Het meervoud van kan (als zelfstandig naamwoord, de schenkkan) is kannen. WikiWoordenboek +1
De vorm kun(t) is de neutrale vorm in het hele taalgebied: je kunt, jij kunt, kun je, kun jij. In België is ook de vorm kan neutraal; in Nederland wordt die als informeler beschouwd: je kan, jij kan, kan je, kan jij. Als je de betekenis van men heeft, zijn beide vormen gelijkwaardig.
Het getal 2 is enkelvoud. Het getal twee is in het Engels en veel andere talen meervoud . In talen met een tweevoudsvorm is het getal twee tweevoud. Het woord 'twee' is een bijvoeglijk naamwoord en aangezien Engels grotendeels een onverbuigende taal is, hebben Engelse bijvoeglijke naamwoorden een enkelvouds- en een meervoudsvorm.
"Kenden" is de verleden tijd van "kennen" (weten/bekend zijn met), terwijl "konden" de verleden tijd is van "kunnen" (in staat zijn/een vaardigheid beheersen), dus je gebruikt ze in totaal verschillende contexten: "kennen" met een lijdend voorwerp (iemand kennen), en "kunnen" met een ander werkwoord (iets kunnen doen).
U kunt en u kan zijn allebei correct.
In Nederland wordt u kan informeler en in geschreven taal minder verzorgd gevonden dan u kunt. In België wordt het gebruik van u kan niet als informeel beschouwd.
Beide zijn goed, maar er is wel een zeker verschil in stijl. Het verschil zit 'm in de stijl: je kan is informeler en meer spreektaal. Bij het schrijven kun je beter kiezen voor je kunt. Tegenwoordig kom je in teksten steeds vaker de informele vorm je kan tegen.
"Vult" is de correcte vorm in de tegenwoordige tijd (hij/zij/het vult, jij vult), terwijl "vuld" een verouderde vorm is, en "gevuld" het voltooid deelwoord is (bv. "heeft gevuld"). Je gebruikt "vult" voor het actieve werkwoord in het nu, en "gevuld" om een toestand aan te geven die voltooid is (bv. "de emmer is gevuld").
Om dt-fouten te vermijden, gebruik je ezelsbruggetjes zoals het 'smurfen' of 'lopen'-principe: vervang het werkwoord door 'smurfen' (smurft) of 'lopen' (loopt) om te horen of er een 't' bij hoort (bv. 'hij smurft', 'hij loopt' -> dus 'hij werkt'). Voor voltooid deelwoorden gebruik je het 't kofschip'-principe (stam + t/d) of verleng je het woord (bv. 'het gestrande schip').
Voor de tweede persoon zijn er verschillende persoonlijke voornaamwoorden: de vertrouwelijke vormen je, jij en jullie, en de beleefdheidsvorm u, die we zowel voor het enkelvoud als voor het meervoud gebruiken.
(Naar) nummer 2 gaan, een slangterm voor ontlasting .
Bij gebruik van 'much' is het zelfstandig naamwoord altijd enkelvoudig; het kan niet meervoudig zijn . 'Many' wordt gebruikt om telbare zelfstandige naamwoorden te beschrijven, zoals boeken, ideeën, bladeren en schoenen.
Wanneer "can" als werkwoord wordt gebruikt, blijft het "can" in de derde persoon enkelvoud . "Cans" moet alleen worden gebruikt als je het zelfstandig naamwoord "can" in het meervoud wilt gebruiken. "Can" verandert niet, zoals de andere leden al hebben opgemerkt.
Het is vind jij in een vraagzin omdat het onderwerp ('jij') achter de persoonsvorm ('vind') staat; 'vindt jij' is fout, net zoals 'vind je' correct is en 'vindt je' niet. Het ezelsbruggetje is: staat 'jij' (of 'je') achter het werkwoord, dan vervalt de 't' (stam + geen t), staat het ervoor (bv. 'jij vindt'), dan blijft de 't' staan (stam + t).
Dt-fouten voorkomen met de smurfenregel
Een bekend ezelsbruggetje voor werkwoordspelling in de onvoltooid tegenwoordige tijd is de 'smurfenregel'. Het is eigenlijk heel simpel: vervang een werkwoord in de tegenwoordige tijd door een vorm van 'smurfen' en je hoort meteen of er een -t achter moet.
De correcte spelling is zoals beloofd, met een -d.
Zoals beloofd is een verkorte vorm van een formulering waarin beloofd een voltooid deelwoord is, en dus met een -d wordt geschreven. De weggelaten woorden kunnen er vanuit de context gemakkelijk bij gedacht worden.
Het is verhoogd met een 'd' omdat 'verhoogd' het voltooid deelwoord is van het zwakke werkwoord 'verhogen', en bij zwakke werkwoorden wordt in de verleden tijd en het voltooid deelwoord een 'd' gebruikt als de stam eindigt op een 'g' (zoals 'verhoog-'). De regel 't kofschip' geldt hier niet; de stam eindigt op 'g', dus 'verhoogd'.
Het is konden (meervoud) en kon (enkelvoud) in de verleden tijd; 'konnen' is een foutieve spelling, maar de verwarring is logisch omdat 'kunnen' in de tegenwoordige tijd ook 'kunnen' (meervoud) en 'kan' (enkelvoud) heeft. 'Konden' gebruik je voor 'wij', 'jullie' en 'zij', terwijl 'kon' voor 'ik', 'jij' en 'hij/zij/het' is.
Bij het vervoegen van een werkwoord neem je altijd de stam: onthouden - onthoud.