens de siësta, je mobiel gebruiken tijdens de maaltijd, cappuccino na 11 uur 's ochtends bestellen, met ellebogen op tafel, met je handen eten of 'grazie' verkeerd uitspreken; het draait om respect, goede tafelmanieren en de Italiaanse maaltijd- en koffiecultuur respecteren.
De uitdrukking wordt vaak gebruikt als een oproep tot actie, in de betekenis van "laten we gaan", en straalt enthousiasme en bereidheid uit . In urgente situaties kan "andiamoð" een noodzaak tot haasten impliceren, vergelijkbaar met "kom op" in het Engels. "Andiamoð" dient ook om anderen te motiveren en aan te moedigen tot actie, zoals in "je kunt het".
"Scusa" en "mi dispiace" zijn een beetje vergelijkbaar, maar er is een verschil: Je kunt "scusa"/scusi/mi scusi gebruiken wanneer je fouten maakt, maar ook om mensen aan te spreken: "scusa ti è caduto il portafogli" sorry, je hebt je portemonnee laten vallen.
Onthoud: Gebruik "che" als relatief voornaamwoord wanneer je verwijst naar een specifieke persoon of zaak die al genoemd is. "Chi" wordt voornamelijk gebruikt in vragen die beginnen met "Wie" (bijvoorbeeld: "Chi ha chiamato?" / "Wie belde?") of aan het begin van een zin als onderwerp (bijvoorbeeld: "Non so chi sia." / "Ik weet niet wie hij is.").
Enkele essentiële Italiaanse basiswoorden
Officieel telt het Italiaanse alfabet slechts 21 letters: afgezien van leenwoorden worden de letters J, K, W, X en Y helemaal niet gebruikt. Om die reden had ik me redelijkerwijs tot slechts 21 letters kunnen beperken. Maar omdat ik niet lui wilde zijn, heb ik er een paar anekdotes over de letters K, W en X aan toegevoegd.
Italianen gebruiken deze uitdrukking wanneer ze elkaar geluk wensen, vooral voor een examen of iets belangrijks. Ik hoorde deze uitdrukking dagelijks rond mijn universiteit. De gebruikelijke reactie is "Crepi" of "Crepi il lupo," wat in deze zin "dank je wel" betekent.
Het restje van een stuk salami, het kontje van het brood of het laatste restje in de fles kan eveneens worden aangeduid als culaccino. Het woord is afgeleid van culo, dat onderkant of kont betekent.
Het betekent letterlijk "klaar" en is een soort overblijfsel van de allereerste telefoongesprekken om de stabiliteit van de lijn te controleren en om te bevestigen dat de persoon je hoort. Pronto betekent "klaar".
Het Italiaanse woord "dai" heeft vele betekenissen, afhankelijk van de toon en context, van iemand aanmoedigen om in beweging te komen tot ongeloof uiten, smeken, een gesprek afronden of letterlijk iemand vragen iets te geven .
Het Italiaanse FDI-regime staat in Italië ook wel bekend als de Gouden Machtwet of het Gouden Machtregime, omdat het de Italiaanse overheid "gouden" of speciale bevoegdheden geeft om FDI goed te keuren of te vetoën .
Vertrouw niet op riskante handgebaren.
Italiaanse handgebaren zijn beroemd, maar ze betekenen niet allemaal wat je denkt. In de Italiaanse lichaamstaal betekent het optrekken van de kin bijvoorbeeld "het kan me niet schelen", en het gebaar met de hoorns kan beledigend zijn. Gebruik liever woorden: buongiorno/buonasera, per favore, grazie, scusi. Een glimlach doet wonderen.
De reden achter deze eetgewoonte is, dat Italianen ervan overtuigd zijn dat het drinken van melk na een maaltijd de spijsvertering moeilijker maakt. Dus het drinken van een cappuccino op elk moment na de lunch of het diner is in Italië ondenkbaar.
Om 'gedag' te zeggen in het Italiaans gebruik je formeel Arrivederci (tot ziens) of de wensen Buona giornata (fijne dag) / Buona serata (fijne avond), terwijl je bij vrienden informeel Ciao (hoi/doei) gebruikt, vaak met A presto (tot snel) of Ci vediamo (we zien elkaar) erbij.
De "sc" vóór een "i" klinkt in het Italiaans als een "sh", wat veel Engelstaligen in eerste instantie verwarrend vinden. Je kunt ook "mi scusi" zeggen, wat letterlijk "excuseer me" betekent (waarbij "mi" "mij" betekent). Beide zijn prima.
De basisvoorzetsels in het Italiaans zijn di, a, da, in, con, su, per, tra/fra . Di, a, da, in, su en per kunnen enkelvoudig zijn, wanneer ze zonder lidwoord worden gebruikt; of gearticuleerd, wanneer ze met een lidwoord worden gebruikt en een geheel woord vormen.