Vlak voor haar executie op 22 februari 1943 sprak Sophie Scholl, lid van de Duitse verzetsgroep Die Weiße Rose (De Witte Roos), moedige woorden uit. Haar laatste woorden waren:
De laatste woorden van Sophie Scholl waren: ' De zon schijnt nog steeds .' De werkelijkheid was echter heel anders dan Sophie Scholl had gehoopt; diezelfde avond betuigden de studenten van de Universiteit van München hun loyaliteit aan het naziregime.
In de decennia na haar dood zijn talloze scholen, straten en monumenten naar haar en haar broer vernoemd vanwege hun rol in het verzet tegen het nazisme . Haar verhaal is verfilmd, in boeken verschenen en in andere media gepubliceerd, waaronder de voor een Oscar genomineerde film Sophie Scholl – The Final Days.
Scholl vervulde zes maanden oorlogsdienst en schreef zich vervolgens in 1942 in aan de Universiteit van München . Als fervent lezer studeerde ze biologie en filosofie. Ze was ook geïnteresseerd in kunst en religie en ontwikkelde een sterk christelijk geloof. Haar geloof hielp haar in te zien hoe moreel verwerpelijk de nazi's waren.
Hoewel ze zich pas in de zomer van 1942 bij de beweging aansloot, werd Scholl in februari 1943 gearresteerd nadat ze door een conciërge van de Ludwig Maximilian-universiteit was betrapt op het verspreiden van pamfletten op de campus . [3] Ze werd vervolgens gearresteerd en bekende lid te zijn van de groep om andere leden te beschermen.
Sophie was in Polen gearresteerd en naar een concentratiekamp gestuurd omdat ze, uit depressie, vlees had gesmokkeld en was betrapt . In het kamp overleefde ze als privésecretaris van de kampdirecteur. Bij aankomst in Auschwitz kreeg Sophie een keuze: een van haar twee kinderen zou blijven leven, de ander zou sterven.
Filminformatie
Else is een stuk ouder dan Sophie, maar in de vijf dagen dat ze samen zijn, groeien ze naar elkaar toe en troosten ze elkaar tijdens de brute verhoren van de nazi-onderzoekers. Sophie staat stoïcijns tegenover haar aanklagers en weigert haar overtuigingen op te geven in deze ontroerende film, gebaseerd op een waargebeurd verhaal .
Het leven van Sophie Scholl. Sophie had een zorgeloze jeugd en op twaalfjarige leeftijd sloot ze zich, net als de meeste van haar klasgenoten, aan bij de Bund Deutscher Mädel (Duitse Meisjesbond), de meisjesafdeling van de Hitlerjugend. Haar oudere broer, Hans, werd ook lid van de jongensafdeling.
Hoewel één lid van de Witte Roos de oorlog overleefde , eindigde de campagne met de executie van Hans Scholl, Sophie Scholl en Christoph Probst. Hoewel de campagne over het algemeen niet succesvol was, groeide ze wel binnen München en breidde zich vervolgens uit naar andere steden in Duitsland.
75 jaar geleden terechtgesteld: Hans en Sophie Scholl, studenten tegen Hitler. Op 22 februari 1943, in de late namiddag, werden broer en zus Scholl onthoofd. Ze hadden met de organisatie “Die weisse Rose” vreedzaam geprotesteerd tegen de nazi's in München. De executie is vandaag herdacht in Duitsland.
Met dank aan Future Classic. Op 30 januari 2021 werd de muziekwereld opgeschrikt door het plotselinge overlijden van SOPHIE, die tragisch om het leven kwam door een val van een balkon in Athene. De officiële omstandigheden omschreven haar als een ongeluk toen ze probeerde de volle maan beter te kunnen zien vanaf een gebouw van drie verdiepingen .
August Friedrich Kubizek (3 augustus 1888 – 23 oktober 1956) was een Oostenrijkse dirigent en schrijver van Tsjechische afkomst, vooral bekend als een goede vriend van Adolf Hitler toen beiden nog tieners waren. Hij schreef later over hun vriendschap in zijn boek De jonge Hitler die ik kende (1955).
