De vloek in de eerste film, Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl, was de Vloek van het Azteekse Goud.
Volgens het verhaal van Davy Jones en Calypso gaf de zeegodin Calypso een grote zeeman genaamd Davy Jones de heilige taak om zielen te vervoeren die op zee waren gestorven. Hij kon immers maar eens in de tien jaar aan land komen. Als deze liefde hem trouw bleef, zou zijn taak volbracht zijn en zou er een nieuwe kapitein van de ... komen.
Een folder in de dvd van At World's End beweerde echter dat Will voor eeuwig aan de Flying Dutchman gebonden was. Het boek Dead Men Tell No Tales, geschreven door Jeff Nathanson, bevestigde dat Will vervloekt was om voor altijd als kapitein van de Flying Dutchman over de zeeën te varen .
Nadat ze het vervloekte goud op Isla de Muerta hadden gevonden en gestolen, veranderden de bemanningsleden in vervloekte ondoden die geen plezier of pijn kunnen voelen .
De reden dat Jack aanvankelijk niet het slachtoffer werd van de vloek, net als de rest van de bemanning van de Black Pearl, is dat Barbossa een muiterij uitlokte en Jack van boord gooide voordat ze de bestemming van de schat bereikten. Daardoor heeft Jack nooit een vervloekt medaillon uit de stenen kist kunnen halen.
Vlak voor de climax van de film, het gevecht met de piraten op Isla de Muerta, steelt Sparrow een vervloekte munt uit de schatkist , waardoor hij onsterfelijk wordt en in staat is om Barbossa uit te dagen voor een duel. Hij schiet zijn aartsvijand neer met het pistool dat hij al tien jaar bij zich draagt, net op het moment dat Will de vloek verbreekt en Barbossa doodt.
Jacks lijkt ook maar één hap van elke appel te nemen. Dit zou kunnen symboliseren dat hij maar één kus van een meisje kan ontvangen voordat ze sterft. Hij wisselt steeds van appel na die ene hap, net zoals hij van meisje wisselt na één kus. Dat hij in zijn slaap "appels" zegt, is dus zowel hilarisch als tragisch.
Het blijkt dat Angelica de dochter is van de beruchte Blackbeard (Ian McShane), die het gemunt heeft op de Fontein der Jeugd, waarvan Sparrow een kaart bezit. Sparrow vermoedt dat Angelica de oude piraat gewoon probeert op te lichten, en aan de manier waarop hij haar aankijkt, is duidelijk te zien dat Blackbeard dezelfde gedachte heeft gehad.
Toen de zeemannen – de Piratenbroederschap – een groot overleg belegden, smeedde Davy Jones samen met hen een plan om Calypso de heerschappij over de zeeën af te nemen. Met zijn hulp misleidden de Broeders de godin en sloten haar op in het lichaam van een sterfelijke vrouw.
Uiteindelijk werd het bloed van Bootstraps zoon gebruikt om de vloek op te heffen . Toen Will de vloek ongedaan maakte door de laatste Azteekse munten terug te leggen in de stenen kist, doodde hij in feite zijn vader, want op dat moment, ergens op de bodem van de oceaan, werd Bootstrap Bill sterfelijk en zou hij verdronken zijn.
De vloek trof alleen degenen die specifiek munten uit de stenen kist hadden gehaald; Will Turner en Elizabeth Swann bezaten elk een stuk van de schat die door Bootstrap Bill Turner uit de kist was gehaald en waren zich nooit bewust van de vloek .
Jack Sparrow: De enige regels die er echt toe doen, zijn deze: wat een man wel en wat een man niet kan doen.
Davy Jones, een sterfelijke Schotse piraat en een begenadigd zeeman, werd verliefd op de zeegodin Calypso . Zij vertrouwde hem de taak toe om de zielen van hen die op zee stierven naar het hiernamaals te brengen.
Hij was aanwezig bij de dood van Barbossa op Isla de Muerta en was op dat moment bevrijd van de vloek, nadat Elizabeth hem had weggeslagen en hij niet langer bang was voor Jack. Jack stal echter opzettelijk een munt uit de schatkist , waardoor hij opnieuw vervloekt raakte.
In de kern gaat Sparrow's Curse over wat er gebeurt als we verdriet begraven, en of we echt verder kunnen zonder de pijn onder ogen te zien . Het verkent het concept van een 'gekozen familie', de kracht van herinneringen en het idee dat genezing niet betekent vergeten, maar de waarheid herinneren, zelfs als die pijnlijk is.
Davy Jones (ook wel Davey Jones) is een personage uit de filmserie Pirates of the Caribbean. Hij is de belangrijkste antagonist in de film Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006), en een van de antagonisten in Pirates of the Caribbean: At World's End.
Calypso werd overmand door liefde en lust voor Odysseus . Door haar obsessie met de held sliep ze met hem.
Ongeveer tien jaar nadat Hector Barbossa de muiterij op de Black Pearl leidde, ontmoette Jack Sparrow vrouwen die hij ertoe verleidde te trouwen, om vervolgens bedrogen te worden en geveild te worden in Shipwreck City.
Ze is een beoefenaar van voodoo en hoodoo die ooit verliefd was op de piraat Davy Jones en hem uiteindelijk vervloekte nadat hij haar had verraden en zijn plichten had verzaakt .
Volgens de legende was Angelica de enige vrouw van wie Jack Sparrow ooit echt hield , maar of zij zijn hart brak of hij het hare, bleef een eindeloos debat tussen de twee piraten.
Buckingham Stussy, ook wel Bakkin genoemd, beweert de geliefde van Whitebeard en de moeder van Edward Weevil te zijn . Ze stelt dat Whitebeard de vader van Edward Weevil is en positioneert hen als Whitebeards rechtmatige erfgenamen. Samen achtervolgden ze de overgebleven leden van Whitebeards bende om zijn rijkdom veilig te stellen.
Oorspronkelijk was de titel van de handschoenen van Angelica, maar na haar dood door toedoen van De Pianist werd deze door Roland gebruikt . Met zijn waarnemingsblokkerende masker op ging hij tekeer en vermoordde hij Fixers, Syndicaten en iedereen die er verdacht uitzag, in een vergeefse poging om de dader te vinden.
Ryuk vertoont ontwenningsverschijnselen als hij ze langere tijd niet heeft ; deze symptomen omvatten het aannemen van ongemakkelijke lichaamshoudingen en wanhoop tot het punt dat hij opdrachten aanneemt om ze te krijgen (bijvoorbeeld het zoeken naar verborgen camera's in Lights kamer).
Bovendien kon Evangeline niet Jacks ware liefde zijn, want dat was Donatella en er is maar één ware liefde voor Jack.
Na zijn verblijf in Shipwreck City, waar hij ten prooi viel aan de Azteekse vloek, leden Barbossa en zijn bemanning een levende dood, waarbij ze niets voelden of proefden: "... drinken gaf geen voldoening; eten veranderde in as in onze mond." De piratenkapitein zelf werd gekweld door smakeloze appels.