Een darmpoliep wordt over het algemeen als "groot" beschouwd wanneer deze een diameter heeft van 1 centimeter (10 mm) of groter. Medical News Today
Een darmpoliep is een uitstulping van het slijmvlies aan de darmwand. De grootte kan variëren van een paar millimeter tot een aantal centimeters doorsnee.
De meeste poliepen zijn onschadelijk, maar hun grootte kan de kans op het ontwikkelen van kanker beïnvloeden. De meeste poliepen zijn tussen de 1 en 9 millimeter groot . Volgens een onderzoek uit 2018, gepubliceerd in het American Journal of Gastroenterology, bleek slechts 3,4% van de poliepen in deze grootteklasse kwaadaardig te zijn.
De grootte varieert van een speldenknop tot enkele centimeters doorsnee. De meeste poliepen zijn goedaardig, maar sommige poliepen kunnen uitgroeien tot darmkanker.
Naar schatting heeft ongeveer 5-20% van alle mensen boven de vijftig jaar last van poliepen. Verreweg de meeste poliepen zijn goedaardig en zullen ook altijd goedaardig blijven. Poliepen kunnen echter onrustige cellen bevatten en op den duur uitgroeien tot een kwaadaardige tumor.
Adenomateuze poliepen kunnen voorlopers van darmkanker zijn. Bij mensen met het Lynch syndroom groeien deze poliepen sneller uit tot kanker: in 2 tot 3 jaar. Bij mensen zonder Lynch syndroom duurt dit meestal 7 tot 10 jaar, of langer.
Als een poliep groter wordt dan 1 cm gaat het risico dat die later ontaardt geleidelijk toenemen. Gelukkig is het slechts een minderheid die uiteindelijk evolueert naar een groter kwaadaardig gezwel. Dit kan dan tot 4 à 6 cm groot worden zodat de darm daardoor ook vernauwd of geblokkeerd geraakt.
Dat risico neemt aanzienlijk toe als de poliep groter is dan 10 mm (1 cm ); onderzoek heeft aangetoond dat hoe groter een darmpoliep wordt, hoe sneller deze groeit. "De meeste poliepen veroorzaken doorgaans geen symptomen en verdwijnen niet vanzelf. Daarom is de enige manier om te weten of ze aanwezig zijn, een test uit te voeren."
Achtergrond. Ongeveer 70% van de colonpoliepen die wordt gevonden tijdens een colonoscopie zijn minuscule poliepen (< 5 mm), ongeveer 20% zijn klein (6 tot 9 mm) en 10% zijn grote poliepen (> 10 mm) (Gupta, 2012). Het inschatten van de grootte van poliepen is van belang om verschillende redenen.
Poliepen die te groot zijn of die niet veilig verwijderd kunnen worden tijdens een colonoscopie, worden meestal operatief verwijderd . Dit gebeurt vaak door een instrument, een laparoscoop, via de buikholte in te brengen om het deel van de darm met de poliep of kanker te verwijderen.
,,Want van poliepen voel je vaak niks. Ze groeien heel traag: gemiddeld duurt het zo'n vijftien jaar voordat een poliep is uitgegroeid tot kwaadaardige tumor.'' Je krijgt vaak pas klachten in een gevorderd stadium, zoals zichtbaar bloedverlies in de ontlasting of ongewenst gewichtsverlies.
Poliepen kunnen in sommige gevallen constipatie veroorzaken, bijvoorbeeld als ze erg groot zijn en interne obstructies veroorzaken . De meeste poliepen zijn echter asymptomatisch en mensen weten pas dat ze poliepen hebben als een zorgverlener ze tijdens een screeningscolonoscopie ziet.
Een poliep in de dikke darm is een groei van het slijmvlies van de dikke darm. Poliepen kunnen verschillende maten en vormen hebben: van een speldenknop van enkele centimeters of een bobbeltje tot een poliep op een steel. Sommige mensen hebben maar één poliep, terwijl andere er meerdere kunnen hebben.
Grotere darmpoliepen hebben een groter risico om kwaadaardig te worden, vooral poliepen groter dan 10 millimeter . Het aantal en de vorm van darmpoliepen geven ook een indicatie van de kans dat een poliep kwaadaardig wordt.
Wat zijn poliepen in de dikke darm? Een poliep in de dikke darm is een woekering (korrelige weefselvorming) van het slijmvlies van de dikke darm. Poliepen kunnen verschillen in grootte en vorm, van een speldenknop tot enkele centimeters.
Een darmtumor groeit meestal langzaam. In het eerste stadium beperkt de tumor zich slechts tot het slijmvlies. Wanneer de tumor doorgroeit, kan deze door de verschillende lagen van de darmwand heen groeien. Hoe groter de tumor wordt, hoe groter de kans is dat kankercellen loslaten van de tumor.
Poliepen zijn meestal onschadelijk en worden niet kwaadaardig. In een klein aantal gevallen kan een poliep echter na verloop van vele jaren wel kwaadaardig worden.
Darmpoliepen zijn er in veel verschillende vormen en maten. Sommige darmpoliepen zijn een paar millimeter groot. Andere poliepen kunnen wel een paar centimeter groot zijn. Darmpoliepen kunnen bestaan uit normale cellen of uit veranderde cellen.
19. Bij patiënten met een gedeeltelijke resectie van een adenoom of SSP >20 mm, dient na 6 maanden een herhaalde colonoscopie te worden uitgevoerd.
Gevorderde adenomen zijn neoplastische poliepen die groter zijn of bepaalde kenmerken hebben waardoor de kans op kanker groter is. Voorbeelden hiervan zijn: poliepen groter dan 1 cm (ongeveer zo groot als een kleine knikker) en elk adenoom met onregelmatige groei.
Het kan een piepkleine poliep zijn, maar ook een exemplaar van een paar centimeter groot. De meeste poliepen zijn en blijven goedaardig. Sommige poliepen bevatten onrustige cellen en kunnen zich in 10 tot 15 jaar tijd tot een kwaadaardige tumor ontwikkelen.
Verricht coloscopie surveillance bij personen met één of meer hoog-risico serrated poliepen. Er is indicatie voor een surveillance coloscopie na 3 jaar.
Al tijdens een kijkonderzoek blijkt dat er poliepen in de dikke darm zitten dan worden deze verwijderd door middel van een poliepectomie. Bij een poliepectomie wordt door de endoscoop een instrument geschoven. Met dit instrument kan de arts de poliep verwijderen. Dit gebeurt vaak met behulp van een lisje met stroom.
Poliepen in de dikke darm
Naar schatting heeft ongeveer 5 à 25 % van alle mensen boven de vijftig jaar darmpoliepen. Sommige mensen hebben slechts één poliep in de dikke darm, maar meestal zijn het er meerdere. Veel mensen hebben poliepen zonder het te weten omdat ze vaak geen klachten geven.
Vaak komen uitzaaiingen van darmkanker eerst in de lymfeklieren terecht. Later kunnen ook uitzaaiingen in andere organen ontstaan, bijvoorbeeld in de lever, longen of op het buikvlies.