Venus is met afstand de helderste planeet aan de nachtelijke hemel. NASA Science (.gov) +1
De ster met de grootste schijnbare helderheid (afgezien van de zon!) is Sirius, de hoofdster in het sterrenbeeld Grote Hond. Sirius is vooral in de wintermaanden goed zichtbaar. Hij staat linksonder het opvallende wintersterrenbeeld Orion.
De enige ster die je met het blote oog kunt zien is Sirius A. Dus wanneer mensen het over "Sirius" hebben, bedoelen ze meestal Sirius A. Sirius B is 10.000 keer minder helder dan Sirius A!
Waarom knippert Sirius? Voordat het licht van Sirius jouw ogen bereikt, reist het door de atmosfeer van de aarde en die is altijd in beweging. Het licht van Sirius botst met allerlei luchtmoleculen en stof- en vochtdeeltjes, waardoor de ster lijkt te knipperen.
Samen met Procyon en Betelgeuse vormt Sirius een van de drie hoekpunten van de Winterdriehoek voor waarnemers op het noordelijk halfrond. Sirius vertoont vaak regenboogkleuren aan de hemel vanwege zijn twinkelingen.
Vallende ster flikkert niet
Die flitsen heel kort door de lucht en doven meteen helemaal uit. Dat komt omdat vallende sterren helemaal geen sterren zijn. Wat je ziet, is wat stof of een steentje dat met hoge snelheid vanuit de ruimte in de atmosfeer komt en door de wrijving met de luchtdeeltjes onmiddellijk verbrandt.
Jupiter is minder helder dan Venus vanwege de veel grotere afstand tot de aarde. Net als Venus kan Jupiter 's nachts, wanneer hij op zijn helderst schijnt, ook zwakke schaduwen werpen en is hij alleen waarneembaar onder een zeer donkere hemel.
Sirius lijkt meer te twinkelen/flikkeren dan andere sterren, omdat de helderheid ervan deze atmosferische effecten versterkt . Voor mensen op het noordelijk halfrond staat Sirius lager aan de hemel, waar de atmosfeer dichter is.
Het "zwakste" sterrenbeeld kan op twee manieren worden geïnterpreteerd: astronomisch gezien is Tafelberg (Mensa), met de zwakste hoofdster, en qua dierenriem is Kreeft (Cancer) het meest flauw/zwak zichtbaar, omdat het bestaat uit zwakke sterren en moeilijk te vinden is in de lentehemel tussen de heldere sterren van Tweelingen en Leeuw.
Venus is op dit moment zichtbaar in de avondschemering. Bij helder weer kunnen we de planeet waarnemen vanaf ongeveer 19:07 uur, op het moment dat het voldoende donker wordt (de Zon is al om 18:33 uur ondergegaan) en de planeet op een hoogte van 6° boven de westelijke horizon staat.
Het Alpha Centauri-stelsel bestaat uit drie sterren: de dubbelster Alpha Centauri en de rode dwerg Proxima Centauri. Proxima Centauri staat het dichtst bij de aarde en is zo'n 4,22 lichtjaar van ons verwijderd.
Meteoor of “vallende ster”
Een meteoor, in de volksmond ook wel vallende ster genoemd, is een lichtflitsje aan de hemel. Zo'n lichtflitsje duurt in de regel tussen een fractie van een seconde en een paar seconden. Meteoren kunnen nagloeiende sporen achterlaten.
Venus moet vanaf 19.00 uur wel met het blote oog zichtbaar zijn; om ook Saturnus te zien heb je mogelijk een verrekijker nodig. Rond 19.30 uur verdwijnen de twee planeten onder de horizon.
De helderste ster aan de nachtelijke hemel is momenteel Sirius (ook wel de Hondsster genoemd) in het sterrenbeeld Grote Hond, die vooral in de winter opvalt en makkelijk te vinden is via Orion. Soms zijn planeten zoals Venus of Jupiter helderder dan Sirius, maar dit zijn geen sterren maar hemellichamen die het zonlicht weerkaatsen, zoals Venus nu vaak te zien is in de avondschemering.
Venus is net een grote reflector! Door deze weerkaatsing van al dat licht is Venus vanaf de Aarde als een super heldere ster te zien. Van alle planeten is Venus aan de sterrenhemel het helderst. Je kunt haar dus gemakkelijk herkennen.
Sirius (alpha Canis Majoris) is de helderste ster van de nachtelijke sterrenhemel. Met een schijnbare helderheid van −1,46 is hij bijna dubbel zo helder als Canopus, de helderste ster na hem. Omdat Sirius de helderste ster is van het sterrenbeeld Grote Hond (Canis Major) staat hij ook bekend als de Hondsster.
Sirius straalt ongeveer 25 keer zo veel licht uit als onze eigen zon. Er bestaan sterren met een nog veel grotere lichtkracht, maar Sirius staat ook nog eens vrij dichtbij, op een afstand van 'slechts' 8,6 lichtjaar (ongeveer 80 biljoen kilometer).
Als een lichtstraal door die trillende lucht gaat, wordt het licht ietwat gebroken. Het resultaat is een fonkelende ster. Het licht van een ster die laag boven de horizon staat, moet een langere weg door de dampkring afleggen. Daarom zullen die sterren meer flikkeren.
Jupiter is op dit moment zichtbaar aan de vroege nachthemel. Bij helder weer kunnen we de planeet waarnemen vanaf ongeveer 19:00 uur, op het moment dat het voldoende donker wordt (de Zon is al om 18:21 uur ondergegaan) en de planeet op een hoogte van 51° boven de zuidoostelijke horizon staat.
De planeet Venus bevindt zich tussen de baan van Mercurius en de aarde. Doordat de planeet veel verder van de zon staat dan Mercurius, kun je Venus vaak goed zien. De grootste schijnbare afstand tot de zon bedraagt ongeveer 47 graden.
Jupiter is een enorme gasbal en heeft dus geen vast oppervlak. De planeet bestaat vooral uit de heel lichte gassen waterstof en helium. Door een telescoop zie je een bewolkte atmosfeer met kleurige gordels en vlekken. Het opvallendst is de zogenaamde Grote Rode Vlek.
Een inslag van een meteoriet op aarde is uiterst zeldzaam en de kans is dan ook verwaarloosbaar klein dat er één op je hoofd of vlakbij je in de buurt valt.
Betelgeuze (ster) Betelgeuze (alpha Orionis, ook bekend als Betelgeuse, Betelgeux, Beteiguex, Bételgeuse en Al Mankib) is na Rigel de helderste ster in het sterrenbeeld Orion. De ster staat op 497±63 lichtjaar van de aarde. Het is een rode superreus met spectraalklasse M1-M2 en lichtkrachtklasse Ia-Iab.
Vallende ster spiritueel
Van de Oude Grieken stamt ook af dat je een wens mag doen als je een vallende ster ziet, omdat de Goden dichtbij de aarde zouden zijn. En daarmee was de kans groot dat een wens in vervulling zou gaan. Zie je dus een vallende ster, dan mag je een wens doen!