Laboratoriumtesten bij multipel myeloom (ziekte van Kahler) zijn cruciaal voor de diagnose, risicostratificatie en het monitoren van de ziekte. Ze richten zich primair op het opsporen van abnormale plasmacellen en de schade die zij aanrichten, vaak samengevat door de CRAB-criteria (Calcium, Nierfunctie, Anemie, Botten). Multiple Myeloma Research Foundation +1
Over het algemeen is het M-proteïne (of de vrije lichte ketens of Bence-Joneseiwitten) hoog bij diagnose, daalt deze in geval van een effectieve behandeling en stijgt deze weer bij terugkeer van de ziekte. Hoe hoog de waarde exact is, kan tussen patiënten onderling sterk verschillen.
De diagnose multipel myeloom wordt gesteld als er meer dan 10 procent plasmacellen in het beenmerg gevonden worden of een opeenhoping van plasmacellen (plasmacytoom) in combinatie met één van de volgende symptomen: Een CRAB criterium: hypercalciëmie, nierfunctiestoornis, bloedarmoede of beenmerglaesies.
Immunotherapie of immuuntherapie is een behandeling die je natuurlijke afweer of immuniteit stimuleert om kankercellen aan te vallen en op te ruimen. Voor mensen met multipel myeloom (ziekte van Kahler) gaat het vandaag vooral om immunomodulerende midddelen, bispecifieke antilichamen en CAR-T-therapie.
Via een bloedonderzoek kunnen we vaststellen of iemand M-proteïne in het bloed heeft. Het komt vaak voor dat bij gezonde mensen een kleine hoeveelheid M-proteïne in het bloed wordt aangetroffen. Hoe ouder iemand wordt, hoe groter de kans wordt dat MGUS ontstaat.
Abnormale waarden van M-proteïne in het bloed en de urine kunnen een teken zijn van myeloom. Een bloedonderzoek, een zogenaamde complete bloedtelling, wordt gebruikt om het aantal rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplaatjes in een bloedmonster te tellen. Mensen met myeloom hebben een laag aantal bloedcellen. Het meest voorkomende is een laag aantal rode bloedcellen .
Bloedonderzoek naar M-proteïne
In het ziekenhuis doet de hematoloog onderzoek naar de hoeveelheid M-proteïne in het bloed. Veel mensen met multipel myeloom hebben meer M-proteïne in het lichaam dan anderen. Er kunnen ook kleine stukjes van het M-proteïne in je bloed zitten. Die heten 'lichte ketens'.
Als je smouldering myeloom hebt, kun je last hebben van moeheid, verminderde conditie, infecties of je gewoon niet lekker voelen. Je wordt niet standaard behandeld. Dit komt omdat (smouldering) multipel myeloom nog niet genezen kan worden.
Deze patiënten worden dan ook doorgaans 'doelgericht' behandeld met een BRAF-remmer. Dat werkt aanvankelijk meestal goed totdat de tumorcel een sluiproute ontwikkelt, waardoor de oorspronkelijke signaalroute hyperactief wordt en er geen behandeling meer mogelijk is. De levensverwachting is dan nog ongeveer een maand.
Wat is de overleving van multipel myeloom? Gemiddeld zijn 10 jaar na de diagnose nog 36 van de 100 mensen in leven. Let op: dit is de gemiddelde overleving van alle mensen met een plasmaceltumor. Multipel myeloom is een soort plasmaceltumor.
Eet vlees, vis, zuivel, kaas, ei en honing niet rauw. Dus geen tartaar, biefstuk, sushi, rauwmelkse kaas, rauwe zuivel, rauwe honing of zelfgemaakte mayonaise. Zuivel en kaas van gepasteuriseerde melk is wél toegestaan; Vermijd alle voeding met schimmels, zoals schimmelkazen.
Stadium 1: Er zijn weinig kankercellen aanwezig. Het calciumgehalte en de rode bloedcellen zijn normaal of bijna normaal en er is weinig botschade. Klachten zijn vaak mild of afwezig. Stadium 2: Een tussenfase waarin de ziekte van Kahler actiever wordt en zich verder verspreidt in het beenmerg.
