Er bestaat in de Bijbel geen specifieke, expliciete lijst van exact "10 dodelijke zonden". Het concept van 'dodelijke zonden' (of hoofdzonden) is een latere traditie binnen het christendom. De Bijbel spreekt vaker over de ernst van zonde in het algemeen en de scheiding die het veroorzaakt tussen God en mens.
Historisch gezien richtten de zeven hoofdzonden (een middeleeuwse classificatie) zich op trots, hebzucht, lust, afgunst, gulzigheid, woede en luiheid ; de lijsten met tien punten behouden doorgaans deze zeven kernpunten, terwijl ze items zoals bedrog, wreedheid of zelfverheerlijking toevoegen of herformuleren om hedendaagse vormen van spirituele corruptie te omvatten.
De zeven hoofdzonden, volgens de Rooms-Katholieke traditie, zijn hoogmoed, hebzucht, lust, afgunst, gulzigheid (vraatzucht), woede (gramschap) en luiheid (vadsigheid/sloth), die als bronnen van andere zonden worden gezien en die verzoening met God in de weg kunnen staan. Ze zijn niet direct een lijst uit de Bijbel, maar zijn in de 6e eeuw door Paus Gregorius de Grote geformuleerd op basis van eerder werk van monniken.
Wij zondigen zo, en zijn daarom dankbaar dat Jezus ons vergeeft als we ons bekeren. Trots, hebzucht, lust, woede, gulzigheid, afgunst, luiheid ! De zeven hoofdzonden! Wie is er immuun voor deze zonden?
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven.
er 7 hoofdzonden zijn: ijdelheid, afgunst, toorn, neerslachtigheid, vrekkigheid, vraatzucht {van de buik} en lust). Let op de afwijkende benaming van de vierde 'zonde' neerslachtigheid versus traagheid.
Hij waarschuwde tegen de zonden van het hart, waaronder: seksuele immoraliteit, diefstal, moord, overspel, hebzucht, kwaadaardigheid, bedrog, losbandigheid, afgunst, laster, arrogantie en dwaasheid . Daarom is het voor ons, als volgelingen van Jezus, belangrijk om God dagelijks ons hart te laten onderzoeken, zodat we rein blijven (Psalm 139:23-24).
Volgens de standaardlijst van de Katholieke Kerk zijn de zeven hoofdzonden : hoogmoed, hebzucht, woede, afgunst, wellust, gulzigheid en luiheid. Binnen het katholicisme is de indeling van de hoofdzonden in zeven groepen ontstaan bij Tertullianus en voortgezet door Evagrius Ponticus.
Het concept van doodzonde wordt in sommige werken van de vroege kerkvaders gesuggereerd en in andere expliciet genoemd. In 385 n.Chr. noemt Pacianus van Barcelona in zijn preek tot boetedoening minachting van God, moord en ontucht als voorbeelden van 'doodzonden' of 'kapitaalzonden'.
7 uit de bijbel
Zeven is het getal van de volmaaktheid, het is een heilig getal in de bijbel. Denk bijvoorbeeld aan dat de zevende dag van de week tot rustdag is uitgeroepen, nadat God de aarde in zes dagen heeft gecreëerd.
Tien plagen
De zeven hoofdzonden zijn:
Iedereen kent wel de 7 zonden – die ook wel de zeven hoofdzonden worden genoemd. Hoogmoed, hebzucht, lust, jaloezie, onmatigheid, woede en gemakzucht. Hoofdzonde is een term die zijn oorsprong vindt in de rooms-katholieke kerk.
Romeinen 7:12
Laten nu gaan bepalen of alle overtredingen van de Wet van God - alle soorten zonden - gelijk zijn.
De onvergeeflijke zonde is godslastering tegen de Heilige Geest . Godslastering omvat het bespotten en toeschrijven van de werken van de Heilige Geest aan de duivel.
KAN IEMAND IN OVERSPEL EN ANDERE ZONDEN LEVEN EN TOCH NAAR DE HEMEL GAAN? De Bijbel beantwoordt deze vraag met een nadrukkelijk "Nee" in vele passages (1 Johannes 3:8; 5:18; Kolossenzen 3:5-6; Galaten 5:21; Hebreeën 12:14; Matteüs 5:30; Matteüs 25:30; 1 Korintiërs 6:9-10; Matteüs 5:29-30, enz.).
Elke hoofdzonde werkt door ongeordende begeerte: hoogmoed streeft naar zelfverheerlijking, hebzucht hamstert meer dan nodig is, lust jaagt egoïstisch genot na, afgunst begeert het goede van een ander, gulzigheid geeft zich over aan excessen, woede verteert door ongecontroleerde toorn en luiheid weerspiegelt geestelijke onverschilligheid.
De zeven hoofdzonden, volgens de Rooms-Katholieke traditie, zijn hoogmoed, hebzucht, lust, afgunst, gulzigheid (vraatzucht), woede (gramschap) en luiheid (vadsigheid/sloth), die als bronnen van andere zonden worden gezien en die verzoening met God in de weg kunnen staan. Ze zijn niet direct een lijst uit de Bijbel, maar zijn in de 6e eeuw door Paus Gregorius de Grote geformuleerd op basis van eerder werk van monniken.
Net zoals er drie ingrediënten zijn bij de beoordeling van een morele handeling (het doel, de intentie en de omstandigheden), zo zijn er ook drie ingrediënten voor een doodzonde: (1) "ernstige materie", (2) "volledige kennis" en (3) "bewuste instemming". En de Catechismus is duidelijk dat aan alle "drie voorwaarden tegelijkertijd moet worden voldaan" (1857).
Zoenen is niet zondig, maar seks buiten het huwelijk is dat wel. Als zoenen leidt tot seksuele gedachten of handelingen, vermijd het dan.
De tien woorden
Volgens de islam vergeeft Allah de zonde van Shirk (het toekennen van partners of deelgenoten aan Hem) niet, omdat dit Zijn unieke goddelijkheid ondermijnt. Alle andere zonden, inclusief grote zonden, kunnen worden vergeven als iemand oprecht berouw toont, vergeving zoekt, en zich bekeert, maar de deuren blijven gesloten voor wie blijft volharden in Shirk.
Aan de hand van de zeven klassieke hoofdzonden uit de katholieke traditie – hoogmoed, jaloezie, boosheid, vraatzucht, wellust, hebzucht en lusteloosheid – zet Tomlin uiteen wat de Bijbel erover zegt. Hij benadrukt dat zonden geen foutjes, maar levensvernietigende gewoontes zijn.