Een skinwalker is in de Navajo-mythologie een kwaadaardige heks met bovennatuurlijke krachten, waaronder gedaanteverwisseling in dieren (zoals coyotes of beren), extreme snelheid en het vermogen om stemmen te imiteren om slachtoffers te lokken. Ze kunnen mentaal mensen beïnvloeden, angst zaaien, ziekten veroorzaken en hebben bovenmenselijke fysieke kracht. Historianet.nl +5
Skinwalkers hebben bovennatuurlijke krachten en kunnen zich extreem snel verplaatsen, bezit nemen van mensen en stemmen imiteren om slachtoffers te lokken.
Skinwalkers kunnen de gedaante aannemen van verschillende dieren, zoals beren of coyotes, afhankelijk van de eigenschappen die ze willen gebruiken, en bezitten krachten waarmee ze anderen kunnen beïnvloeden, ziekte kunnen veroorzaken of zelfs de doden kunnen reanimeren .
Sommigen geloven echter dat ongebruikelijk dierlijk gedrag, zoals dieren die zich onnatuurlijk gedragen of dieren met gloeiende ogen , een teken kunnen zijn van een skinwalker. Ze kunnen zich ook op onnatuurlijke of vervormde manieren bewegen, zelfs in menselijke gedaante. Bovendien kunnen skinwalkers gevoelens van intense angst of ongemak veroorzaken wanneer ze in de buurt zijn.
Sommige Navajo geloven dat skinwalkers het vermogen hebben om iemands gezicht te stelen, en anderen geloven dat als iemand oogcontact maakt met een skinwalker, deze zich in iemands lichaam kan opnemen, of dat iemands lichaam kan verstijven van angst, waardoor een skinwalker die angst kan kanaliseren om kracht en energie te verkrijgen.
Het is onverstandig om over skinwalkers te praten . De Navajo – die verder weinig zeggen – beweren dat het ter sprake brengen ervan hun kwaad zal oproepen. Misschien is het beter om het over de windigo van de Algonquin te hebben.
Nee. Dat zijn ze niet.
Ten eerste moeten ze een skinwalker kennen, en ten tweede moeten ze voor de ceremonie de meest gruwelijke daad in Navajo cultuur uitvoeren: een nauw familielid of vriend vermoorden. Wanneer iemand eenmaal wordt toegelaten als skinwalker, vindt de inwijdingsceremonie 's nachts plaats in een grot.
Huidwandelaars kunnen verliefd worden en kinderen krijgen, maar deze kinderen worden niet als huidwandelaar geboren. Zodra ze oud genoeg zijn, verlaten ze het dorp om hun eigen vacht(en) te vinden om hun "mantel" van te maken (hoewel dit kledingstuk elke vorm kan aannemen).
Een skinwalker kent dezelfde rituelen en spreuken als andere Navajo-medicijnmannen. In tegenstelling tot medicijnmannen gebruiken ze hun kennis echter voor kwade doeleinden. Iemand wordt een skinwalker door een familielid te doden , wat volgens de Navajo een zeer kwaadaardige daad is.
Van oudsher zijn skinwalkers hebzuchtig, jaloers en agressief , en vertonen ze veel eigenschappen die voor de Navajo's een uitgesproken negatieve (of op zijn minst potentieel gevaarlijke) connotatie hebben.
Skinwalkers zouden een soort kwaadaardige heksachtigen zijn die van gedaante kunnen veranderen in een wild dier. Op deze manier kunnen ze zich onopvallend in het bos voortbewegen en onverwachts aanvallen. Het bekendste voorbeeld van de Appalachian Skinwalkers is het 'niet-hert'.
Zwakke punten. Zilver: Net als alle andere gedaanteverwisselaars zijn skinwalkers kwetsbaar voor zilver en kunnen ze alleen gedood worden met wapens van zilver . Een zilveren kogel of mes in het hart of hoofd is voldoende om ze te doden.
Boomstick: En zelfs als de Skinwalker sneller over de grond zou kunnen bewegen, was de Wendigo veel sterker . De Wendigo had een krimpkracht van meer dan 140.000 PSI, terwijl de Skinwalker maximaal 800 PSI had. Wiz: Bovendien had de Skinwalker geen pyrokinese en kon hij de Wendigo dus niet echt doden.
Er bestaat het geloof dat als een skinwalker te dichtbij komt, hij of zij iemand zou kunnen vervloeken of schaden, wat ziekte, ongeluk of zelfs de dood zou kunnen veroorzaken . Daarom vermijden veel Navajo's het om over skinwalkers te praten, vooral 's nachts, omdat men gelooft dat erover praten hun aandacht zou kunnen trekken.
Stalking kan allerlei gevolgen hebben. Het kan u irriteren, boos maken of juist bang of beschaamd. U voelt zich bespied en niet meer veilig. Stalking kan het gevolg zijn van een beëindigde relatie, waar een ex-partner zich niet bij de beëindiging neerlegt en contact blijft zoeken met de ander.
In tegenstelling tot hun weerwolfvoorouders kunnen skinwalkers anderen niet besmetten met hun aandoening. In plaats daarvan planten ze zich uitsluitend seksueel voort, hetzij met andere skinwalkers, hetzij met mensen .
De skinwalkers worden omschreven als snel, behendig en onmogelijk te vangen. Hoewel er wel pogingen zijn gedaan om er een neer te schieten of te doden, zijn die meestal niet succesvol .
In verhalen worden skinwalkers vaak afgebeeld als mensen die hun krachten voor het kwaad gebruiken, en ze worden binnen Navajo-gemeenschappen beschouwd als een bron van angst en mysterie . Traditionele verhalen beschrijven hen als machtige tovenaars die, na diverse snode daden te hebben begaan, het vermogen verkrijgen om naar believen in dieren te veranderen.
Je kunt weten of er geesten zijn door te letten op onverklaarbare verschijnselen zoals plotselinge kou, beweging in je ooghoek, onverklaarbare geluiden (stappen, fluisteren), verplaatsende voorwerpen, het voelen van een 'aanwezigheid' (wie of wat), specifieke geuren (lavendel, zwavel) of een algemeen onbehaaglijk gevoel in een ruimte, die allemaal kunnen wijzen op een paranormale activiteit of energie.
Luister niet. Vermijd, vermijd, vermijd. Bescherm het huis nog wat extra, maar het is waarschijnlijk al veilig, anders hadden ze er al binnen gezeten. Ga indien mogelijk een tijdje niet alleen 's nachts naar buiten.
Wat betekent trick or treat tijdens Halloween? Bij Halloween vieren, is het gebruikelijk dat de kinderen 's avonds (samen met hun ouders of begeleiders) langs de deuren gaan. Daar roepen ze als er open gedaan wordt 'Trick or Treat'. In Nederland roepen kinderen ook vaak 'Snoep of je leven' als buren de deur openen.
Skinwalkers zijn angstaanjagende wezens gebaseerd op verhalen van de Navajo, een inheemse Amerikaanse stam uit het zuidwesten van de Verenigde Staten .
Binnen religies en godsdiensten spelen zij ook een rol. Bijvoorbeeld djinns of Maria-verschijningen. Wetenschappelijk is er geen bewijs dat spoken of geesten bestaan. Toch is het wel zo dat mensen ze ervaren (zien, horen, voelen, ruiken).
Ze wonen in trailerparken, dragen dierenvellen en lopen natuurlijk als dieren en doden mensen. Ze zijn mensen net als wij en doen dit al heel lang. De tweede iemand ze een wezen noemt, vertelt me dat ze er nooit een hebben ontmoet. Het is een levensstijl, geen soort.