Over het algemeen worden zowel een endoscopie (bovenste endoscopie of gastroscopie) als een colonoscopie beschouwd als zeer veilige medische procedures met een minimaal risico op complicaties. Healthline
Door de lengte en de kromming van de dikke darm is er tijdens een colonoscopie een iets hoger risico op perforatie dan bij andere endoscopische procedures . Het is echter cruciaal om te onthouden dat deze risico's zeldzaam zijn en slechts in een klein percentage van de gevallen voorkomen, en dat de voordelen de potentiële risico's ruimschoots overtreffen.
Mogelijke risico's zijn infectie , bloeding, trombose. Gezien de ingreep gebeurt in de buurt van zenuwen en ruggenmerg kan er hieraan een tijdelijk of blijvend letsel ontstaan met pijn, gevoelsstoornissen, of krachtvermindering.
Colonoscopieën en endoscopieën zijn doorgaans veilige procedures met een minimaal risico op complicaties .
Belangrijkste verschillen tussen de twee procedures
Een bovenste endoscopie richt zich op de slokdarm, maag en twaalfvingerdarm om problemen zoals pijn, bloedingen of slikproblemen te diagnosticeren of te behandelen. Een colonoscopie onderzoekt de dikke darm en het rectum om poliepen op te sporen of te verwijderen, buikpijn te onderzoeken of chronische veranderingen in de darmflora te monitoren .
Bij een colonoscopie wordt de gehele dikke darm en endeldarm onderzocht en kunnen poliepen tijdens dezelfde procedure worden verwijderd. Afhankelijk van uw situatie kunnen andere procedures worden gebruikt om het spijsverteringsstelsel te onderzoeken. Een gastroscopie onderzoekt de slokdarm, maag en het bovenste deel van de dunne darm.
Een ontlastingstest kan mogelijk een goed alternatief zijn voor een controle colonoscopie na het verwijderen van poliepen. Dit blijkt uit de resultaten van een studie van het Nederlands Kanker Instituut, het onderzoeksinstituut van het Antoni van Leeuwenhoek, Amsterdam UMC en Maastricht UMC.
Omdat ze geen familiegeschiedenis hebben, denken ze dat ze geen risico lopen en niet gescreend hoeven te worden. (Grote organisaties zoals de ACS bevelen screening aan voor alle personen met een gemiddeld risico.) Ze denken dat screening alleen nodig is voor mensen met symptomen. (Screening moet echter ook zonder symptomen plaatsvinden.)
De meest voorkomende complicatie is een bloeding: na het wegnemen van weefsel of het verwijderen van een poliep kan een beperkte bloeding optreden. Die kan vrijwel altijd tijdens het onderzoek meteen worden gestopt.
Dubbelcontrast bariumklysma
Het bariumcontrastmiddel helpt bij het maken van duidelijke beelden van de dikke darm. Artsen gebruiken deze methode zelden, omdat er – in tegenstelling tot een colonoscopie – geen kleine poliepen en tumoren mee worden opgespoord. Het is echter wel een optie voor mensen met een verhoogd risico op complicaties bij een colonoscopie.
Vertel uw zorgverlener als u in het verleden bloedingsstoornissen heeft gehad . Laat uw zorgverlener weten of u bloedverdunners, aspirine, ibuprofen of andere medicijnen gebruikt die de bloedstolling beïnvloeden. Mogelijk moet u stoppen met het gebruik van deze medicijnen vóór de ingreep.
Omdat het middel ook sufheid veroorzaakt, mag u na afloop minimaal 12 uur niet deelnemen aan het verkeer. U mag dus niet zelf autorijden, met het openbaar vervoer reizen of fietsen. Zorg voor begeleiding en vervoer naar huis. U dient zich te laten ophalen bij het Endoscopie Centrum.
