Spasmen (spasticiteit) worden gekenmerkt door onwillekeurige, vaak pijnlijke spiersamentrekkingen, stijfheid en een verhoogde spierspanning. Symptomen omvatten ongecontroleerde krampen, een abnormale houding van ledematen (bijv. gebogen armen of spitsvoeten), moeite met bewegen en verminderde coördinatie. Het komt vaak voor bij neurologische aandoeningen zoals MS, hersenletsel of ALS. Stichting het Gehandicapte Kind +3
Je spieren voelen stijf aan en zijn moeilijk te bewegen. Je hebt plots ongecontroleerde spierkrampen. Je arm of been beweegt minder soepel of blijft in een onnatuurlijke stand staan. Bepaalde bewegingen zijn moeilijker, zoals stappen of je hand openen.
Spasmen worden veroorzaakt door schade aan de hersenen of het ruggenmerg. Patiënten hebben bijvoorbeeld MS, hersenletsel of een dwarslaesie. Belangrijke signalen tussen de hersenen en de spieren worden daardoor niet meer goed doorgegeven. De spieren krijgen continu een signaal om zich aan te spannen en zijn overactief.
De behandeling van spasmen is voor iedere patiënt anders. De behandeling start in ieder geval steeds met uitleg over goede houding in bed en in de stoel, rekoefeningen of doorbewegen en oefentherapie. Als dat onvoldoende helpt, kunnen we overwegen om u injecties te geven voor de lokale behandeling van uw spieren.
Wat is spasticiteit / spasme? Door diverse neurologische aandoeningen kunt u last hebben van verhoogde spierspanning in armen en benen, ofwel spasme. In sommige gevallen heeft u hier weinig hinder van. In andere gevallen kunt u echter fors beperkt worden door dit spasme.
Mensen met het stiff person syndrome kunnen last hebben van ernstige spierspasmen en andere onaangename symptomen die zonder behandeling kunnen verergeren.
Een spasme is een plotselinge, onvrijwillige samentrekking van een spier, meestal van korte duur. Dit kan optreden als gevolg van uitdroging, overbelasting of andere tijdelijke triggers. Een spasme kan ook spontaan verdwijnen.
Spierkrampen kunnen aanvoelen als een lichte trilling of een pijnlijke kramp, en ze kunnen voorkomen in de spieren van elk deel van het lichaam. Spierkrampen kunnen slechts enkele seconden tot enkele minuten duren, maar ze verdwijnen meestal vanzelf of zonder behandeling .
Afhankelijk van de soort spierkrampen kan de arts medicijnen voorschrijven. Zoals botox injecties, baclofen of tizanidine. Bij spierkrampen door sterke pijnstillers kiezen artsen vaak voor clonazepam. Als dat geen effect heeft, kan de arts baclofen voorschrijven.
Magnesium is een voedingsstof die je lichaam gebruikt om de spier- en zenuwfunctie te reguleren. Zonder magnesium is de kans groter dat je spieren verkrampen. Dit gebeurt echter meestal alleen als je magnesiumgehalte erg laag is. Vitamine D is ook belangrijk voor de spierfunctie.
Meestal zijn spierspasmen geen reden tot bezorgdheid . Maar in sommige gevallen kunnen spierkrampen wijzen op een onderliggende neurologische aandoening. Deze aandoeningen beïnvloeden de hersenen – de hersenen zorgen ervoor dat de spieren bewegen. Wanneer onwillekeurige spierbewegingen het gevolg zijn van een neurologische aandoening, spreken we van dystonie.
Neurologische aandoeningen zoals multiple sclerose, familiale spastische paraparese (Strumpell-Lorraine) Beschadiging van de hersenen door trauma of zuurstoftekort (bij geboorte of door CVA)
In veel gevallen kunnen deze spiertrekkingen worden toegeschreven aan gedrag zoals te veel cafeïne, te weinig drinken, te weinig slaap of zelfs het tillen van zware gewichten . Meestal zijn spiertrekkingen geen reden tot bezorgdheid, zegt Ryan Jacobson, MD, neuromusculair specialist bij het Rush University Medical Center.
