Staar (cataract) tast primair de ooglens aan, die troebel wordt, waardoor het gezichtsvermogen vermindert. Hoewel staar zelf geen andere organen beschadigt, is het vaak een gevolg van veroudering of kan het in verband worden gebracht met systemische aandoeningen die wel het hele lichaam beïnvloeden. UMC Utrecht +2
Door staar kun je deze klachten hebben:
In het algemeen geldt dat staar ontstaat als de stofwisseling van de lens verandert. Dat kan veroorzaakt worden door leeftijd maar ook door stofwisselingsziekten, trauma, medicijngebruik, andere oogziekten of oogoperaties en soms komt staar al bij de geboorte voor (familiair of in kader van een syndroom of ziekte).
Uiteindelijk kan Staar zonder operatie leiden tot slechtziendheid en in uiterste gevallen blindheid. De meeste mensen met staar ondergaan vroeg of laat een operatie. In Nederland zijn dat er jaarlijks zo'n 175.000 (bron: oogartsen.nl).
Met staar blijven lezen en werken
Maar het proces kan ook veel sneller gaan. In een paar maanden tijd gaat het zicht dan fors achteruit. Het verschilt per persoon dus hoe snel klachten verergeren. Iemand met staar wordt slechtziend, maar niet blind.
Tekenen dat staar verergert, kunnen zijn: wazig zien, moeite met zien in het donker, veranderingen in kleurwaarneming, veranderingen in de brilsterkte, dubbelzien of verblinding en halo's . Neem contact op met uw arts als u een van deze symptomen ervaart.
Bepaalde oogaandoeningen zoals glaucoom, cataract/staar of netvliesloslating kunnen ook vermoeide ogen veroorzaken. Chronische vermoeidheid of stress kan ook oogvermoeidheid in de hand werken. Een slechte zichtcorrectie kan het gevoel van vermoeidheid vergroten.
Elke operatie heeft een risico op een complicatie (zowel tijdens als ná de operatie). Gelukkig gaat 98% van de staaroperaties goed.
Er kunnen na een staaroperatie tijdelijk nog andere problemen ontstaan.
'Veel mensen die staar hebben, hebben dat echter in beide ogen', vertellen oogarts Nic Reus en AIOS Sanne Roohé, die in opleiding is tot oogarts. 'Zij moesten dus een tweede keer terugkomen voor hun andere oog. Inmiddels weten we dat het ook veilig mogelijk is om beide ogen in één operatie te behandelen.
De meeste gevallen van staar ontstaan doordat veroudering of letsel het weefsel van de ooglens verandert. Eiwitten en vezels in de lens beginnen af te breken. Hierdoor wordt het zicht wazig of troebel. Sommige erfelijke aandoeningen die andere gezondheidsproblemen veroorzaken, kunnen het risico op staar verhogen.
Alarmsymptomen voor de ogen zijn onder meer plotselinge pijn, veel nieuwe vlekken/flitsen zien, een 'gordijn' in het beeld, dubbelzien, rechte lijnen krom zien, een vaste vlek middenin, plotseling zichtverlies, toenemende roodheid, en extreme lichtgevoeligheid (fotofobie). Deze symptomen kunnen wijzen op serieuze aandoeningen zoals netvliesloslating, TIA, of glaucoom, en vereisen onmiddellijke actie bij een arts of optometrist om gezichtsverlies te voorkomen.
Uit eerder observationeel onderzoek blijkt dat sommige auto-immuunziekten en allergische aandoeningen, zoals coeliakie (CeD) (11), systemische lupus erythematosus (SLE) (12), type 1 diabetes (T1D) (13), multiple sclerose (MS) (14), psoriasis (15), astma (16) en allergische rhinitis (AR) (17), het risico op cataract kunnen verhogen.
In de kern gaat het om basiszaken zoals bewegen, voldoende groenten en fruit eten en verstandige keuzes maken met betrekking tot je gezondheid. Je moet ook je best doen om frisdranken, bewerkte voedingsmiddelen, gefrituurd voedsel en suikerrijke snacks te vermijden.
Meestal gaan de ogen langzaam achteruit. Het duurt dan jaren voordat u serieuze problemen krijgt met zien. Maar het proces kan ook veel sneller gaan. In een paar maanden tijd gaat uw zicht dan fors achteruit.
Het eenvoudigste antwoord is dit: Het juiste moment voor een operatie is wanneer uw staar uw levenskwaliteit begint te beïnvloeden en een bril en/of contactlenzen niet langer aan uw visuele behoeften voldoen .
Wie nog goed genoeg ziet om zonder problemen de dagelijkse dingen te kunnen doen, hoeft zich (nog) niet te laten behandelen. Een operatie is dan niet direct noodzakelijk, maar op den duur wel te verwachten. Staar wordt immers nooit minder; het gezichtsvermogen gaat langzaam maar zeker toch achteruit.
Resultaat. Tenminste 95 procent van de mensen die geopereerd zijn, kunnen na de operatie beter zien. Als u last heeft van andere oogproblemen, dan is de verbetering soms minder groot. In de eerste dagen na de operatie ziet u misschien nog niet zo goed.
Een staaroperatie is één van de meest veilige operaties. Toch kunnen er complicaties optreden. Meestal betekent dit dat het herstel van het zicht goed, maar langzamer verloopt. Heel soms leidt een complicatie tot een verslechtering van het zicht.
De gemiddelde leeftijd van mensen die een staaroperatie krijgen is tussen de 70 en 75 jaar, maar soms komt het ook op jongere leeftijd voor (de frequentie van staar, als oorzaak voor slechtziendheid of blindheid,bedraagt in de leeftijdsgroep van 55-74 jaar ongeveer 11% en in de leeftijd van 85 jaar of ouder ongeveer 33 ...
De dag na de staaroperatie kan het zicht nog wazig of verminderd zijn. Dit kan komen door een tijdelijke zwelling van het oog. Dit herstelt zich meestal vanzelf de eerste week na de operatie. Het kan ook veroorzaakt worden door de brilsterkte die veranderd is.
Veel mensen die last hebben van staar, hebben dit aan beide ogen”, legt oogarts Paul Ernest uit. “Normaal gesproken wordt eerst één oog geopereerd en twee weken later het tweede oog. Een dubbele staaroperatie bestaat nog steeds uit twee operaties, maar deze vinden meteen na elkaar plaats”.
Vermoeide ogen komen vaak door beeldschermgebruik, weinig licht of een verkeerde bril. Geef je ogen regelmatig rust, vooral als je achter de computer werkt. Draag 's nachts een verduisterend oogmasker. Je kunt oogdruppels gebruiken bij vermoeide, droge of branderige ogen.
Na een staaroperatie heeft u vooral de eerste 1-2 weken rust nodig: geen zwaar werk, sport, zwemmen, sauna of oogmake-up, en niet wrijven in het oog om infecties te voorkomen; uw zicht herstelt zich vaak over 3-4 weken, waarna een definitieve bril opgemeten kan worden, maar u kunt direct lichte activiteiten zoals lezen en fietsen weer oppakken.
Hoge oogdruk (glaucoom) geeft in het begin vaak geen symptomen, maar kan later leiden tot geleidelijk verlies van het perifere zicht (tunnelvisie), moeite met zien in het donker, en vaker ergens tegenaan stoten. Bij een acute, zeldzame aanval zijn er plotselinge symptomen zoals hevige oogpijn, een rood en dof oog, wazig zien, hoofdpijn, misselijkheid en overgeven; dit is een spoedgeval.