Een globaal preventieplan (GPP) is een vijfjarig strategisch document dat de risico's op welzijn en veiligheid in kaart brengt en acties plant om deze te beheersen. Het omvat de resultaten van risicoanalyses, concrete preventiemaatregelen, de benodigde middelen, verantwoordelijkheden van betrokkenen en criteria voor evaluatie. Limco Safety +4
Het preventieplan biedt een overzicht van de aanwezige risico's in je bedrijf en vertelt wat je gaat doen om deze risico's uit te schakelen of te beperken. In het GPP moet je rekening houden met jouw bedrijfsactiviteiten, arbeidsprocessen en de grootte van je onderneming.
De werkgever stelt dit JAP op in overleg met de leden van de hiërarchische lijn en de diensten voor preventie en bescherming op het werk. Dit jaarlijks actieplan heeft betrekking op het dienstjaar en niet op het kalenderjaar.
Samen behandelen ze de 7 domeinen van welzijn op het werk (arbeidsveiligheid, gezondheid op het werk, psychosociale aspecten op het werk, ergonomie, arbeidshygiëne, verfraaiing van de werkplek, invloed van het milieu op het welzijn op het werk).
Er zijn grofweg vier indelingen van preventie in gebruik, namelijk naar: (1) doelgroep, (2) fase van de ziekte, (3) type maatregel en (4) methode van uitvoering.
1) Universeel – preventieve inzet gericht op iedereen (bijv. inentingsprogramma's). 2) Selectief – preventie gericht groepen met een verhoogd niveau. 3) Geïndiceerd – individuele inwoners met (een verhoogd risico op) een probleem.
Wat is een globaal preventieplan? In een globaal preventieplan (GPP) omschrijf je de acties die je binnen een periode van vijf jaar zult uitvoeren om de veiligheid, gezondheid en het welzijn van je werknemers te waarborgen.
Voor een gezonde leefstijl is het belangrijk aan de slag te gaan met voeding, ontspanning, slaap, beweging, zingeving en verbinding. Dit zijn dé zes bouwstenen die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
De drie wettelijke taken van de preventiemedewerker
Bij primaire preventie wordt de nadruk gelegd op het dusdanig voorkomen van een ziekte dat deze geen kans krijgt. Voorbeelden van acties gericht op primaire preventie zijn gezond eten en handen wassen voor het eten (hygiëne). Secundaire preventie legt de nadruk op het vroeg ontdekken van een ziekte of afwijking.
Elke werkgever moet een dynamisch risicobeheersingssysteem uitwerken. Dat betekent dat risico's voor de veiligheid en gezondheid van werknemers systematisch worden opgespoord, geëvalueerd en aangepakt. Dit beleid moet formeel worden vastgelegd in: een Globaal Preventieplan (GPP) voor een periode van vijf jaar.
GPP is een afkorting met meerdere betekenissen, meest voorkomend zijn Geluid Productie Plafond (een limiet voor geluid van bijvoorbeeld spoorwegen), Green Public Procurement (groene overheidsaankopen) en Globaal Preventieplan (een plan voor werkgevers). Andere betekenissen zijn onder andere Gehandicapten Parkeer Plaats (GPP).
De preventiemedewerker werkt samen met de bedrijfsarts, arbodienstverleners en ondernemingsraad (OR) of personeelsvertegenwoordiging (PVT). Elk bedrijf moet minimaal één preventiemedewerker aanwijzen.
De gebieden zijn verdeeld over 5 domeinen: persoonsgerichte zorg, wonen, welzijn, veiligheid, gezondheid. Voor alle gebieden wordt gemeten hoe de situatie op dat moment is (de status) en beoordeeld of er een zorgvraag is. Uitgangspunt is kijken naar wat er nog wel kan i.p.v. wat niet meer kan.
Zorggerelateerde preventie is gericht op mensen met een ziekte of aandoening, met als doel de ziektelast te verminderen, complicaties te voorkomen en de zelfredzaamheid te vergroten. Een voorbeeld van deze preventievorm is de richtlijn 'Decubitis': Als zorgprofessional kun je decubitis signaleren en helpen voorkomen.
Zes stappen
Druk-druk-druk; de hoeveelheid tijd die een preventiemedewerker nodig heeft, is afhankelijk van de bedrijfsgrootte, maar ook van de hoeveelheid risico's, de ernst en complexiteit van de risico's. Het kan variëren van 2 tot 4 uur per week bij kleinere organisaties tot een complete functie bij grotere organisaties.
In bedrijven met maximaal 25 werknemers mag de werkgever zelf de rol van preventiemedewerker op zich nemen. Hij moet dan wel voldoende deskundigheid, ervaring en hulpmiddelen hebben.
Artikel 3 van deze wet zegt dat de inrichting van de arbeidsplaatsen, de werkmethoden en de bij de arbeid gebruikte arbeidsmiddelen, alsmede de arbeidsinhoud, zoveel als redelijkerwijs kan worden gevergd aan de persoonlijke eigenschappen van werknemers worden aangepast.
In een goed adviesgesprek zijn de volgende zes A's vertegenwoordigd:
Stress snel oplossen: zo reset je je hersenen
Gezondheid 'als het vermogen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven' zo luidt de nieuwe omschrijving. Volgens Huber wordt hierin veel meer de potentie benadrukt om gezond te zijn of te worden, zelfs wanneer er sprake is van ziekte.
Het preventieplan moet ten minste de volgende informatie bevatten: identificatie van bedrijven en managers; omschrijving van de gevaarlijke fasen van de activiteiten en de bijbehorende preventiemiddelen .
De vier vormen van preventie
Begrijp de vier niveaus van preventie ( primair, primair, secundair en tertiair ) (78-3)