Magnesium kan de werking van bepaalde bloedverdunners, met name warfarine (een coumarine), verminderen, wat het risico op bloedstolsels verhoogt. Bovendien kan bij combinatie met andere bloedverdunners (zoals Eliquis/Apixaban) juist een verhoogd risico op hevige bloedingen optreden. Overleg met een arts is cruciaal.
Magnesium: magnesium kan de werking van bèta-blokkers versterken. Men dient hierop bedacht te zijn. Tevens kan gelijktijdige inname leiden tot verminderde opname van deze medicijnen. Daarom is het verstandig minimaal 2 uur te laten tussen inname van de bèta-blokker en de magnesium.
U dient magnesium ten minste 2 uur vóór of 2 uur ná het innemen van warfarine in te nemen, aangezien het de werking van warfarine enigszins kan verminderen en het risico op bloedstolsels kan verhogen.
Veel supplementen hebben een gevaarlijke wisselwerking met bloedverdunners zoals warfarine. Het effect van de medicatie kan worden versterkt en je kan overmatig gaan bloeden. Het gaat om de supplementen visolie, knoflook, gember, ginkgo biloba, pau d'arco, moederkruid, vitamine E, vitamine K en witte wilgenbast.
Vitamine D3 en K kunnen in sommige gevallen interageren met bepaalde medicijnen. Als je bloedverdunners gebruikt, is het belangrijk om voorzichtig te zijn met vitamine K. Raadpleeg daarom altijd een apotheker of zorgverlener voordat je supplementen gaat gebruiken, als je medicijnen gebruikt.
In sommige voeding zit veel vitamine K, waardoor de cumarine minder goed werkt. Eet daarom niet ineens veel groene groenten, zoals sla, broccoli, spinazie. Eet ook niet ineens veel kool, zoals witte kool, spruiten en bloemkool. Als u verder gevarieerd eet, werken de bloedverdunners goed.
Het korte antwoord: ja, dat kan. “Als iemand bloedverdunners gebruikt voor de behandeling van trombose, longembolie of boezemfibrilleren, en diegene neemt de medicatie zorgvuldig alle dagen in, is de kans om trombose of longembolie te krijgen laag”, aldus dr.
Met bloedverdunners mag je bepaalde pijnstillers (zoals ibuprofen, diclofenac, aspirine) en veel alcohol niet gebruiken, en moet je oppassen met contactsporten, bepaalde kruiden (Sint-janskruid) en voedingsmiddelen (grapefruit, veel vitamine K) vanwege een verhoogd bloedingsrisico, maar paracetamol is vaak wel veilig, meld altijd je medicatiegebruik bij zorgverleners en draag een antistollingspas.
Bij een lage waarde is dat niet voldoende en is het dus goed om een supplement te nemen. Je kunt vitamine D samen gebruiken met magnesium. Vitamine D kun je het beste slikken tijdens maaltijd, omdat het vet uit de maaltijd zorgt dat vitamine D wat beter wordt opgenomen.
Je gebruikt bloedverdunners. Dat kunnen bijvoorbeeld deze zijn: Een DOAC: apixaban , edoxaban , rivaroxaban of dabigatran . Een vitamine K-remmer, zoals acenocoumarol of fenprocoumon .
Calcium en magnesium hebben elkaar nodig voor een goede werking, maar wel in de juiste verhouding. Ze zijn namelijk elkaars antagonisten: calcium zorgt voor het samentrekken van spieren, terwijl magnesium voor de ontspanning zorgt.
Teveel magnesium innemen voor een korte periode is dan in principe niet gevaarlijk als je verder gezond bent. Bij langdurige inname kan het echter zeer schadelijke gevolgen hebben, iets wat vooral voorkomt bij mensen met nierproblemen. Er is dan sprake van een magnesium vergiftiging, ook wel magnesiumintoxicatie.
Onvoldoende inname van magnesium met de voeding leidt tot gezondheidsklachten en vergroot de kans op een reeks chronische ziekten waaronder osteoporose, diabetes type 2 en hart- en vaatziekten. Net als in andere (geïndustrialiseerde) landen bevat de voeding van veel Nederlanders minder magnesium dan is aanbevolen.
