Vroege tekenen van tuberculose (TBC) van de wervelkolom, ook wel bekend als de ziekte van Pott, zijn vaak aspecifiek en sluipend, wat betekent dat ze langzaam erger worden en niet direct als TBC worden herkend. Huisarts & Wetenschap +1
Een voorgeschiedenis van tuberculose, een positieve huidtest (de waarde ervan daalt in endemische gebieden) en een verhoogde erytrocytenbezinkingssnelheid (ESR) kunnen nuttig zijn bij de diagnose van spinale tuberculose [8,9]. Biopsie speelt een waardevolle rol bij de diagnose van spinale tuberculose.
Nu weten we dat de ziekte van Pott wervelkolom tuberculose is, een ernstige vorm van tuberculose waarbij TBC bacteriën het wervellichaam en de tussenwervelschijf aantasten. De wervellichamen zakken daarom in elkaar en kantelen waardoor er een kromme rug ontstaat.
Verschijnselen. Veel voorkomende symptomen bij tuberculose zijn aanhoudend hoesten (soms met ophoesten van bloed), gewichtsverlies en nachtzweten.
Sommige mensen ontwikkelen al snel ( binnen enkele weken ) na besmetting actieve tuberculose, voordat hun immuunsysteem de tuberculosebacteriën kan bestrijden. Anderen worden pas jaren later ziek, wanneer hun immuunsysteem om een andere reden verzwakt is.
Veelvoorkomende symptomen zijn: een hoest die langer dan 3 weken aanhoudt – u kunt slijm ophoesten (sputum) of slijm met bloed erin; vermoeidheid of uitputting ; hoge koorts of nachtzweten.
TBC-symptomen zijn vaak algemeen, zoals langdurige hoest (soms met bloed/slijm), koorts, nachtzweten, vermoeidheid, gewichtsverlies en weinig eetlust. De klachten hangen af van waar de infectie zich bevindt (longen of andere organen), maar een aanhoudende hoest van langer dan 3 weken is een belangrijk signaal, zeker in combinatie met andere symptomen.
De eerste fase wordt de primaire infectie genoemd. Cellen van het immuunsysteem sporen de ziekteverwekkers op en vangen ze op. Het immuunsysteem kan de ziekteverwekkers volledig vernietigen. Maar sommige opgevangen ziekteverwekkers kunnen overleven en zich vermenigvuldigen.
Veelvoorkomende symptomen van actieve tuberculose zijn hoesten, pijn op de borst en het ophoesten van bloed of slijm . Mensen met inactieve tuberculose, ook wel latente tuberculose genoemd, hebben geen symptomen van de ziekte en kunnen tuberculose niet op anderen overdragen.
Hoewel tuberculose meestal de longen aantast , kan het ook de nieren, de hersenen en het ruggenmerg aantasten. Sommige mensen met tuberculose hebben geen symptomen, maar kunnen de ziekte wel verspreiden. Veelvoorkomende symptomen van tuberculose zijn: aanhoudende hoest (soms met bloed);
Pijn, gevoelloosheid of verlamming in de benen. Pijn bij het hoesten, niezen, lachen of diep ademhalen. Een voorovergebogen houding, of bochel. Verlies van tot wel 15 cm lengte.
De bacterie zit in de longen van de zieke met open tuberculose. Door hoesten en niezen komen kleine druppeltjes met de bacterie in de lucht. Mensen kunnen deze druppeltjes inademen en besmet raken. Mensen raken niet besmet door iemand met tuberculose aan te raken.
Symptomen van discogene lage rugpijn
Pijn midden onder in de rug. Pijn bij hoesten, niezen of persen. Pijn bij naar achteren of naar voren buigen of opzij draaien. Pijn die kan uitstralen naar de achterkant van het bovenbeen en bil.
Bij een vroege diagnose kan spinale tuberculose uitsluitend met medicatie worden genezen . De meeste patiënten die hun medicijnen gedurende 9 tot 14 maanden regelmatig innemen, kunnen zonder operatie volledig genezen van spinale tuberculose.
Tbc is vooral een longziekte. De meeste patiënten hebben longtuberculose. De tbc-bacil verplaatst zich via bloed- en lymfevaten. Daardoor kunnen ook andere organen ziek worden, zoals lymfeklieren, hersenen, nieren of de wervelkolom.
De eerste symptomen zijn pijn, zwakte en gevoelloosheid in de boven- en onderarmen en -benen , die uiteindelijk leiden tot tetraplegie (verlamming van alle vier de ledematen). Als de borst- of lendenwervelkolom is aangedaan, blijft de functie van de bovenste ledematen normaal, terwijl de symptomen in de onderste ledematen in de loop van de tijd verergeren en uiteindelijk leiden tot paraplegie (verlamming van alle vier de ledematen).
Je merkt niet direct iets van een besmetting met tuberculose (of TBC). Je bent er niet ziek van en je hebt geen klachten. Pas na maanden of zelfs jaren kun je er alsnog ziek van worden. Er zijn maar weinig mensen die de ziekte tuberculose krijgen.
Het proces van tuberculosebesmetting begint wanneer ingeademde tuberculosebacteriën, ook wel tuberculosebacillen genoemd, zich beginnen te vermenigvuldigen in de kleine luchtzakjes van de longen . Een deel van de tuberculosebacteriën komt vervolgens in de bloedbaan terecht en verspreidt zich door het hele lichaam.
De bekendste soorten zijn Mycobacterium tuberculosis en Mycobacterium leprae, de verwekkers van respectievelijk tuberculose en lepra. Ze worden de typische mycobacteriën genoemd. Daarnaast bestaan er nog tientallen andere soorten die atypische mycobacteriën genoemd worden.
Er zijn drie stadia van tuberculose : blootstelling, latentie en actieve ziekte . De ziekte kan worden vastgesteld met een tuberculinehuidtest of een tuberculinebloedtest. Behandeling volgens de aanbevelingen is noodzakelijk om de ziekte te genezen en verspreiding naar anderen te voorkomen.
De ziekte komt meestal voor in de longen. Soms worden ook andere organen aangetast, zoals lymfeklieren, gewrichten, botten of de hersenen. Klachten die voor kunnen komen bij tuberculose zijn hoesten, afvallen, koorts of 's nachts zweten. Soms hebben mensen geen of weinig klachten.
Tuberculose is te genezen . De ziekte wordt behandeld met een standaardkuur van 6 maanden met 4 antibiotica. Veelgebruikte medicijnen zijn rifampicine en isoniazide. In sommige gevallen reageert de tuberculosebacterie niet op de standaardmedicatie.
Er bestaat momenteel geen thuistest voor tuberculose . Tests voor zowel latente als actieve tuberculose-infecties vereisen een zorgvuldige afname en interpretatie door een zorgverlener in een medische omgeving.
Er zijn twee soorten tests die gebruikt kunnen worden om een tuberculose-infectie op te sporen: de tuberculinehuidtest (TST) en tuberculinebloedtesten of interferon-gamma-release-assays (IGRAS) (bijv. de QuantiFERON®-TB Gold-test (QFT-G), de QuantiFERON®-TB Gold In-Tube-test (GFT-GIT) en de T-SPOT®-TB-test).
Huidtest . Een kleine hoeveelheid van een stof genaamd tuberculine wordt net onder de huid aan de binnenkant van één onderarm geïnjecteerd. Binnen 48 tot 72 uur controleert een zorgverlener uw arm op zwelling op de injectieplaats. De grootte van de zwelling wordt gebruikt om te bepalen of de test positief of negatief is.