Het uitsteken van de tong door mensen met het syndroom van Down (trisomie 21) is een bekend verschijnsel dat meestal wordt veroorzaakt door een combinatie van anatomische en fysiologische factoren. Het is dus geen opzettelijk gebaar, maar een gevolg van hun lichamelijke kenmerken.
Conclusie: Deze bevindingen komen overeen met de mogelijkheid dat het uitsteken van de tong een functie vervult bij emotieregulatie bij personen met het syndroom van Down.
Trisomie 21, oftewel het syndroom van Down, kan ook macroglossie veroorzaken. Bij het syndroom van Down is de tong normaal van formaat, maar lijkt deze vergroot door een verminderde spiertonus en kleine botten in het gezicht .
De grootte van de tong ten opzichte van de craniofaciale parameters was echter groter bij patiënten met het syndroom van Down (0,54) dan bij de controlegroep (0,46; P<0,001). Conclusie: Kinderen met het syndroom van Down hebben geen echte macroglossie, maar wel een relatief grote tong in verhouding tot de benige grenzen van de mondholte.
Het IQ van kinderen met het syndroom van Down ligt meestal tussen de 35 en 80.
Willie Optekamp heeft down en is 77 jaar geworden. Dat is bijzonder want hij is daarmee de oudste man met de handicap in de provincie Utrecht. Volgens zijn familie is hij zelfs de oudste van het land. "Op Internet wordt bericht over de Britse Kenny Bridge die in februari 77 is geworden.
Als ze meerderjarig zijn, is er geen medische reden waarom iemand met het syndroom van Down geen alcoholisch drankje zou mogen nuttigen .
Minder glazuur en dentine betekent een groter risico op tandbederf. Naast dat hun tanden kleiner zijn dan gemiddeld, hebben patiënten met het syndroom van Down vaak ook kortere wortels (het gedeelte onder het tandvlees dat de tanden in de kaak vasthoudt). Korte wortels kunnen leiden tot problemen met het verschuiven van tanden en uiteindelijk tot tandverlies .
Volwassenen met downsyndroom krijgen vaker dan gemiddeld een vorm van dementie (de ziekte van Alzheimer). Zij krijgen dit vaak op jongere leeftijd dan gemiddeld. Mensen met downsyndroom worden nu gemiddeld 60 jaar.
Tongpersen is een aandoening waarbij de tong tijdens het slikken uit de mond steekt. Dit kan problemen met voeding veroorzaken en kan later in het leven ook tot spraakproblemen leiden. Als u zich zorgen maakt dat uw kind tongpersen heeft, is het belangrijk om dit met uw arts of wijkverpleegkundige te bespreken.
Dit gedrag omvat onder andere weglopen, weigeren instructies op te volgen, agressie, impulsiviteit en moeite met de overgang van de ene activiteit naar de andere . Gedragsproblemen kunnen niet alleen de levenskwaliteit van een kind beïnvloeden, maar ook grote stress veroorzaken bij ouders, leerkrachten en andere verzorgers.
PATHOFYSIOLOGIE Bij patiënten met het syndroom van Down is de tong vaak te groot en ligt als een platte schijf tussen de bovenste en de onderste tandenrij in. Het kauwen van voedsel wordt hierdoor bemoeilijkt: vaak wordt de voedselbrok met de tong naar achteren gebracht en dan doorgeslikt.
Het is niet zozeer dat het uitsteken van je tong je helpt om je te concentreren, maar eerder dat de meeste mensen dit van nature doen bij fijne motorische handelingen, zoals het rijgen van een naald . Wij denken dat dit gedrag een lange evolutionaire geschiedenis heeft.
Symptomen. Mensen met Downsyndroom worden minder oud dan gemiddeld, maar ze kunnen wel oud worden. Downsyndroom komt van alle chromosoomafwijkingen het meest voor bij vrouwen van alle leeftijden: van de 700 levend geboren kinderen heeft er 1 Downsyndroom.
Veel mensen krijgen echter tot op volwassen leeftijd geen diagnose en er zijn nog steeds duizenden die nooit een diagnose krijgen. Mozaïek-Downsyndroom komt voor bij 1-2% van de mensen en is een aandoening waarbij sommige cellen in het lichaam normaal zijn en andere cellen trisomie 21 hebben.
Een gegroefde tong is de meest voorkomende afwijking van het orale weke weefsel bij het syndroom van Down, met een geregistreerde prevalentie tussen 10% en 95% (7-9). Het lijkt erop dat een gegroefde tong vaker voorkomt bij mensen met het syndroom van Down dan in de algemene bevolking, en dat de frequentie toeneemt met de leeftijd (10).
De Overpeltse Irma Briers, die geboren werd met het syndroom van Down, mocht deze maand liefst 85 kaarsjes uitblazen. Met die gezegende leeftijd is Irma naar alle waarschijnlijkheid de oudste mens ter wereld met Down.
De meeste mensen met het syndroom van Down hebben een lichte (IQ: 50-69) of matige (IQ: 35-50) verstandelijke beperking, hoewel sommige gevallen ernstige (IQ: 20-35) problemen hebben . Mensen met mozaïek-Downsyndroom hebben doorgaans een IQ-score die 10-30 punten hoger ligt.
Ja, twee mensen met het syndroom van Down kunnen een kind krijgen, en dat kind kan een normaal chromosoomprofiel hebben, hoewel de kans op een kind met het syndroom van Down (Trisomie 21) groter is bij een zwangerschap van een ouder met Downsyndroom, en mannen met Down zijn vaak onvruchtbaar, maar niet altijd, en vrouwen zijn meestal vruchtbaar. De meerderheid van de gevallen van Downsyndroom is niet-erfelijk, maar er is een zeldzame erfelijke vorm waarbij het risico op herhaling in de familie verhoogd is, vooral bij een zwangerschap van een ouder met die specifieke erfelijke vorm.
Het komt ook vaak voor dat de voortanden van mensen met het syndroom van Down elkaar niet raken. Een beugel kan sommige van deze problemen mogelijk verhelpen . Een beugelbehandeling vereist echter veel medewerking en maakt het schoonmaken van de tanden nog lastiger, waardoor het niet voor iedereen geschikt is.
Het downsyndroom is vernoemd naar de Britse arts John Langdon Haydon Down, die in de negentiende eeuw werkt met kinderen die een verstandelijke beperking hebben. In 1866 is hij de eerste die de kenmerken van het downsyndroom beschrijft.
Voorbeelden van kenmerken die iemand met downsyndroom ook kan hebben zijn:
Gedurende de kindertijd en tot in de volwassenheid is het belangrijk om een hartvriendelijk dieet te volgen met veel fruit, groenten, vezels en water, en bewerkte voedingsmiddelen, snoep en suikerhoudende dranken te beperken. Volwassenen met het syndroom van Down lopen risico op het ontwikkelen van hart- en vaatziekten die met een aangepast dieet kunnen worden voorkomen.
Er bestaat een aanzienlijk risico op resterende vertekening door de leeftijd van de moeder in studies naar roken tijdens de zwangerschap en het syndroom van Down. Na adequate correctie voor de leeftijd van de moeder in deze studie vonden de auteurs geen duidelijk verband tussen roken tijdens de zwangerschap en het risico op het syndroom van Down .
Autismespectrumstoornis (ASS) wordt steeds vaker herkend bij mensen met het syndroom van Down (DS). Uit meta-analyses blijkt dat 16-18% van de mensen met DS ook ASS heeft [1], waarbij schattingen uit individuele studies met verschillende criteria voor de vaststelling van de diagnose variëren van 5 tot 39% [2-6].