De toen nog maar 22-jarige Sophie stond op het podium in Chicago toen, naar eigen zeggen, de airconditioning de vuurbal terug in haar gezicht blies . In een interview met Fabulous Magazine legde ze uit: "De airconditioning stond te sterk, dus toen ik het vuur uitblies, blies het terug naar me."
Volgens het verslag van graaf Harrach waren de laatste woorden van Franz Ferdinand: " Sophie, Sophie! Sterf niet! Leef voor onze kinderen!", gevolgd door zes of zeven keer "Het is niets", als antwoord op Harrachs vraag naar de verwonding van Franz Ferdinand.
De laatste zin van "Sophie's Choice" geeft een glimp van hoe deze zekerheid voor Stingo, en voor iedereen, zal blijven bestaan, zoals hij zelf opmerkte: "Dit was niet de dag des oordeels - slechts de ochtend. Ochtend: uitstekend en rechtvaardig."
Ze stierven onder de guillotine van een onmenselijk regime . Sophie Scholl was 22 jaar oud toen ze werd geëxecuteerd, haar broer Hans 25. De broer en zus zullen voor altijd een symbool blijven van verzet tegen de nationaalsocialistische dictatuur.
Als ze er echt van overtuigd was dat haar machine zou werken, zou ze Elliot nooit toestaan de machine uit te zetten, want dat zou betekenen dat ze haar gelukkige einde niet zou krijgen. Whiterose pleegt zelfmoord zodat Elliot de machine kan uitschakelen, omdat ze diep van binnen weet dat het niet zal werken.
Witte rozen symboliseren puurheid, onschuld en een nieuw begin , waardoor ze een populaire keuze zijn voor bruiloften, doopfeesten en andere ceremonies die een frisse start vieren. Ze staan ook voor respect, eerbied en herinnering, en worden vaak gebruikt om dierbaren te eren en medeleven te betuigen.
Betekenis van de witte roos
De betekenis van deze bloem wordt beschreven in woorden als vertrouwen, eerbied, respect en genegenheid. De witte roos is erg gewild voor het bruidsboeket, toch past juist de context van een uitvaart ook erg goed bij de betekenis.
De Witte Roos (Duits: Weiße Rose , uitgesproken als [ˈvaɪsə ˈʁoːzə]) was een geweldloze, intellectuele verzetsgroep in nazi-Duitsland, geleid door vijf studenten en een professor van de LMU München: Willi Graf, Kurt Huber, Christoph Probst, Alexander Schmorell en Hans en Sophie Scholl.
Na een weekend vol vruchteloze ondervragingen van Hans, Sophie en Christoph, wilden de autoriteiten een voorbeeld van hen maken. Ze werden beschuldigd van verraad en verschenen op maandag 22 februari voor de sadistische nazirechter Roland Freisler in een schijnproces.
Ze werd schuldig bevonden aan verraad en dezelfde dag nog geguillotineerd op de binnenplaats van de gevangenis van Stadelheim in München, samen met Hans en hun vriend Cristoph Probst. Zoals Franz Joseph Müller, een overlevende van de Witte Roos, zich herinnerde: " De Gestapo martelde Sophie Scholl vier dagen lang, van 18 tot en met 21 februari 1943. "
De laatste woorden van Sophie Scholl waren: ' De zon schijnt nog steeds .' De werkelijkheid was echter heel anders dan Sophie Scholl had gehoopt; diezelfde avond betuigden de studenten van de Universiteit van München hun loyaliteit aan het naziregime.
De serie heet "Five Days" omdat elke aflevering een periode van 24 uur beslaat in een onderzoek dat meer dan twee maanden duurt . De tweede aflevering behandelt bijvoorbeeld dag 3, terwijl de derde aflevering verdergaat naar dag 28.
Scholl groeide op in de Lutherse kerk . Ze ging op zevenjarige leeftijd naar school, leerde snel en had een zorgeloze jeugd.