Oorzaken van spierkrampen zijn onder andere: Overbelasting of overmatig gebruik van een spier . Dit is de meest voorkomende oorzaak. Beklemming van zenuwen, bijvoorbeeld door een dwarslaesie of een beknelde zenuw in de nek of rug. Uitdroging.
De spieren zijn als het ware overprikkeld. De arm of het been, waarin het spasme optreedt, verliest zijn soepelheid en beweeglijkheid en als gevolg daarvan neemt de spierspanning toe. Hierdoor kunnen spieren strak en stijf aanvoelen, terwijl ze eigenlijk erg zwak zijn.
Je lichaam is "op" als je extreme, aanhoudende vermoeidheid ervaart, zelfs na rust, samen met mentale klachten (concentratieproblemen, vergeetachtigheid, prikkelbaarheid, piekeren) en fysieke signalen zoals hoofdpijn, spierpijn, hartkloppingen, maagklachten, slaapproblemen, en het gevoel de controle te verliezen. Dit is vaak een teken van overspanning of burn-out, waarbij je lichaam en geest overbelast zijn en niet meer goed functioneren.
Om het ongemak te verlichten, schrijven zorgverleners meestal medicijnen tegen zenuwpijn voor, zoals gabapentine (Neurontin) en pregabaline (Lyrica) . Spierkrampen in de rug en nek: Bij acute rug- en nekkrampen worden vaak cyclobenzaprine (Flexeril) of methocarbamol (Robaxin) voorgeschreven.
Spierkrampen kunnen een vroeg teken zijn van diverse aandoeningen, waaronder neurologische ziekten zoals ALS (Amyotrofische Laterale Sclerose) en perifere neuropathie, auto-immuunziekten zoals myasthenia gravis en myositis, stofwisselingsproblemen (bv. bij schildklierafwijkingen) en erfelijke spierziekten zoals de ziekte van McArdle, maar ook minder ernstige oorzaken zoals een magnesiumtekort of uitdroging. Het is cruciaal om bij frequente, onverklaarbare krampen een arts te raadplegen om de specifieke oorzaak te achterhalen.
Meestal kiezen we voor lokale behandeling van spastische spieren, bijvoorbeeld door deze te injecteren met botulinetoxine (botulinisatie). Ook kunnen we zenuwen die spastische spieren aansturen infiltreren met fenol (fenolisatie).
Dystonie is een neurologische bewegingsstoornis die resulteert in ongewenste spiercontracties of spasmen . De onvrijwillige draaibewegingen, herhaalde bewegingen of abnormale houdingen die met dystonie gepaard gaan, kunnen iedereen op elke leeftijd treffen. De bewegingen kunnen langzaam of snel zijn, variëren van mild tot ernstig en voorspelbaar of willekeurig optreden.
Volgens dr. Hockberger moet u ook een arts raadplegen als u matige pijn heeft die niet binnen een paar dagen verdwijnt, of als een behandeling die eerder verlichting bood plotseling niet meer werkt. U bent veel beter af als u zich verdiept in een aantal ernstige aandoeningen die pijn veroorzaken.
Er is geen duidelijke oorzaak. Soms worden de aanvallen uitgelokt door stress, spanningen, hevige emoties of bepaald voedsel. Mogelijk heeft zeer warm of zeer koud eten of drinken invloed op het ontstaan van de spasmen.
Bij een spasme trekken een of meer spieren plotseling samen. Dit zorgt voor een beweging of verstijving waar je zelf geen invloed op hebt. Bijvoorbeeld een been dat ineens uitschiet. Een tremor is meer een bevende of schokkende beweging.
Het is belangrijk om spasticiteit te behandelen om het comfort, de mobiliteit en de zelfstandigheid te verbeteren. Zonder therapie kan spasticiteit leiden tot pijn, blijvende gewrichtsmisvormingen, urineweginfecties, chronische constipatie en doorligwonden .
De meest voorgeschreven spierverslappende medicijnen zijn Diazepam en Tramadol. Beiden hebben een andere werking en vaak wordt de combinatie van beide medicijnen gekozen om de spieren optimaal te behandelen. Diazepam behoort tot de medicijngroep benzodiazepines.