Uit onderzoek blijkt dat vrouwen over het algemeen financieel het meest lijden onder een scheiding. Hoewel beide partners inleveren, is de daling in koopkracht en vermogen bij vrouwen vaak aanzienlijk groter dan bij mannen. Netspar +1
De persoon met het meeste geld of de meeste financiële invloed in een scheiding krijgt doorgaans wat hij of zij wil. En helaas is dat de man . Waarom? Hij hoeft niet te onderhandelen of een schikking te treffen als hij weet dat jij het geld niet hebt om de procedure voort te zetten – of als je dat wel hebt, dat dit ten koste gaat van een enorme financiële schuld.
Bij een huwelijk of partnerschap in gemeenschap van goederen is iedere partner voor de helft eigenaar van de woning. Het maakt niet uit wie de hypotheek betaalt. Het doet er ook niet toe op wiens naam het huis staat. Beide partners hebben bij een scheiding recht op de helft van de waarde van het huis.
Relatieonderzoekers, waaronder de Gottmans, hebben vier belangrijke voorspellers van echtscheiding geïdentificeerd: kritiek, defensiviteit, zich afsluiten en minachting . Deze gedragingen worden soms de 'vier ruiters' van de relatie genoemd vanwege hun destructieve effect op huwelijken.
Een "zware fout" bij echtscheiding verwijst in Nederland naar gedrag dat de huwelijksontwrichting veroorzaakt, zoals overspel, mishandeling of grove beledigingen, en kan financiële gevolgen hebben voor alimentatie (vooral in België). De grootste "fout" in het proces is echter vaak het laten overnemen door emoties (boosheid, vermoeidheid, onredelijke afspraken maken) in plaats van rationeel te handelen, wat leidt tot vertraging en conflicten, en professional hulp (advocaat/mediator) vroegtijdig inschakelen is essentieel om dit te voorkomen.
Een veelgemaakte en zeer gevaarlijke fout tijdens een scheiding is te snel weer beginnen met daten . Als je nog steeds getrouwd bent met je partner, onthoud je dan van een romantische relatie totdat de scheiding definitief is. Je partner kan je nieuwe relatie tegen je gebruiken tijdens de scheidingsprocedure.
Narcisten proberen vaak ook na de scheiding grip te houden op je financiële situatie. Dit kan door de suggestie netjes mee te willen werken aan de verdeling van jullie vermogens, maar ook door afspraken te saboteren over alimentatie.
Wanneer bepaalde destructieve gedragingen de standaard manier van omgaan met elkaar worden, kunnen ze voorspellen of een huwelijk op een scheiding zal uitdraaien. Onderzoek en praktijkervaring tonen aan dat vier voorspellers – kritiek, defensiviteit, zich afsluiten en minachting – bijzonder sterke signalen zijn dat een huwelijk aan het afbrokkelen is.
Scheiden op latere leeftijd kan leiden tot gevoelens van eenzaamheid, verlies en verdriet, vooral als kinderen al volwassen zijn en het sociale netwerk kleiner is. Financiële gevolgen van scheiden na je 60e kunnen ingrijpend zijn, vooral als een van de partners afhankelijk was van de ander voor inkomen en pensioen.
Deskundigen die door de jaren heen onderzoek hebben gedaan naar huwelijk en echtscheiding, hebben ontdekt dat er bepaalde factoren zijn die de kans op een echtscheiding aanzienlijk verkleinen. Zo hebben mensen die na hun 18e trouwen bijvoorbeeld 24 procent minder kans op een echtscheiding. Slechts 27 procent van de afgestudeerden van een universiteit of hogeschool scheidt vóór hun middelbare leeftijd.
Nee, je partner kan je niet zomaar uit huis zetten, zeker niet als je getrouwd bent, geregistreerd partner bent, of op het huur-/koopcontract staat, omdat je dan huur- of eigendomsrechten hebt. Alleen in uitzonderlijke situaties (zoals huiselijk geweld, waar de politie kan ingrijpen) of via een gerechtelijke procedure (kort geding) kan een rechter besluiten dat een van de partners de woning moet verlaten, vaak met een redelijke termijn en soms een dwangsom.
De conclusie: Het kan geen kwaad als men het huis op naam van de kinderen zet, maar of het veel oplevert is de vraag. Daarnaast kan het zijn dat de ouders zich prettiger voelen als het huis hun volle eigendom blijft.
Binnen een jaar na de scheiding woonden mannen (11 procent) slechts iets vaker dan vrouwen (10 procent) weer samen. In de jaren erna nam het verschil tussen mannen en vrouwen toe. De kans dat mannen en vrouwen opnieuw gaan samenwonen is het grootst in de eerste twee jaar na de scheiding en neemt daarna langzaam af.
