Een "fatale fluxus" (meestal fluxus postpartum genoemd) is een medische term voor een levensbedreigende, plotselinge en ernstige bloeding na de geboorte van een baby. Drs Mama
Een “fluxus” verwijst naar een ernstige en plotselinge bloeding die optreedt na de geboorte van een baby. Dit kan het gevolg zijn van complicaties zoals een scheur in de baarmoeder, een onvolledige verwijdering van de placenta, een bloedstollingsstoornis of andere medische problemen.
Het Latijnse woord Fluxus betekent 'stromend' , in het Engels is 'flux' een uitstroom. De oprichter van Fluxus, Maciunas, zei dat het doel van Fluxus was om 'een revolutionaire vloedgolf in de kunst te bevorderen, levende kunst te promoten, anti-kunst'. Dit vertoont sterke overeenkomsten met dada, de kunststroming uit het begin van de twintigste eeuw.
Het bloedverlies kan tot zes weken na de bevalling duren. Wanneer de afscheiding gaat ruiken, u koorts krijgt of steeds stolsels blijft verliezen en/of ruim blijft vloeien, is het verstandig contact met ons op te nemen. Het herstel van bekkenbodem, vagina en buikwand duurt vijf tot acht weken.
Bij een inwendige bloeding is er geen bloed zichtbaar, maar je kunt het wel herkennen aan de volgende symptomen: Pijn. Misselijkheid. Braken.
Als inwendige bloedingen niet worden behandeld, kunnen ernstige gevolgen optreden, zoals coma, orgaanfalen en overlijden . Bij ernstige bloedingen kan de dood binnen zes uur na opname in het ziekenhuis intreden.
Behandeling. Meestal stopt de maag- of darmbloeding vanzelf. Als de bloeding niet ophoudt of als u ineens veel bloed verliest, dan wordt u met spoed opgenomen, omdat dit een levensbedreigende situatie kan zijn. U krijgt een infuus en als er sprake is van veel bloedverlies, dan vindt er een bloedtransfusie plaats.
Cijfers van de landelijke Perined registratie laten zien dat deze ongewenste uitkomst de laatste 10 jaar bij gemiddeld 6% van alle (eenling) bevallingen voorkomt. Dat zijn ieder jaar rond 10.000 gevallen. Het percentage fluxus schommelt al sinds 2012 tussen de 5,9 en 6,1%.
Wat is de 5-5-5-regel? 5 dagen in bed: zoveel mogelijk liggen, voeden, slapen en verzorgd worden. 5 dagen op bed: wat meer rechtop, misschien eens beneden eten of kort bezoek. 5 dagen rond bed: langzaam wat actiever worden, maar nog steeds dicht bij huis en vooral op je eigen tempo.
Een fluxus postpartum na de bevalling is niet gevaarlijk voor de baby. Die is immers al geboren. Ernstig bloedverlies kan wel gevaarlijk zijn voor de moeder, daarom wordt snel actie ondernomen. Als je veel bloed verliest, krijg je meestal eerst een prik met oxytocine in je been of bil.
Verschillende risicofactoren zijn prenataal al bekend, denk hierbij bijvoorbeeld aan een HPP in de anamnese op basis van atonie. Anderen ontstaan durante partu - zoals een langdurige baring- of post partum -bijvoorbeeld een ruptuur-. Belangrijk is om de risicofactoren te herkennen en mee te nemen in het beleid (8).
Fluxus was een internationale, interdisciplinaire gemeenschap van kunstenaars, componisten, ontwerpers en dichters in de jaren zestig en zeventig die, geïnspireerd door John Cage, experimentele kunstperformances uitvoerden waarbij de nadruk lag op de artistieke traditie van een op toeval gebaseerd proces in plaats van op het eindproduct .
De behandeling
Bij een fluxus krijgt u meestal eerst twee infusen en een blaaskatheter. De blaaskatheter dient ervoor om de blaas zo leeg mogelijk te houden. Dit voorkomt druk tegen de baarmoeder. Uw baarmoeder wordt gemasseerd en u krijgt medicatie om uw baarmoeder te laten samen trekken.
