Hodgkin-lymfoom (ziekte van Hodgkin) is over het algemeen beter te behandelen en heeft hogere genezingskansen dan de meeste vormen van non-hodgkinlymfoom. Hodgkin is vaak agressief maar zeer gevoelig voor therapie, terwijl non-hodgkin (een groep van >30 subtypen) varieert van zeer langzaam tot zeer agressief en vaak complexer is om te behandelen. Hematologie Groningen +5
Hodgkin en non-hodgkin zijn allebei soorten lymfeklierkanker. Het verschil is dat hodgkin één bepaalde vorm van lymfeklierkanker is, met een bepaalde kankercel die je kunt herkennen. Alle andere vormen van lymfeklierkanker vormen samen de groep non-hodgkin.
Non-hodgkinlymfoom komt redelijk vaak voor. In 2025 kregen 2.184 mensen de diagnose agressief non-hodgkinlymfoom. Er zijn verschillende soorten non-hodgkinlymfoom. De 2 belangrijkste soorten zijn agressief en indolent (niet-agressief).
Burkitt-lymfoom wordt beschouwd als de meest agressieve vorm van lymfoom en is een van de snelst groeiende kankersoorten. Het is echter zeer zeldzaam en vertegenwoordigt ongeveer 2 procent van alle lymfoomdiagnoses.
Bij non-hodgkinlymfoom hangt de overleving af van de soort non-hodgkinlymfoom en hoe agressief de kanker is. De 5-jaarsoverleving zit tussen de 45 en 87%. Bij de 10-jaarsoverleving is dat tussen de 36 en 81%.
Non-hodgkin heeft invloed op je dagelijks leven. Tijdens de behandeling, maar ook erna. Je kunt nog jaren na de behandeling last hebben van de gevolgen van de behandeling, zoals neuropathie of vermoeidheid. Je kunt hierbij hulp krijgen.
Het Burkitt lymfoom is een type B-lymfoom. Dit betekent dat het een kankersoort is die ontstaat in de B-lymfocyten in het bloed. Het Burkitt lymfoom is een zeer snel groeiende, meest agressieve vorm van lymfklierkanker. Het is vrij zeldzaam, met ongeveer vijftig diagnoses per jaar in Nederland.
Non-Hodgkinlymfoom komt vaker voor dan Hodgkinlymfoom. Non-Hodgkinlymfoom is echter mogelijk minder goed te genezen en heeft vaak een slechtere prognose . Sommige vormen van non-Hodgkinlymfoom gedragen zich als chronische aandoeningen, omdat ze na verloop van vele jaren kunnen terugkeren.
Stadium I: de ziekte is beperkt tot 1 lymfekliergebied bv. lymfeklier aan 1 kant van de hals. Stadium II: klieren aan één kant van het middenrif aangetast. Stadium III: klieren boven en onder het middenrif aangetast.
Non-Hodgkin-lymfoom groeit en verspreidt zich in verschillende tempo's en kan indolent of agressief zijn. Indolent lymfoom groeit en verspreidt zich doorgaans langzaam en heeft weinig tekenen en symptomen. Agressief lymfoom groeit en verspreidt zich snel en heeft tekenen en symptomen die ernstig kunnen zijn.
Oorzaken. Over het ontstaan van het non-Hodgkin-lymfoom is weinig bekend. Meestal is er in het DNA van één van de cellen in de lymfekier iets beschadigd waardoor deze cel zich anders gaat gedragen. Mogelijk spelen virusinfecties, bijvoorbeeld met het Epstein-Barr-virus, en een verminderde weerstand een rol.
R-CHOP is een van de meest voorkomende behandelingen voor non-Hodgkin-lymfoom. Het is een combinatietherapie die bestaat uit drie chemotherapeutische middelen, een doelgerichte therapie en een steroïde. De behandeling omvat doorgaans zes behandelcycli, verdeeld over 18 weken.
In deze tekst gaat het dan ook vooral over de hoofdlijnen en worden alleen de grote groepen en meest voorkomende beelden besproken. In Nederland wordt jaarlijks bij 20 nieuwe patiënten per 100.000 inwoners, dat wil zeggen zo'n 3000 tot 4000 nieuwe patiënten per jaar, de diagnose non-Hodgkin-lymfoom gesteld.
Hodgkin-lymfoom is een groep bloedkankers die ontstaan in lymfocyten – witte bloedcellen in het lymfestelsel. De meeste ontstaan in de lymfeklieren in de nek of borstholte. Hoewel het na behandeling kan terugkeren, wordt Hodgkin-lymfoom beschouwd als een van de meest geneesbare kankersoorten .
HL en NHL geven wel klachten, maar vaak zijn die vrij algemeen. Symptomen die kunnen optreden zijn: een zwelling in de hals, oksel of lies. algemene verschijnselen als koortsaanvallen, vermoeidheid, gewichtsverlies, gebrek aan eetlust, nachtelijke zweetaanvallen.
Behandeling van Hodgkin-lymfoom
De grote meerderheid van de patiënten (meer dan 90 procent van de patiënten met stadium I en II, en meer dan 75 procent van de patiënten met stadium III/IV) kan genezen worden.
In dit stadium heeft de kanker zich verspreid naar andere delen van het lichaam, zoals de lever, de longen of het beenmerg. Dit wordt beschouwd als de meest geavanceerde vorm van lymfoom en kan leiden tot complicaties die fataal kunnen zijn, waaronder ernstige infecties en leverschade. Stadium 4 lymfoom is echter niet altijd fataal .
De behandeling start meestal met twee chemokuren. Daarna krijg je een PET/CT-scan om te kijken hoe de behandeling aanslaat. Aan de hand daarvan wordt besloten hoe de behandeling verdergaat.
Klachten. Een Hodgkin lymfoom geeft meestal weinig klachten. De meeste patiënten gaan met een opgezette lymfklier naar de huisarts. Deze zwelling in de hals, boven het sleutelbeen of onder de oksel is pijnloos en wordt maar langzaam groter.
Meestal bestaat de behandeling uit chemotherapie, maar in soms is afwachten ook een mogelijkheid. Dat komt omdat er verschillende soorten Non-Hodgkin lymfoom zijn, zijn er ook verschillende behandelvormen. Bovendien kan de behandeling per soort Non-Hodgkin lymfoom ook per patiënt verschillen.
Bepaalde vormen van lymfoom, zoals Hodgkin-lymfoom in een vroeg stadium , reageren doorgaans goed op de behandeling en hebben daarom een hoge genezingskans.
Stadium 1 lymfoom – Er wordt kanker gevonden in één lymfeknoop , een lymfatisch orgaan zoals de thymus of een gebied van een enkel orgaan buiten het lymfestelsel. Stadium 2 lymfoom – Er wordt kanker gevonden in twee lymfeknopen (beide aan dezelfde kant van het middenrif) of de kanker breidt zich uit van een lymfeknoop naar een nabijgelegen orgaan.
Overleving non-hodgkinlymfomen toegenomen
Van de personen die in de periode 1991-1995 werden gediagnosticeerd met non-hodgkinlymfomen was ruim 50% na vijf jaar nog in leven. Van de personen bij wie de diagnose is gesteld in de periode 2016-2020 was 75% na vijf jaar nog in leven.
De meest voorkomende soorten kanker in Nederland zijn:
De meeste non-hodgkinlymfomen zijn agressief. Dat betekent dat ze snel groeien en zich snel verspreiden door het lichaam. Er is direct na de diagnose een behandeling nodig. Voorbeelden van agressieve non-hodgkinlymfomen zijn DLBCL, primair mediastinaal B-cellymfoom en mantelcellymfoom.