Radicaliserend gedrag is een proces waarbij een persoon of groep steeds extremere ideeën ontwikkelt en aanhangt, die niet passen bij de democratische rechtsorde of de gangbare sociale normen in de samenleving. Het gaat niet alleen om een extreme mening, maar ook om de toenemende bereidheid om zich naar die mening te gedragen. Nederlands Jeugdinstituut +1
Signalen radicalisering
Extreme uitspraken met nadruk op wij-zij tegenstellingen die te maken hebben met afkomst, politiek of religie. Afwijzende en haatdragende houding tegenover de Nederlandse maatschappij, autoriteiten en/of groepen in de maatschappij. Goedpraten van aanslagen of geweld naar burgers.
De heersende ideeën in de maatschappij bepalen de uitkomsten van radicalisering. Radicalisering kan leiden tot zowel gewelddadige als geweldloze acties – de academische literatuur richt zich voornamelijk op radicalisering tot gewelddadig extremisme (RVE) of radicalisering die leidt tot terroristische daden.
Radicalisering is een veranderlijk fenomeen. Omdat het blijft veranderen spreken we ook wel van een 'wicked problem'. Radicalisering kan zich op veel verschillende manieren uiten. Zo bestaan bijvoorbeeld religieus extremisme, links-extremisme, rechts-extremisme, anti-institutioneel extremisme en milieu-extremisme.
Het proces van de PGA radicalisering bestaat uit grofweg vier fasen: (1) melding, (2) weging, (3) casusoverleg en (4) monitoren & afsluiten.
Waarom radicaliseren sommige jongeren? Bij radicalisering spelen er meestal verschillende dingen. Zoals het gevoel buitengesloten te worden, discriminatie, je niet thuis voelen in de samenleving, een moeilijke thuissituatie of een heftige gebeurtenis.
In dit model onderscheiden we drie fasen in radicalisering: (1) een gevoeligheidsfase, (2) een groepslidmaatschapsfase en (3) een actiefase . We beschrijven de factoren op micro-, meso- en macroniveau die het radicaliseringsproces in deze drie fasen beïnvloeden.
Een mening die heel anders is dan de norm of de meerderheid, noemen we vaak radicaal. Dat is op zich geen probleem, want in Nederland mag je denken wat je wilt. Maar bij radicalisering kan je zó in je eigen ideeën gaan geloven dat ze je hele leven gaan bepalen en je niet meer openstaat voor andere meningen.
Radicalisering is het woord dat doorgaans wordt gebruikt om het mentale proces te beschrijven dat iemand doormaakt wanneer hij of zij een gevaarlijk pad inslaat . Als iemand geradicaliseerd raakt, betekent dit dat die persoon extreme standpunten uitdraagt ter ondersteuning van extreme ideologieën of overtuigingen, terroristische groeperingen en activiteiten.
Risicofactoren in de omgeving van de jongere
Vrije radicalen zijn onstabiele moleculen die in ons lichaam ontstaan als gevolg van natuurlijke processen zoals ademhaling en metabolisme, maar ook door blootstelling aan factoren zoals luchtvervuiling, roken, alcohol, en zelfs stress.
Door radicalisering dreigen jongeren vaak aansluiting bij de maatschappij te verliezen. Ook keren ze zich tegen het gezag van hun ouders en hebben ze niet langer een positief toekomstperspectief. We zien dat de online wereld een steeds grotere rol speelt bij radicalisering. Dat vinden we zorgwekkend.
Een persoon die sterke overtuigingen of extreme principes aanhangt of volgt; een extremist . Iemand die fundamentele politieke, economische en sociale hervormingen bepleit door middel van directe en vaak compromisloze methoden.
De meest directe fysieke signalen van snuiven zijn problemen rond de neus en ogen. Verstopte neusgaten, regelmatige neusbloedingen en een chronische loopneus komen vaak voor bij mensen die drugs zoals speed, cocaïne of andere stimulerende middelen snuiven.
Een manipulator geeft enkel om zichzelf
De behoeften van de anderen laten hem koud. Hij onderbreekt conversaties om over zichzelf te praten. Als een gesprek niet over hem gaat, luistert hij niet langer. Hij schenkt geen enkele aandacht aan de wensen van iemand anders, ook al beweert hij zelf dat hij zo attent is.
Wie loopt risico? Iedereen kan geradicaliseerd worden, maar factoren zoals beïnvloedbaarheid en ontvankelijkheid maken kinderen en jongeren bijzonder kwetsbaar. Kinderen die risico lopen op radicalisering hebben mogelijk een laag zelfbeeld of zijn slachtoffer van pesten of discriminatie.
Er zijn veel sociale factoren, waaronder blootstelling aan extremistische boodschappen , die een cruciale rol kunnen spelen bij het sneller radicaliseren van mensen. Deze factoren omvatten: structurele en omgevingsfactoren; waargenomen onrecht en grieven.
Eenvoudige definitie van radicaal
: heel nieuw en anders dan wat traditioneel of gewoon is . : heel fundamenteel en belangrijk. : extreme politieke of sociale opvattingen hebben die door de meeste mensen niet worden gedeeld.
Als een kind of jongere geradicaliseerd raakt, kan zijn of haar dagelijks gedrag steeds meer draaien om een extremistische ideologie, groep of zaak. Ze kunnen bijvoorbeeld steeds meer tijd besteden aan het praten met mensen met extreme opvattingen (zowel online als offline).
Histrionische persoonlijkheidsstoornis. Mensen met een histrionische persoonlijkheidsstoornis of aandachtsstoornis, houden van veel aandacht.
Het gaat juist om actief moeite doen om het perspectief van de ander te begrijpen, zodat je een betere verbinding met diegene krijgt. Radicaal betekent hier vooral dat je je bewust ertoe te zet om buiten je comfortzone te stappen om meer tolerantie, bedachtzaamheid, plezier en harmonie te creëren.
Radicaal denken is een proces van diepgaande reflectie dat de wortels van problemen onderzoekt en naar oplossingen zoekt. In de academische wereld valt radicaal denken onder de noemer Kritische Theorie, waar figuren als Angela Davis, Ivan Illich, Judith Butler, Paulo Freire, Chantal Mouffe, Achille Mbembe en vele anderen een prominente rol spelen.
Jihadisten die in 2015 in het buitenland werden gearresteerd of van wie de vervolging werd geweigerd, waren binnen twee jaar of minder geradicaliseerd. Dit proces duurt tussen de 4 en 16 maanden, van het moment dat ze extremistische ideologieën omarmen (fase 1) tot het moment dat ze plannen maken om een terroristische aanslag te plegen (begin van fase 3).
Er is geen eenduidige route naar radicalisering . Er zijn echter wel enkele gedragskenmerken die erop kunnen wijzen dat een kind is blootgesteld aan radicaliserende invloeden. Radicalisering bij kinderen kan zich over een langere periode ontwikkelen. In sommige gevallen wordt het getriggerd door een specifiek incident of nieuwsbericht en kan het veel sneller gebeuren.
Radicalisering komt vooral voor bij jongeren tussen de 14 en 23 jaar. Dat komt door de ontwikkeling die zij doormaken in deze levensfase. Tijdens deze periode vormen jongeren hun identiteit, door uit te vinden wat hun eigen opvattingen, waarden en normen zijn. Jongeren hebben ook vaak een sterk rechtvaardigheidsgevoel.