Waarom 'nee'? In de peuterpubertijd ontwikkelt je kind zich snel. Je peuter ontdekt zijn of haar eigen 'ik' en krijgt een eigen mening. Door 'nee' te zeggen probeert je peuter duidelijk te maken dat hij of zij een eigen persoon is met een eigen wil en kan het invloed uitoefenen op wat er om hem of haar heen gebeurt.
Je kind wil zo veel mogelijk zelf bepalen, zelf dingen kiezen en dingen zelf gaan doen. Peuters laten zien dat ze een eigen persoon zijn met een eigen wil. Het is leuk dat ze groter en zelfstandiger worden. Maar soms zijn ze hierdoor erg eigenwijs, zeggen op alles 'nee', of krijgen driftbuien.
Soms wordt "nee" alleen gebruikt om te laten zien dat woorden reacties oproepen, en soms is "nee" gewoon "nee". Peuters en 2-jarigen leren dat ze losstaan van hun verzorgers en dat ze graag hun eigen sterke mening over alles hebben .
Kinderen kunnen in deze periode plotseling iets zeggen zonder uitleg of inleiding, en verwachten dan dat de ander dit meteen begrijpt. Rond de 2e verjaardag mag je van je kind verwachten dat het zich met 2 woorden duidelijk kan maken. Het is niet erg als je kind dan nog letters weglaat of verkeerd uitspreekt.
Je moet hem echter steeds opnieuw het volgende duidelijk maken: jij beslist (of je hem al dan niet "nee" laat zeggen). Niet hij. Als je "nee" zegt, is het "nee." En op dit punt mag je niet toegeven: je moet grenzen stellen (zonder tegenspraak tussen de ouders), dit is essentieel voor je kind.
Voor een jong kind loopt fantasie en werkelijkheid nog door elkaar heen. Men spreekt dan van magisch denken. Het stadium van het magisch functioneren zie je met name bij kinderen van 3 tot ongeveer 6 jaar. Alles is nog mogelijk, net als in sprookjes.
Rond de leeftijd van twee jaar heeft uw kind waarschijnlijk een kernwoordenschat opgebouwd van ongeveer een tot tweehonderd woorden , en heeft geleerd om twee woorden aan elkaar te verbinden. Het is belangrijk om te onthouden dat kinderen in deze fase woorden vaak niet duidelijk uitspreken, en dat dit volkomen normaal is.
Ongeveer 10 tot 15% van de tweejarigen is wat later met praten zonder dat er verder iets aan de hand is. Dat stelt misschien wat gerust. Wel is het heel belangrijk om bij twijfels tijdig aan de bel te trekken. Breng je zorgen ter sprake bij een bezoek aan het consultatiebureau of vraag om een consult bij de logopedist.
Corrigeer je kind op een korte, duidelijke, maar rustige manier. Dus zonder boos te worden. Ga naar je kind toe, maak contact door te knielen, oogcontact te maken of je kind aan te tikken en geef de grens aan:“Slaan doen we niet, dat doet pijn” of “Bijten mag niet, dat doet pijn”.
Een kind geniet.
Het kind glundert, babbelt spontaan, zingt, glimlacht, schatert, ...Voelt een kind zich goed, dan geeft het een ontspannen indruk. Het voelt zich in geen enkel opzicht bedreigd. Het gezicht is open en de spieren zijn niet gespannen.
Rond de leeftijd van twee jaar kan je kind beginnen met 'tellen' door te wijzen en daar getallen bij te zeggen, om na te doen wat jij doet wanneer je telt.
Verschil tussen fysiek zwaar en mentaal zwaar
De moeilijkste leeftijd bij kinderen? Volgens Amerikaans onderzoek is dat 12 tot 14 jaar. Waar kleine kinderen vooral fysiek veel van hun ouders eisen, wordt het op die leeftijd eerder mentaal zwaar.
Puzzels, kleuren, mozaïeken, knutselen en verven, kinderen genieten hiervan in deze periode. Ook met de grove motoriek kunnen kinderen steeds meer. Ze leren fietsen op een driewieler of fiets met zijwieltjes of springen op de trampoline. Kinderen in deze leeftijd imiteren nog graag en spelen met veel fantasie.
Kenmerken van ADHD
Druk gedrag, ook wel hyperactief gedrag genoemd: Veel rondrennen, klimmen, friemelen aan kleding. Moeite met rustig spelen, stilzitten of ontspannen. Ondoordacht gedrag, ook wel impulsief gedrag genoemd: Snel reageren zonder nadenken, veel praten en dingen eruit flappen.
Kenmerken van dysfasie zijn: Een kind met dysfasie begrijpt anderen wel, maar praat zelf erg weinig of erg slecht. Het kind moet zoeken naar de juiste woorden en zegt dan net iets anders dan het had bedoeld. Het uitdrukken van gedachten en gevoelens gaat moeizaam.
Praat veel met je kind.
Je peuter leert vooral taal door na te doen wat hij hoort en veel te oefenen. Voer dus zoveel mogelijk gesprekjes met hem, en geef hem ook de ruimte om te reageren. Soms gaat dit wat langzaam, maar als je geduld hebt, kom je tot de leukste gesprekken.
Communicatieve en spraak-taalontwikkeling bij kinderen met autisme. Kinderen met autisme (ASS) hebben van jongs af aan veel minder behoefte om met anderen te communiceren. Dit zorgt voor problemen in de communicatieve en spraak-taalontwikkeling van het kind.
Alle peuter ontwikkelen zich op hun eigen tempo en sommige peuters praten misschien wat later en minder dan anderen. Een vertraging in de spraakontwikkeling betekent niet noodzakelijk dat er een ernstig probleem is. Sommige peuters zijn ook iets meer verlegen dan anderen en praten gewoon niet zo graag.
De meeste kinderen experimenteren op tweejarige leeftijd met onomatopee (oftewel het gebruiken van woorden die geluiden beschrijven, zoals "piep piep!") en beginnen vragen te stellen ("Waar is Dada?"), maar verbaal gevorderde kinderen kunnen al langere zinnen spreken met veel werkwoorden , zoals "Ik speelde en ik sprong en ik zong!", zegt Fujimoto.
18 maanden - 2 jaar Op de leeftijd van twee jaar zouden de meeste kinderen in staat moeten zijn om: - zelfstandig te lopen en te beginnen met rennen - speelgoed achter zich aan te trekken tijdens het lopen - een groot stuk speelgoed of meerdere stukken speelgoed te dragen tijdens het lopen - op hun tenen te staan - een bal te schoppen - zonder hulp op en van meubels te klimmen - de trap op en af te lopen met behulp van steun.
Een sombere stemming hebben of onverschillig zijn, niet over gevoelens praten. Opeens heel prikkelbaar zijn en in woede uitbarsten; gedragsproblemen hebben. Seksueel grensoverschrijdend gedrag laten zien. Moeite hebben met sociale contacten, ook in relatie met jou als onderwijsprofessional.
Magisch denken wordt vaak gezien bij kinderen jonger dan 5 jaar en bij mensen met schizofrenie. Het is het idee dat iemands gedachten of verlangens de omgeving beïnvloeden of gebeurtenissen veroorzaken" (Barker, 2003).
Een peuter denkt vanuit zichzelf.Hij kan zich nog helemaal niet verplaatsen in gedachten of gevoelens van een ander. We noemen dit ook wel: egocentrisch. Peuters kunnen nog niet samenspelen en samen delen met een ander.