Het 'gouden uur' (golden hour) is het eerste uur na de bevalling, een cruciale periode voor hechting tussen moeder en baby, gekenmerkt door ononderbroken huid-op-huidcontact. Huid-op-huidcontact bevordert binding, helpt baby's stabiliseren (ademhaling, temperatuur, suiker), stimuleert borstvoeding en de productie van oxytocine, en minimaliseert stressvolle prikkels. Hoewel idealiter ongestoord, worden noodzakelijke controles uitgevoerd, en als het uur verstoord is, kan het later hersteld worden met extra huid-op-huidmomenten.
Een gezond persoon heeft ongeveer 5 tot 6 liter bloed, dus 15% verlies komt neer op ongeveer 750 milliliter.
Om te bevallen heb je regelmatige weeën nodig die krachtig genoeg zijn om je baarmoedermond te doen verstrijken en openen (ontsluiting). Een bevalling bestaat uit 3 fases: de ontsluitingsfase, de uitdrijvingsfase en het nageboortetijdperk.
Elke vrouw hoopt natuurlijk op een vlotte bevalling. De bevalling van de Australische Mary Gorgens voltrok zich echter wel héél snel: binnen slechts twee minuten zette ze haar vijfde kindje op de wereld.
Als mensen het over groeispurtjes hebben, noemen ze vaak ook de 3-6-9-regel. Die regel houdt in dat groeispurtjes meestal plaatsvinden na 3, 6 en 9 weken, en opnieuw na 3, 6 en 9 maanden . Dit zijn goede richtlijnen, hoewel ze per baby kunnen verschillen.
Te vroeg opnieuw beginnen vrijen kan het risico op een infectie verhogen. Een keizersnede kan eveneens het gevoel in je vagina veranderen. Bovendien kunnen hormonale schommelingen de weefsels van je vagina droger en dunner maken, waardoor vrijen pijnlijk kan worden.
Is er sprake van meer dan 1 liter bloedverlies tijdens de bevalling, dan is er sprake van een ernstige fluxus. Dit kan leiden tot shock of bewusteloosheid, wat dit een ernstige complicatie maakt. Een fluxus vindt echter meestal niet gelijk na de bevalling plaats, maar binnen 24 uur na de bevalling.
De geur van bloedverlies is moeilijk te omschrijven, maar ruikt over het algemeen een beetje zoetig en weeïg. Het kan ook de typische geur van wondvocht hebben. Als het bloedverlies erg sterk of vies begint te ruiken, kan er sprake zijn van een infectie.
Ze daagden traditionele artistieke grenzen uit en herdefinieerden de relatie tussen kunstenaars, publiek en kunst zelf. Sleutelfiguren zoals Allan Kaprow en George Maciunas waren pioniers van deze stromingen. Happenings richtten zich op het proces in plaats van het product, terwijl Fluxus ernaar streefde kunst toegankelijk en speels te maken .
Bij een slagaderlijke bloeding spuit het bloed er met grote, krachtige stoten uit. Als je zo'n bloeding niet snel stopt, kan dit dodelijk zijn.
Bij een inwendige bloeding in de buik: Het slachtoffer heeft een slag of stoot gehad ter hoogte van de buik. De buik van het slachtoffer kan blauwe vlekken vertonen en kan hard en gespannen aanvoelen. Het slachtoffer heeft mogelijk veel pijn ter hoogte van de buik en kan de benen hebben opgetrokken.
De drie belangrijkste soorten bloedingen, gebaseerd op het type bloedvat, zijn slagaderlijke (arteriële) (helderrood, pulserend), aderlijke (veneuze) (donkerrood, gelijkmatig) en capillaire (haarvaten) (kleine wondjes, stoppen vaak vanzelf). Daarnaast worden bloedingen vaak ingedeeld als uitwendig (zichtbaar) of inwendig (in het lichaam).