Aan de andere kant geldt ook dat bij gelijktijdige inname van (grote hoeveelheden) magnesium en medicatie dit de werking kan versterken of verstoren. Het is daarom raadzaam om extra magnesium en de medicatie niet gelijktijdig te nemen.
Bijwerkingen. Vaak (1-10%): na een hoge dosis: diarree, zachte ontlasting, irritatie van het maag-darmkanaal. Zelden (0,01-0,1%): hypermagnesiëmie. Zeer zelden (< 0,01%): bij hoge doses en langdurig gebruik: vermoeidheid kan een aanduiding zijn dat een verhoogde magnesiumspiegel is bereikt.
Er is veel onderzoek gedaan naar mensen die vitamine D en vitamine K supplementen samen gebruiken. Bij deze mensen werden positieve gezondheidseffecten gevonden op botdichtheid en in hart en vaten. Over het algemeen blijkt dat deze effecten voorkomen bij een goed niveau van vitamine D én van vitamine K in het bloed.
Symptomen van een magnesiumtekort zijn onder andere spierkrampen, trillende oogleden, vermoeidheid, lusteloosheid, misselijkheid, hoofdpijn en concentratieproblemen. Ook prikkelbaarheid, angst, slapeloosheid, tintelingen en zelfs hartritmestoornissen kunnen wijzen op een tekort, omdat magnesium cruciaal is voor spierontspanning, zenuwfuncties en energiemetabolisme.
Als tegenprestatie zorgt vitamine D voor een betere opname van magnesium. Teamwork van twee belangrijke nutriënten. Onderzoek heeft aangetoond dat mensen met een laag magnesiumgehalte minder goed in staat zijn vitamine D op te nemen.
Magnesium bisglycinaat innemen doe je bij voorkeur in de avond, voor het slapengaan. Welk specifieke tijdstip van de avond is enigszins afhankelijk van het feit of je een avond- of ochtendmens bent. Ben je een ochtendmens, dan is inname op de vroege avond het meest geschikt.
Bloedverdunners een groene bladgroenten
Daarnaast komt het voor in voedsel, met name in groene groentes. Als je er veel van eet, kan dat dus de werking van je bloedverdunners tegengaan.
In sommige situaties, bijvoorbeeld bij bepaalde hartritmestoornissen en stollingsziekten, worden bloedverdunners levenslang voorgeschreven. In andere, zoals na een bloedklonter in het been (diepveneuze trombose of DVT) of een longembolie, worden ze voorgeschreven voor een periode van drie tot zes maanden.
Vermoeidheid komt bijvoorbeeld voor als bijwerking bij bètablokkers, zoals metoprolol en bisoprolol. Hoe vaak het precies voorkomt is niet duidelijk. Bètablokkers verlagen de bloeddruk en vertragen de hartslag. Hierdoor gaat je hart rustiger werken.
Met bloedverdunners mag je bepaalde pijnstillers (zoals ibuprofen, diclofenac, aspirine) en veel alcohol niet gebruiken, en moet je oppassen met contactsporten, bepaalde kruiden (Sint-janskruid) en voedingsmiddelen (grapefruit, veel vitamine K) vanwege een verhoogd bloedingsrisico, maar paracetamol is vaak wel veilig, meld altijd je medicatiegebruik bij zorgverleners en draag een antistollingspas.
De eerste symptomen van trombose (een bloedstolsel) zijn vaak zwelling, pijn, roodheid en warmte in één been (een 'trombosebeen'), meestal in de kuit, met een zwaar of gespannen gevoel, en een glanzende huid. Ook plotselinge kortademigheid, pijn bij het ademen of hartkloppingen (longembolie) zijn alarmsignalen. Neem bij deze klachten onmiddellijk contact op met de huisarts, omdat onbehandelde trombose levensbedreigend kan zijn.
Je lichaam ruimt het stolsel meestal zelf op. Maar het risico bestaat dat het bloedstolsel zich uitbreidt of dat er nieuwe stolsels ontstaan. Daarom word je behandeld met bloedverdunners. Het bestaande stolsel wordt niet opgelost door de bloedverdunners.