Een klembreuk (of beklemde hernia) is een medisch spoedgeval waarbij weefsel, zoals darmen of vet, vast komt te zitten in een buikwandbreuk (lies- of navelbreuk). De bloedtoevoer raakt afgekneld, wat leidt tot hevige, plotselinge pijn, misselijkheid en een harde, niet-terugduwbare zwelling. Dit vereist direct medisch ingrijpen om afsterven van weefsel te voorkomen. gezondheidenwetenschap.be +5
Eén van de risico's van een liesbreuk is inklemming ('klembreuk'). Dit ontstaat wanneer een stuk darm afdaalt in de liesbreuk en daar klem komt te zitten. Hierdoor krijgt de darm onvoldoende bloed en kan afsterven. Men bemerkt dan een plotse toename van de zwelling met roodheid en hevige pijn bij aanraken.
Een liesbreuk is erg vervelend en hinderlijk, maar is in principe niet gevaarlijk. Pas als de darm bekneld raakt, is acuut ingrijpen nodig. Bij een liesbreuk zorgt een zwakke plek in de buikwand ervoor dat een deel van de darm naar buiten puilt.
Beklemde breuk (hernia incarcerata) is in de geneeskunde een situatie waarbij de inhoud van een breukzak (hernia) bekneld raakt in de opening van de breukzak (incarceratie is beklemming). Bij een beklemde breuk kan de bloedtoevoer naar de breukinhoud worden afgekneld.
Wat zijn de symptomen van een buikwandbreuk? Een buikwandbreuk, ook wel hernia abdominalis genoemd, is een zwakke plek of opening in de buikwand waardoor het buikvlies of een stukje darm naar buiten kan puilen. Dit merkt u vaak aan een zwelling of bult op de buik, die vooral zichtbaar wordt als u hoest, perst of staat.
Het gevaar van een breuk schuilt in de mogelijkheid van beklemming van de breukinhoud bij een relatief nauwe breukpoort. Alleen op zuigelingenleeftijd kan nog een spontaan herstel van de zwakke plek in de buikwand optreden, daarna is het niet meer te verwachten. Bij klachten is operatie dan ook meestal nodig.
Hoe wordt een buikwandbreuk vastgesteld? Om het vast te stellen zijn in het algemeen geen ingewikkelde onderzoeken nodig. De huisarts kan bij u de breuk meestal gemakkelijk vaststellen. In geval van twijfel wordt er vaak een echo gemaakt.
Op volwassen leeftijd herstelt een buikwandbreuk meestal niet meer vanzelf. Heeft u klachten door de breuk, dan is meestal een operatie nodig. Een breuk wordt gevaarlijk als de breukinhoud blijvend beklemd raakt bij een nauwe breukpoort.
De meest voorkomende symptomen van een buikwandbreuk zijn een zwelling ter plekke, een oncomfortabel gevoel en toename bij activiteiten die de druk in de buik verhogen zoals hoesten, persen en zwaar tillen. Een breuk verdwijnt nooit vanzelf en kan groter worden.
Complicaties in later stadium
Beschadiging van weefsels en huid rondom de breuk. Soms zelfs gevolgd door afsterven. Dit komt door verminderde bloedtoevoer en infecties. Drukzweren, botinfectie en bloedpropjes in de aderen.
Toenemende pijnklachten (ondanks de pijnstillers). Flinke zwelling van de wond met roodheid in wondgebied. Blaasretentie; soms kan het plassen moeilijk gaan en dan kan een katheter nodig zijn om de blaas te legen. Soms kan er bij de man een ontsteking van de teelbal optreden.
Je kunt vaak nog lang met een liesbreuk lopen, zelfs jaren, maar het is cruciaal om goed naar je lichaam te luisteren en bij pijn rust te nemen; bij zwaar werk of toenemende pijn is aanpassing nodig, aangezien een liesbreuk nooit vanzelf geneest en een kleine kans op beknelling (spoedoperatie) bestaat.
