Zelfreflectie is tweeledig: Je durft naar jezelf te kijken en je bent je bewust van de impact van jouw gedrag op anderen.
Reflecteren is een vorm van introspectie: naar binnen kijken en je eigen gedachten en gevoelens onderzoeken. Bij zelfreflectie dient je innerlijke weerspiegeling als een spiegel, waarin je jouw ware zelf kunt aanschouwen en analyseren.
Het houdt in dat je een stap terug doet van je dagelijkse leven, je oordeel opzij zet en naar binnen kijkt om inzicht en begrip over jezelf te krijgen . Zelfreflectie is als een mentale spiegel die je in staat stelt om je innerlijke zelf duidelijker te zien.
Een van de bekendste cyclische reflectiemodellen leidt je door zes fasen waarin je een ervaring onderzoekt: beschrijving, gevoelens, evaluatie, analyse, conclusie en actieplan .
Aanleiding: Wat is er gebeurd?Belangrijk: Wat was belangrijk voor je?Conclusie: Welke conclusie trok je over hoe te handelen?Doen: Handelde je ook zo of deed je iets anders?
Het vereist dat je bij jezelf gaat zitten, een eerlijk moment neemt om na te denken over wat er is gebeurd, wat werkte, wat niet, wat kan worden gedaan en wat niet . Reflectie vereist moed. Het is doordacht en doelbewust. Op de "top van je kunnen" zijn, komt alleen als je uit je verleden haalt hoe je de toekomst kunt benaderen.
Reflectie is een actief en dynamisch proces:
Het kan gaan om het reflecteren 'op' de actie (ervaringen uit het verleden), het reflecteren 'in' de actie (op een gebeurtenis terwijl deze plaatsvindt) of het reflecteren 'voor' de actie (acties die u in de toekomst wilt ondernemen) .
Kortom: reflectie en kritische reflectie identificeren beide de feiten van een ervaring en overwegen hoe het de zelf beïnvloedt. Kritische reflectie gaat verder dan dit om de impact van het project op verschillende niveaus te begrijpen en een argument te formuleren voor de doeltreffendheid van het project .
Introspectie betekent letterlijk: naar binnen kijken. Je gaat op zoek naar antwoorden in jezelf in plaats van ze buiten jezelf en om je heen te zoeken. Bij introspectie leer je de oorzaak en het gevolg van een situatie te doorgronden en jouw gedrag, daarin als bepalend op te nemen.
De reflectie van licht kan grofweg worden onderverdeeld in twee soorten reflectie. Speculaire reflectie wordt gedefinieerd als licht dat wordt gereflecteerd van een glad oppervlak onder een bepaalde hoek, terwijl diffuse reflectie wordt geproduceerd door ruwe oppervlakken die de neiging hebben om licht in alle richtingen te reflecteren (zoals geïllustreerd in Figuur 3).
Tweezijdige reflectie
Een reflectie waarmee je beide kanten van iemands ambivalentie verwoordt. “Je zou misschien willen sporten om af te vallen, en tegelijk weet je niet of je dit lang genoeg vol kunt houden.” Bij een tweezijdige reflectie kun je ook nog variëren met wat je eerst noemt.
De STARR-methode is de meestgebruikte methode om te reflecteren op je eigen handelen, bijvoorbeeld in een reflectieverslag. STARR staat voor situatie, taak, actie, resultaat en reflectie. Als je de STARR-methode gebruikt, geef je antwoord op vragen over de situatie, taak, actie, het resultaat en de reflectie.
Wat is het ABC-model? Het ABC-model is een ezelsbruggetje dat de drie fasen vertegenwoordigt die ons gedrag bepalen : Activerende gebeurtenissen: er doet zich een negatieve situatie voor. Overtuigingen: de verklaring die we creëren voor waarom de situatie is gebeurd. Gevolgen: onze gevoelens en gedragingen als reactie op tegenspoed, veroorzaakt door onze overtuigingen/
Bouw spreekopdrachten op met het ABCD-model van Neuner. Dat wil zeggen: Eerst passief oefenen (luisteren en kijken), dan langzaam opbouwen met actief oefenen.Eerst gestructureerd woorden en zinnetjes oefenen en vervolgens steeds meer vrijer oefenen.
letterlijke of eenvoudige reflectie.Je herhaalt bijna letterlijk wat iemand zegt.complexe reflectie.Je verwoordt wat de ander bedoelt te zeggen.
Het model van Gibbs heeft echter enkele beperkingen: het is meer gericht op het beschrijven van wat er is gebeurd dan op het dieper ingaan op de onderliggende redenen of mogelijke uitkomsten . Bovendien houdt deze aanpak slechts rekening met één perspectief, waarbij de gedachten en acties van de betrokkenen worden genegeerd.
Het draait hierbij om het terugkijken op eigen ervaringen om daarvan te kunnen leren. Zelfreflecteren betekent dat je jezelf een spiegel voorhoudt om zo stil te staan bij hoe je bijvoorbeeld werkt, welke keuzes je daarbinnen maakt, welke vaardigheden je inzet en hoe dat voelt. Het draait bij reflectie altijd om jou.
In de kern is zelfreflectie het proces van introspectie, een diepe duik in onze gedachten, emoties en acties . Het gaat om het begrijpen van wat we doen en waarom we het doen. Waarom voelde je je op een bepaalde manier?
Waar was je het meest trots op? Waar kwam je vandaag in de problemen en wat deed je om ermee om te gaan? Wat in je denken, leren of werk vandaag gaf je de meeste voldoening? Waarom?
Een gebrek aan tijd en ondersteuning kan een tol eisen van uw vermogen om te reflecteren, vooral als u nadenkt over iets waar u de hele dag mee bezig bent geweest. Het laatste wat u wilt doen is 's avonds naar huis gaan en erover nadenken!