De echtscheidingsprocedure duurt minimaal 6 weken tot meer dan 1 jaar, afhankelijk van hoe snel u het met elkaar eens wordt over de scheiding.
Het verlies van een partner heeft meer invloed op geluk dan op tevredenheid. Gescheiden personen zijn een paar jaar voor de scheiding al minder gelukkig en minder tevreden. Rond de scheiding is 67 procent gelukkig of tevreden. Na een periode van minimaal vijf jaar zijn ze gelukkiger en tevredener.
'Vrouwen vragen vaker scheiding aan dan mannen' Volgens een nieuwe studie zijn vrouwen meer geneigd om in een (hetero)huwelijk de scheiding aan te vragen, dan mannen. Dat geldt evenwel niet voor relaties: als er geen huwelijk aan te pas kwam, waren beide geslachten even vaak vragende partij voor een breuk.
“Koppels die geen seks hebben en waar de fysieke connectie volledig ontbreekt, dreigen uit elkaar te groeien. Vaak vermijden ze niet alleen seks, maar ook de communicatie erover. Dat zorgt dan weer tot een nog dieper gevoel van eenzaamheid voor de partners, en is daarom vaak een voorbode van een echtscheiding.
Je ex-partner heeft recht op een deel van jouw ouderdomspensioen (meestal 50% van wat tijdens het huwelijk is opgebouwd) en krijgt dit uitgekeerd vanaf het moment dat jij met pensioen gaat tot aan het overlijden van de ex-partner, tenzij er afwijkende afspraken zijn gemaakt via bijvoorbeeld pensioenconversie, waarbij het een zelfstandig recht wordt. Bij standaard verdeling (verevening) is het pensioen van de ex-partner gekoppeld aan jouw leven; als jij overlijdt, stopt de uitkering aan je ex, maar het bijzondere partnerpensioen (nabestaandenpensioen) kan nog doorlopen, vaak ook levenslang.
In de praktijk leeft sterk het idee dat een kind vanaf 12 jaar zélf mag beslissen waar hij of zij wil wonen. Maar juridisch ligt dat anders. Een kind is pas vanaf 18 jaar meerderjarig en mag tot die tijd niet zelfstandig bepalen bij welke ouder hij of zij woont.
Sterke minachting voelen, de meningen van je partner negeren of hem of haar in het openbaar belachelijk maken, kan wijzen op problemen in je huwelijk. Als je ruzies vermijdt of alleen getrouwd blijft voor de stabiliteit van het gezin, is het wellicht tijd om je relatie eens onder de loep te nemen.
Het fenomeen waarbij stellen uitchecken bij hun huwelijk zonder formeel te scheiden. Dus geen papieren rompslomp en geen verhuizing, maar wel een emotionele terugtrekking uit de relatie. En dus ook geen seks of andere intimiteit.
Neem geen overhaaste, emotionele beslissingen, sla geen kansen af om tijd met je kinderen door te brengen, zeg geen slechte dingen over je partner, ga geen nieuwe schulden aan, verberg geen inkomsten en bezittingen, neem geen nieuwe vriend of vriendin en zeg niets over je situatie op sociale media.
Narcisten gebruiken vaak zinnen om te manipuleren, de schuld af te schuiven en het slachtoffer te devalueren, zoals: "Jij bent te gevoelig," "Ik deed het alleen maar omdat jij me zo boos maakte," "Dat heb ik nooit gezegd," "Je bent jaloers," "Zonder mij red je het niet," "Iedereen vindt dat jij overdrijft," "Je maakt alles zo ingewikkeld," en "Je bent nergens goed voor". Deze zinnen zijn bedoeld om de realiteit te verdraaien (gaslighting), het zelfvertrouwen te breken en de ander afhankelijk te maken.
De narcist zet jou op een voetstuk en geeft je het gevoel dat je speciaal, uniek en onweerstaanbaar bent. Ze overladen je met aandacht, complimenten en liefde (soms wordt dit ook wel “love bombing” genoemd). Je voelt je gezien en gewaardeerd op een manier die bijna te mooi is om waar te zijn – en dat is het vaak ook.
Een narcist kan absoluut niet tegen afwijzing, kritiek (zeker publiekelijk), onafhankelijkheid van anderen, het verlies van controle, gebrek aan bewondering (voeding), het blootgesteld worden van hun kwetsbaarheid (schaamte), empathie/compassie, en zelfspot; ze reageren hierop vaak met woede, manipulatie, of vernederend gedrag omdat het hun fragiele, opgeblazen zelfbeeld en gevoel van superioriteit direct aanvalt.