Walvissen springen boven water (breaching) waarschijnlijk om te communiceren, parasieten los te schudden, te jagen of als paringsgedrag. De enorme plons dient als signaal over grote afstanden, laat kracht zien aan soortgenoten, of helpt prooien te groeperen. Het gedrag kan ook puur speels zijn of helpen bij het afschudden van huidparasieten.
Walvissen ademen lucht, en waterdruk drukt de longen samen, dus misschien is het omdat ze een diepe adem willen halen. Walvissen ademen eigenlijk door hun blaasgaten boven de waterlijn te bewegen. Ze hoeven niet hun hele lichaam uit het water te hebben om te ademen.
Het springen uit het water kan dienen als een visueel of akoestisch signaal . Het geluid en de aanblik van een enorme plons kunnen belangrijke informatie over grote afstanden in de oceaan overbrengen. Sommige wetenschappers geloven dat deze spectaculaire sprongen in het water worden gebruikt om de groepscohesie te behouden. Springen uit het water zou een manier kunnen zijn voor walvissen op grote afstand om hun aanwezigheid kenbaar te maken.
Uit het water springen. Een walvis springt met zijn lichaam uit het water . Als meer dan de helft van het lichaam boven water komt, spreekt men van een volledige sprong. Als de helft of minder van het lichaam boven water komt, is het een halve sprong.
Wanneer een walvis sterft en blijft drijven, vult het kadaver zich tijdens de ontbinding met gassen. Als de hoeveelheid gas te groot wordt, kan de 'ballon' scheuren of ontploffen. Deze overleden bultrug was behoorlijk groot toen hij nog leefde.
Wat in hemelsnaam – of beter gezegd, wat in een walvis – zou ervoor zorgen dat een rottend zoogdierlijk explodeert? Een flinke dosis gas . Nadat de walvis sterft, hopen gassen (met name methaan) zich op in de maag en andere organen.
Hoewel een mens met gemak past in de bek van een bultrug, die ongeveer drie meter lang kan zijn, is het anatomisch onmogelijk voor deze walvis om een mens door te slikken. Dat zegt Nicola Hodgins van de Britse non-profitorganisatie Whale and Dolphin Conservation.
Bultrug. Van bultruggen wordt gezegd dat ze de vrolijkste van alle walvissen zijn. Dat komt omdat ze spectaculaire buitelingen maken wanneer ze hoog boven het water uit springen. Je kunt ze herkennen aan hun grote, ietwat plompe lijf, hun lange flippers en hun pokdalige, platte kop.
Regen weerhoudt walvissen er niet van om hun natuurlijke gedrag te vertonen, zoals duiken, uit het water springen of eten . Slecht zicht door hevige regen kan het echter lastiger maken om walvissen te spotten, omdat hun waterstraal of het bovenkomen van het wateroppervlak dan niet meer zichtbaar is.
Bultrugwalvissen zijn echter de enige zeezoogdieren waarvan bekend is dat ze orka's, die op zoogdieren jagen, vrijwillig benaderen en met succes verjagen.
De consumptie ervan wordt door tegenstanders veroordeeld vanwege zorgen over natuurbehoud, toxiciteit (met name kwik) en dierenrechten . Walvisvlees kan op verschillende manieren worden bereid, waaronder door zouten, wat betekent dat de consumptie niet per se beperkt is tot kustgemeenschappen.
Doorbreken verwijdert parasieten
De enorme kracht waarmee de walvis uit het water springt, in combinatie met de druk en schok van de impact, kan deze ongewenste meelifters effectief verwijderen. Dit gedrag helpt walvissen een goede gezondheid en hygiëne te behouden, waardoor het risico op infecties of andere gezondheidsproblemen veroorzaakt door parasieten wordt verminderd.
Veel walvissen vertonen complex sociaal gedrag: dolfijnen communiceren bijvoorbeeld met hun eigen soortgenoten door middel van gezang. In feite zijn de hersenen van sommige soorten walvissen wat complexiteit en structuur betreft vergelijkbaar met die van de hogere primaten, zoals gorilla's en zelfs mensen.
Maar een van de meest indrukwekkende eigenschappen van deze walvisachtige is zijn levensduur: de Groenlandse walvis (Balaena mysticetus) kan soms meer dan 200 jaar oud worden en doet daarmee de bewonderde honderdjarigen van de mensheid verbleken.
Bultrugwalvissen zijn de enige baleinenwalvissen die volledig uit het water kunnen springen, ook wel uit het water breken genoemd. Ze laten ook een repertoire zien van ten minste 15 verschillende gedragingen aan de oppervlakte. Dat geeft ze de titel van meest acrobatische walvis.
Het is inderdaad een probleem voor de walvissen . We zien ze zeepokken verwijderen door hun huid tegen rotsen te wrijven. Walvissen vervellen net als mensen, dus de zeepokken vallen er vanzelf af. Maar we zien wel dat sommige walvissen ernstig lijden onder zeepokkeninfecties.
Lucht is 800 keer minder dicht dan water, waardoor een sprong de orka een flinke voorsprong geeft op zijn prooi . Deze snelle sprong staat bekend als 'porpoising' en zelfs nadat de prooi is gevangen, kan het springen nog steeds een vorm van sociale viering zijn.
Als de lucht zich aan de binnenkant van een walvis ophoopt, kan de huid de druk uiteindelijk niet meer aan en ontploft de walvis. Daarom worden er gaten in aangespoelde walvissen gestoken. Een ophoping van gassen die worden geproduceerd in lichaamsholtes tijdens het ontbindingsproces. Of dynamiet.
Mensen kunnen tussen de 20 Hz en 20 kHz horen. Om wel walvissen te kunnen horen, is een speciale hydrofoon nodig. De hele lage opgenomen geluiden worden dan omgezet naar een hoorbare frequentie voor mensen.
Walvissen springen uit het water omdat ze lucht nodig hebben om te ademen. Walvissen zijn geen vissen maar zoogdieren, dit wil zeggen dat ze longen hebben die op dezelfde manier werken als die van de mens. De longen kunnen zuurstof uit de lucht filteren, maar niet uit het water. Vissen daarentegen hebben kieuwen.
Alleen de potvis heeft een slokdarm die lang genoeg is om een mens in te slikken. De gedeelde maag zal zo'n pechvogel snel vermalen en verstikken.
Hoe lang kan een walvis zijn adem inhouden? Aangepast aan het leven in zee, brengen walvissen tot 80% van hun leven onder water door. Hoe lang een walvis onder water kan blijven, verschilt per soort. Bultruggen kunnen tot een uur onder water blijven, maar komen meestal om de 3 à 7 minuten boven.
Blauwe vinvissen, Groenlandse walvissen en grijze walvissen zijn bijvoorbeeld baleinwalvissen. Tandwalvissen hebben tanden. Deze walvissoorten, zoals beloega's en orka's, jagen actief op vissen, inktvissen en andere zeedieren.
De enige walvis met een keel die groot genoeg is om een mens te slikken, is de potvis . Dat komt omdat ze geëvolueerd zijn om reuzeninktvissen te eten – een verbazingwekkend wezen dat veel groter is dan jij!
De blauwe vinvis is een walvis die maar liefst 25 meter lang kan worden. Hij is niet gevaarlijk voor mensen want hij eet alleen plankton en kleine diertjes. Maar de mens vormt wel een gevaar voor de blauwe vinvis.