Volgens overleveringen waren de laatste woorden van Humphrey Bogart tegen Lauren Bacall, toen zij op 14 januari 1957 kortstondig zijn sterfbed verliet:
Ze trouwden in mei 1945, slechts enkele maanden nadat ze een relatie hadden gekregen. Het huwelijk van Bogart en Bacall was gebouwd op wederzijds respect en bewondering . Buiten de filmset verzachtte Bogarts ruwe persoonlijkheid in de aanwezigheid van Bacall, terwijl zij, bekend om haar sensuele stem en schoonheid, hem aanvulde met haar onafhankelijkheid en steun.
Hij had al een Oscarnominatie voor Casablanca en zou er nog één krijgen voor zijn rol in The Caine Mutiny. Toen hij deze laatstgenoemde film in 1954 maakte, was hij al ernstig ziek en hij overleed in 1957 in zijn slaap toen hij een operatie voor keelkanker had ondergaan. Bogart werd 57 jaar.
Tijdens de begrafenis van haar man, Humphrey Bogart, legde ze een fluitje in zijn kist. Het was een verwijzing naar de beroemde zin die ze tegen hem zegt in hun eerste film samen, To Have and Have Not (1944): "Je weet toch hoe je moet fluiten? Je zet gewoon je lippen op elkaar en blaast."
“ Tot ziens, jongen. Kom snel terug. ” – Humphrey Bogart, laatste woorden tegen Lauren Bacall toen ze kortstondig zijn bed verliet voor zijn dood. Humphrey Bogart, 25 december 1899 - 14 januari 1957.
14 januari 1957. Lauren Bacall was 32 jaar oud toen Humphrey Bogart in haar armen stierf. Slokdarmkanker had hem op 57-jarige leeftijd fataal getroffen – elf jaar nadat hun legendarische romance was begonnen op de set van To Have and Have Not, toen zij nog maar 19 was en hij 44. Hollywood had hen aanbeden.
Beiden betuigden later met genegenheid hun respect voor elkaar. Bacall sprak vaak over het belang van Sinatra in haar verwerkingsproces na Bogarts dood. In een interview uit 1979 merkte ze op: " Hij was er altijd voor me als ik hem nodig had ", waarmee ze de emotionele steun die hij haar bood onderstreepte.
Humphrey Bogart , de man op wie ze op 19-jarige leeftijd verliefd werd en met wie ze bijna twaalf jaar samenwoonde, stierf op 57-jarige leeftijd aan slokdarmkanker.
Humphrey Bogart werd begraven met een klein, gouden fluitje dat ooit deel uitmaakte van een bedelarmband die hij aan Lauren Bacall had gegeven voordat ze trouwden . Er stond een citaat uit hun eerste film samen op gegraveerd: "Als je iets wilt, fluit dan gewoon."
Frank Sinatra, Katherine Hepburn en Spencer Tracy bezochten hem op 13 januari 1957. Bogart raakte in coma en overleed de volgende dag, 14 januari 1957. Hij was slechts 57 jaar oud. Op het moment van zijn overlijden woog hij nog maar 36 kilo .
Tijdens de opnames van Beat the Devil verloor Humphrey Bogart een aantal tanden bij een auto-ongeluk . Peter Sellers, internationaal onbekend maar met een talent voor stemmenimitatie, werd ingehuurd om dialogen in te spreken terwijl Bogart moest wennen aan het verlies van zijn tanden en niet duidelijk kon spreken.
Ten tijde van zijn overlijden in 1957 bedroeg het vermogen van Humphrey Bogart ongeveer 5 miljoen dollar , wat vandaag de dag neerkomt op zo'n 50 miljoen dollar. Dit aanzienlijke fortuin was het resultaat van zijn decennialange carrière als een van Hollywoods meest succesvolle sterren, bekend om zijn indrukwekkende uitstraling op het scherm en zijn selectieve keuze van rollen.
Ze creëerden het grootste liefdesverhaal uit de filmgeschiedenis, maar achter de schermen konden Humphrey Bogart en Ingrid Bergman elkaar nauwelijks uitstaan.
Bacall had twee kinderen met Bogart en één met Robards. Haar zoon Stephen Humphrey Bogart (geboren op 6 januari 1949) is nieuwsredacteur, documentairemaker en auteur. Haar dochter Leslie Howard Bogart (geboren op 23 augustus 1952) is vernoemd naar de acteur Leslie Howard.
Tijdens de opnames van To Have and Have Not (1944) werd de 44-jarige Bogart verliefd op zijn tegenspeelster, de 19-jarige Lauren Bacall .
De twee begonnen een affaire; Bogart was op dat moment nog steeds getrouwd met Mayo Methot, zijn derde vrouw . In februari 1945 verbrak Bogart zijn huwelijk en bereidde hij zich voor op een huwelijk met Bacall, wat hij slechts enkele maanden later, op 21 mei 1945, ook deed.
Leslie leidt een relatief normaal leven buiten de schijnwerpers . Ze werkte als yogadocente en verpleegster in Boston. In 1990 trouwde ze met yogameester Erich Schiffmann.
Om te beginnen was Humphrey Bogart, de ster uit Casablanca, de zevende neef van Diana.
Lauren Bacall, 89 jaar oud, overleed op 12 augustus 2014 in New York City aan de gevolgen van een zware beroerte. Ze werd gecremeerd en haar as werd bijgezet bij de as van Humphrey Bogart in de Garden of Memory, Forest Lawn Memorial Park, Glendale, Californië.
John Wayne vond het zo fijn om met Lauren Bacall samen te werken in BLOOD ALLEY ('55) dat hij haar vroeg om de hoofdrol te spelen in THE SHOOTIST ('76) als zijn tegenspeelster, Bond Rogers. Bacalls personage werd Bond genoemd ter ere van Waynes overleden beste vriend, Ward Bond, die in 1960 overleed.
Filmsterren Humphrey Bogart en Lauren Bacall deelden een iconische romance en een gelukkig, zij het kortstondig, huwelijk . Dit lukte ondanks een leeftijdsverschil van 25 jaar, een reeks mislukte huwelijken van zijn kant en haar besluit om haar carrière opzij te zetten om zich op hun relatie te concentreren.
De iconen van de gouden eeuw van Hollywood, Lauren Bacall en Humphrey Bogart, ontmoetten elkaar tijdens de opnames van de film To Have and Have Not uit 1944. Hun relatie was vanaf het begin controversieel, niet alleen omdat Bogart 25 jaar ouder was dan zij, maar ook omdat hij nog steeds getrouwd was met zijn derde vrouw, actrice...
Hij had al een Oscarnominatie voor Casablanca en zou er nog één krijgen voor zijn rol in The Caine Mutiny. Toen hij deze laatstgenoemde film in 1954 maakte, was hij al ernstig ziek en hij overleed in 1957 in zijn slaap toen hij een operatie voor keelkanker had ondergaan. Bogart werd 57 jaar.
Hij vocht voor hun huwelijk, zij genoot van talloze minnaars: de gedoemde liefde van Frank Sinatra en Ava Gardner. Ze waren slechts zes jaar getrouwd, maar de romance tussen Ava Gardner en Frank Sinatra bleek er eentje voor de geschiedenisboeken.
Frank vond dat het bijwonen van de openbare ceremonie zijn persoonlijke verdriet in een toneelstuk zou veranderen, iets wat geen van beiden gewild zou hebben. Een oude bekende legde uit: " Frank vermeed Dean niet . Hij eerde hem op de manier waarop Frank altijd degenen eerde van wie hij hield: met stilte, respect en diepe, persoonlijke reflectie."