Een liesbreuk ontstaat door aangeboren factoren of door uitrekking van de buikwand. Hoe het komt dat de buikwand uitrekt, heeft meestal te maken met toename van het lichaamsgewicht, veel hoesten, flink persen of regelmatig zwaar tillen. Ook aanleg en roken spelen een rol.
Plotse en hevige pijn in de lies: ingeklemde breuk
Er is ook meestal een duidelijke zwelling in de lies, die niet verdwijnt, ook niet als u rust neemt of over de zwelling masseert. We spreken van een ingeklemde breuk of klembreuk. Het risico is groter bij een dijbreuk dan bij een liesbreuk.
Een kronkelige dikke darm hoeft niet per se symptomen te veroorzaken. Sommige mensen ervaren echter wel symptomen zoals: buikpijn of winderigheid , een vol gevoel of een opgeblazen buik .
Ontlasting. Veel water drinken en vezelrijke voeding zijn bevorderlijk voor uw ontlasting. De eerste dagen na de operatie kunt u last hebben van darmkrampen en/of obstipatie.
Baden, zwemmen of saunabezoek wordt de eerste 14 dagen na de operatie afgeraden, omdat de wond daardoor kan verweken. Daarna kan dit weer indien de wond genezen is. Vermijd de eerste zes weken zware lichamelijke inspanning en het tillen van zware voorwerpen. Probeer hoesten, niezen en persen zo mogelijk te voorkomen.
Pijn door een gescheurde buikspier
Een gescheurde buikspier veroorzaakt meestal een scherpe en plotselinge pijn in de buikstreek . Deze pijn is vaak geconcentreerd op de plek waar de spier gescheurd is. De pijn kan verergeren bij bewegingen zoals hoesten, lachen of bukken. Het gebied kan ook pijnlijk aanvoelen en er kunnen blauwe plekken of zwellingen ontstaan.
Is de breuk groter, dan plaatst de chirurg een kunststof matje. Dit matje houdt de buikinhoud tegen en het vergroeit met de buikwand. Dit materiaal is veilig en wordt meestal goed geaccepteerd door het lichaam. Soms wordt gebruikgemaakt van weefsel van de buikwand zelf.
Een darmperforatie is een gat in de wand van de dunne darm of de dikke darm. De dunne darm is het lange, buisvormige orgaan in de buikholte dat gedeeltelijk verteerd voedsel uit de maag ontvangt en het verteerde voedsel doorgeeft aan de dikke darm.
Een buikwandbreuk hoeft geen klachten te geven. Een buikwandbreuk kan wel pijn geven als de buikinhoud beklemd raakt. Als er alleen vetweefsel beklemd zit, is dit niet gevaarlijk. Als de darm in de breuk beklemd raakt, kan dit wel gevaarlijk zijn.
De breukpoort kan de inhoud van de buik, bijvoorbeeld darmen, afklemmen. Vaak is dan snelle behandeling nodig. Door een buikwandbreuk kunt u buikpijn en rugpijn hebben. U kunt een buikwandbreuk herkennen aan een bult op uw buik.
De oorzaak van een buikwandbreuk ligt meestal in verzwakt spier- en bindweefsel, bijvoorbeeld door ouderdom, overgewicht, zwangerschap, eerdere operaties of aangeboren zwakke plekken. Overmatige druk op de buik kan een bestaande zwakke plek verergeren en zo de breuk laten ontstaan of groter maken.
Afwijkingen aan de buikwand zijn veelvoorkomende aangeboren afwijkingen, waarvan gastroschisis en omfalocele het vaakst voorkomen. Hoewel beide het gevolg zijn van fouten tijdens de embryonale ontwikkeling van de foetale buikwand, zijn gastroschisis en omfalocele unieke aandoeningen met verschillende klinische gevolgen.
Patiënten met chronische pijn aan de lies of de buikwand worden behandeld door een multidisciplinair team. Artsen van Algemene en hepatobiliare heelkunde, de Pijnkliniek en Fysische geneeskunde buigen zich samen over de klachten van de patiënten en werken een behandelplan op maat uit.