Traditionele macht (of traditioneel gezag) is een vorm van machtsuitoefening waarbij de legitimiteit is gebaseerd op langbestaande gebruiken, tradities en gewoonten. Het is een van de drie 'ideale typen' van gezag die socioloog Max Weber onderscheidde. Wikipedia +1
Traditioneel gezag is wanneer iemand zijn of haar beslissingsbevoegdheid ontleent aan langdurige gewoonten, tradities of afstamming . Ontdek voorbeelden van deze vorm van gezag.
De "drie machten" verwijzen naar de <<< !nav>>wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht (de Trias Politica), een principe uit de staatsinrichting bedacht door Montesquieu om machtsmisbruik te voorkomen door deze te verdelen en te laten controleren (checks and balances). In Nederland is er een spreiding van deze machten, waarbij de wetgevende (parlement/regering) en uitvoerende (regering) macht enige overlap hebben, maar elkaar controleren.
Voorbeelden van traditioneel gezag zijn monarchieën, het patriarchaat, religie en kastenstelsels . Wat is dit? In de sociologie onderscheidt Max Weber drie soorten gezag: charismatisch, traditioneel en rationeel-legaal.
In de literatuur worden vaak de volgende 5 soorten van macht erkent: dwingende macht, belonende macht, hiërarchische/legitieme macht, deskundigheidsmacht en identificatie macht.
In zijn publicatie Great Power Peace and American Primacy uit 2014 beschouwt Joshua Baron China, Frankrijk, Rusland, Duitsland, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten als de huidige grootmachten. Italië is door een aantal academici en commentatoren in de periode na de Tweede Wereldoorlog ook als een grootmacht beschouwd.
Zoals hierboven vermeld, zijn er momenteel zes belangrijke concepten van machtsstrategieën die consequent worden bestudeerd in sociaal-communicatieonderzoek. Deze worden omschreven als dwang, beloning, legitimiteit, referentie, expertise en informatie .
Traditioneel gezag is geworteld in gevestigde gebruiken en gewoonten, vaak verbonden aan familie- of religieuze systemen, waar leiderschap wordt overgeërfd en in stand gehouden door het collectieve geloof in deze tradities .
Traditioneel gezag is gebaseerd op aloude gewoonten, tradities en overtuigingen. De voordelen ervan zijn stabiliteit en continuïteit , omdat het vaak een gevoel van culturele identiteit en samenhang biedt. Het kan echter ook star zijn, weerstand bieden aan verandering en ongelijkheid of discriminatie op basis van traditie in stand houden.
'Traditioneel gezag' verwijst naar het gezag dat voortkomt uit gebruiken en tradities, en niet naar de kracht of moed van het gezag zelf .
De rol van communicatiekanaal geeft de pers een machtige sluisfunctie. Journalisten interpreteren, analyseren en controleren veel meer dan vroeger wat regering en parlement doen, en willen zelf politieke ontwikkelingen beïnvloeden. Deze macht wordt ook wel als 'vijfde macht' aangeduid.
Volgens zijn model is het politieke gezag van de staat verdeeld in wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht .
En waarom is het zo krachtig? Voor degenen die er niet bekend mee zijn: de regel van drie suggereert dat woorden die in groepjes van drie voorkomen aantrekkelijker zijn en gemakkelijker te onthouden . Onze hersenen zijn machines die patronen herkennen en voortdurend op zoek zijn naar verbanden en betekenis in de wereld om ons heen.
De traditionele machtsstructuur verwijst naar de gevestigde hiërarchie en gezagsverhoudingen binnen een samenleving, doorgaans gekenmerkt door aristocratie, monarchie en gevestigde instellingen die het sociale, economische en politieke leven reguleren.
Macht heeft niet alleen dit effect, laat wetenschappelijk onderzoek zien. Het zorgt er ook voor dat de zelfwaardering stijgt, dat je meer positieve emoties gaat ervaren, dominanter en assertiever wordt. Mensen met macht vinden ook dat ze overal over mee kunnen praten.
De vier belangrijkste sociologische machtstheorieën zijn de klassentheorie, de elitetheorie, de pluralistische machtstheorie en de gendertheorie .
Zoals de naam al aangeeft, is traditioneel gezag macht die geworteld is in traditionele, ofwel aloude, overtuigingen en gebruiken van een samenleving . Het bestaat en wordt aan bepaalde individuen toegekend vanwege de gewoonten en tradities van die samenleving.
Daarnaast kan je ook machtsverlies leiden door een gebrek aan gezag. Gezag is een vorm van macht, maar macht staat niet gelijk aan gezag. Gezag is (vaak in tegenstelling tot macht) legitiem verkregen.
Gedeeld gevoel van verbondenheid: Tradities bieden een gevoel van verbondenheid, verbinden individuen over generaties en culturen heen en bevorderen een gedeeld gevoel van saamhorigheid . Of het nu gaat om familierituelen of culturele festiviteiten, ze vormen een rode draad die ons verbindt met onze wortels en met elkaar.
Traditioneel gezag is onpersoonlijk (in tegenstelling tot charismatisch gezag) en niet-rationeel (in tegenstelling tot juridisch-rationeel gezag) . Charismatisch gezag is dynamisch (in tegenstelling tot traditioneel gezag) en niet-rationeel (wederom in tegenstelling tot juridisch-rationeel gezag). Ten slotte is juridisch-rationeel gezag dynamisch (in tegenstelling tot traditioneel gezag) en onpersoonlijk (in tegenstelling tot charismatisch gezag).
De Japanse monarchie is de oudste ononderbroken erfelijke monarchie ter wereld. De keizerlijke dynastie heeft geen naam, waardoor de directe leden geen achternaam hebben.
Macht is het vermogen van een entiteit of individu om anderen te controleren of te sturen, terwijl gezag invloed is die gebaseerd is op waargenomen legitimiteit. Bijgevolg is macht noodzakelijk voor gezag , maar het is mogelijk om macht te hebben zonder gezag. Met andere woorden, macht is noodzakelijk, maar niet voldoende voor gezag.
Referentiemacht
Volgens Nicole Lipkin, auteur van "What Keeps Leaders Up At Night", is dit het soort macht dat een leider de grootste invloed geeft. Leiders verkrijgen referentiemacht door eigenschappen die vertrouwen en respect bij hun collega's inspireren. Denk hierbij aan eerlijkheid en integriteit.
Macht is nodig om invloed te kunnen uitoefenen, te kunnen sturen en onderhandelingen te voeren.
2.1 In algemene zin kunnen we drie bronnen van macht onderscheiden, namelijk positionele, relationele en expertise-gerelateerde macht : Positionele macht: Deze is gebaseerd op de formele positie van een persoon binnen een organisatie of gemeenschap. Relaties: Deze is gebaseerd op het sociale en culturele kapitaal van een persoon.