Perforatie en bloeding zijn de belangrijkste complicaties, en een unieke complicatie die met een endoscopie van de bovenste luchtwegen gepaard gaat, is pancreatitis. Trefwoorden: Colonoscopie; Diepe enteroscopie; Endoscopie met behulp van een instrument; Endoscopie; Enteroscopie; Oesofagogastroduodenoscopie; Gastroscopie; Endoscopie van de bovenste luchtwegen.
Een colonoscopie is een onderzoek van de dikke darm (colon). Een endoscopie van het bovenste deel van het maag-darmkanaal is meestal de eerste procedure, maar er is geen vaste regel en de volgorde kan afhangen van wat de endoscopist voor u het beste acht.
Een endoscopie kan worden gebruikt om een aantal verschillende problemen te onderzoeken, diagnosticeren en behandelen . Van diagnostische tests tot het nemen van weefselmonsters en het verwijderen van poliepen uit de dikke darm of de dunne darm, endoscopie is een cruciale procedure in de gezondheidszorg.
Dit onderzoek gebeurt normaal gesproken onder verdoving ("roesje") en duurt ongeveer 20-30 minuten. Indien tijdens een onderzoek poliepen (mogelijke voorlopers van darmkanker) worden gevonden dan worden deze normaalgesproken direct verwijderd.
Een perforatie van de dikke darm is een bekende bijwerking van een colonoscopie . Het komt zeer zelden voor, maar het is een gevreesde bijwerking met een hoge morbiditeit en aanzienlijke mortaliteit[12,13].
Het percentage Amerikaanse volwassenen dat nog nooit op darmkanker is gescreend, daalde van 27,4% in 2012 naar 21,6% in 2020 , een afname van 5,8 procentpunten. Dit betekent dat er in 2012 3.917.775 minder mensen zijn gescreend dan in 2020.
Dikke darmpoliepen en dikke darmkanker
Meestal ontstaan ze tussen 10- en 30-jarige leeftijd. Poliepen geven meestal geen klachten. Sommige mensen hebben wel klachten, zoals buikpijn, diarree of bloed en slijm bij de ontlasting.
Een colonoscopie bij zeer oude patiënten brengt een groter risico op complicaties en morbiditeit met zich mee dan bij jongere patiënten , en is geassocieerd met een lagere voltooiingsgraad en een grotere kans op een slechte darmvoorbereiding.
CT-colografie is eerste keuze na een incomplete coloscopie. CT-colografie is een alternatief voor coloscopie bij lage verdenking op colorectaal carcinoom, vooral bij oude patiënten met veel comorbiditeit. CT-colografie is minder geschikt voor surveillance. CT-colografie is niet geschikt bij erfelijke syndromen.
Ongemak tijdens het onderzoek
Sommige informanten die eerder een colonoscopie hadden ondergaan, beschreven ook het ongemak dat ze hadden ervaren als gevolg van een ongevoelige arts, zowel wat betreft de pijn tijdens de procedure als hun emotionele ervaring.
Sommige mensen kiezen voor thuisonderzoek naar darmkanker, zoals de fecale immunochemische test (FIT) of de Cologuard®-test . Hoewel deze tests mogelijk minder nauwkeurig zijn dan een colonoscopie, vormen ze een belangrijk hulpmiddel voor vroege opsporing.
In tegenstelling tot de 'gewone' coloscopie gebruikt de arts bij de virtuele coloscopie geen endoscoop. Bij een gewone coloscopie wordt de endoscoop (flexibele slang) via de anus ingebracht. Op de endoscoop zitten een kleine camera en een lampje, waarmee de arts de binnenkant van de dikke darm bekijkt.
Bij de darmen horen veel emoties, vooral stress, angst, verdriet, onrust en opwinding, die zich uiten in fysieke sensaties zoals 'vlinders in de buik', misselijkheid, diarree of obstipatie door de sterke hersen-darmverbinding (de 'tweede brein'). Op een dieper niveau staan de darmen ook symbool voor loslaten, waarbij onderdrukte emoties zoals boosheid en frustratie kunnen leiden tot verstopping, en onverwerkt verdriet tot diarree, het 'huilen met de darmen'.