In gevallen waarin de kappa/lambda-ratio significant verhoogd is, wijst dit vaak op aandoeningen die gepaard gaan met een overproductie van kappa-lichte ketens. Multipel myeloom is een goed voorbeeld, waarbij kwaadaardige plasmacellen overmatige kappa-ketens produceren, waardoor de natuurlijke balans verstoord raakt.
In het begin hebben mensen weinig klachten. Als de ziekte verder gevorderd is, komt botpijn vaak voor, vooral de botten waarin het beenmerg is aangetast, zoals het bekken, de heupen, de wervels of het borstbeen. De botten kunnen ook makkelijk breken. Ook vermoeidheid en bloedarmoede komen vaak voor.
De kappa-waarde is de verhouding tussen de werkelijke overeenkomst met uitsluiting van toeval en de potentiële overeenkomst met uitsluiting van toeval: O-V / 1-V. Een kappa-waarde van 1 betekent dat er een perfecte overeenstemming is.
Het bloedonderzoek wordt niet gebruikt om definitief kanker vast te stellen. In het bloed zijn tumormarkers aanwezig. Een tumormarker (CA125) is een bepaalde stof die in het bloed voorkomt bij kanker. Een bloedtest bepaalt de hoeveelheid stof in het bloed.
Bij sommige tumoren is dit BRAF-gen gemuteerd. Een verandering in het DNA veroorzaakt ongecontroleerde groei en celdeling waardoor de tumor snel kan groeien. Bijna 50% van de mensen met huidmelanoom heeft een mutatie van het BRAF-gen (genaamd BRAF V600E). De mutatie wordt gevonden bij 7% van alle kankers.
Heb je uitgezaaide, hormoongevoelige borstkanker, dan kun je hormoontherapie krijgen om de groei van de uitzaaiingen af te remmen. Soms worden de uitzaaiingen zelfs kleiner. Deze behandeling kan helpen om een goede kwaliteit van leven te houden, met zo min mogelijk klachten.
Immuuntherapie wordt inderdaad in de regel 24 maanden gegeven. Dat is de huidige standaard, maar er zijn al gegevens dat korter behandelen net zo goed is als 24 maanden. Hier loopt echter nog onderzoek naar.
De ziekte van Kahler is niet te genezen, maar doorgaans uitstekend te behandelen met (nieuwe) geneesmiddelen. Het Catharina Ziekenhuis is gespecialiseerd in de ziekte van Kahler en behandelt veel patiënten met een Multipel Myeloom met de nieuwste geneesmiddelen.
De NIVO-DARA-studie onderzoekt een nieuwe behandeloptie voor patienten met multipel myeloom (ziekte van Kahler) waarbij de ziekte helaas is teruggekeerd of verslechterd na de vorige behandeling. Daratumumab is een nieuw geneesmiddel, dat effectief is bij multipel myeloom.
Gevolgen van multipel myeloom
De ziekte kan leiden tot ernstige complicaties zoals botfracturen, nierfalen, infecties en bloedarmoede. Deze complicaties vereisen vaak aanvullende medische zorg en behandeling.
Een volledig bloedbeeld is een van de meest aangevraagde bepalingen. Meestal wordt dit aangevraagd om een beeld te krijgen van de algemene gezondheid of om specifiek te screenen op de aanwezigheid van bloedarmoede (anemie), een bloedstollingsprobleem, een infectie of bloedkanker (leukemie).
Als het M-proteïnegehalte erg hoog is, kan er een hyperviscositeitssyndroom ontstaan: een ziektebeeld veroorzaakt door een toegenomen stroperigheid van het bloed. Dit gaat meestal gepaard met sufheid, hoofdpijn, klachten van het gezichtsvermogen en kortademigheid bij inspanning.
Naast leeftijd is het stadium van de ziekte van grote invloed op je overlevingskans. Mensen bij wie de ziekte in stadium I zit, hebben 82 procent kans om na 5 jaar nog in leven te zijn, terwijl dit voor mensen in stadium III 40 procent is.