Het betekent herhaaldelijk stereotiep gedrag. Veel kinderen met autisme fladderen of springen heel opvallend. Of ze roepen woorden of maken piepende geluiden. Je zou denken dat ze er gelukkig van worden maar in tegendeel het is een uiting van stress/spanningen of overprikkeling of onderprikkeling.
Vaak wordt het gedaan omdat het maken van herhaaldelijke bewegingen of geluiden voorkomt dat een kind overprikkeld raakt. Het helpt om prikkels en andere zintuigelijke informatie te verwerken.
Kinderen die autistisch met hun handen flapperen , ervaren mogelijk onderstimulatie, waarbij hun sensorische systeem extra input zoekt om zich in balans te voelen . Het aanbieden van geschikte opties om aan hun sensorische behoeften te voldoen, kan helpen de frequentie van het met hun handen flapperen te verminderen en hun focus te verleggen.
Uitrekken. In de baarmoeder zat je baby opgerold als een kleine bal. Nu hij of zij in de grote, wijde wereld is, leert je kleintje alle ledematen te bewegen. Het is dus volledig normaal dat hij of zij om zich heen slaat en 'flappert'.
Sommige kinderen gaan wapperen met hun handen, anderen maken draaiende bewegingen of wrijvende bewegingen over de borst heen. Deze bewegingen komen vaak voor wanneer kinderen iets heel leuks of iets spannends gaan doen. Kinderen hebben hier zelf geen last van.
Het maken van stereotiepe bewegingen, zoals fladderen met handen of armen, heen en weer wiegen en rondjes draaien. Eerst op de tenen lopen. Bewegingsonrust. Dat zie je bijvoorbeeld aan veel dribbelen of friemelen aan kleine dingetjes.
Als je baby denkt te vallen, dan wappert je baby met de armen in de hoop dat iemand hem of haar op tijd uit de lucht grijpt, voordat de baby de grond raakt. Volwassenen zwaaien overigens ook met de armen als zij van grote hoogte vallen. Het is een schrikreflex en het geeft eigenlijk aan dat je baby goed ontwikkeld.
Baby's met autisme spelen bijvoorbeeld vooral met één speeltje of doen steeds hetzelfde. Voorbeelden van repetitieve bewegingen zijn het fladderen met de handen bij emoties, of het kenmerkende heen en weer schommelen, wat je waarschijnlijk kent uit films. Doorgaans leidt dit alles tot problemen in het dagelijks leven.
Op zichzelf is het wapperen met de armpjes een vrij normaal verschijnsel, maar dan wel bij kinderen in de eerste twee levensjaren. Van der Gaag: "Een baby die zijn moeder aan ziet komen, kan van puur enthousiasme gaan fladderen. Kinderen kunnen het bij zeer heftige emoties langer doen.
Autisten die moeite hebben met het begrijpen van taal in het algemeen hebben ook moeite met het begrijpen van figuratieve taal in het bijzonder. Autisten die geen beperking hebben in het begrijpen van taal, hebben over het algemeen ook geen moeite met het begrijpen van metaforen, vergelijkingen en andere stijlfiguren.
Kinderen met autisme keken veel minder naar de ogen en mond, en krijgen zo minder informatie binnen over mensen en hoe die via hun gezicht emoties overbrengen. Kinderen die anders kijken naar de wereld, leren ook anders over die wereld.
Sommige volwassenen met autisme huilen veel, maar vooral als reactie op overprikkeling of emotionele stimulering, niet zo zeer uit persoonlijk verdriet. Daarnaast kunnen ze ook last hebben van andere atypische huilreacties, zoals huilen als je boos bent of juist niet kunnen huilen.
De zenuwen geven de signalen die vanuit de hersenen via het ruggenmerg komen door aan de spieren. Wanneer de zenuwen niet goed functioneren, kunnen de spieren op een afwijkende manier worden aangestuurd. Kinderen krijgen vaak een afwijkende voetstand en kunnen op hun tenen gaan lopen.
Veel kinderen met autisme hebben een beperkt voorstellingsvermogen: iets moet voor hen zichtbaar en echt aanwezig zijn. Hun spel is eerder functioneel (bijvoorbeeld drinken uit het theeserviesje met echt water) dan fantasievol (doen alsof je wat drinkt).
Risicofactoren tijdens zwangerschap en geboorte
Er zijn aanwijzingen dat moeders met diabetes of obesitas een grotere kans hebben een kind met autisme te krijgen. Verschillende studies vinden een relatie tussen infecties bij de moeder tijdens de zwangerschap en ASS bij het kind.
Fladderen: uw kindje maakt onrustige of fladderende bewegingen. Meestal komt dit door een te laag bloedsuikergehalte in het bloed. Soms zie je heftigere trillingen van armen of benen of smakken. Dat kan een teken zijn van een soort epileptische aanval.
,,Bij baby's die later hoogbegaafd blijken zien we dat ze een hoge mate van alertheid hebben en heel wijs de wereld in kijken, intens oogcontact maken en veel eerder dan zes weken bewust lachjes laten zien. Ook zie je snel een sterke eigen wil naar voren komen.
Veel kinderen met autisme fladderen of springen heel opvallend. Of ze roepen woorden of maken piepende geluiden. Je zou denken dat ze er gelukkig van worden maar in tegendeel het is een uiting van stress/spanningen of overprikkeling of onderprikkeling.
Baby slaapt onrustig met armen en benen
Jonge baby's kunnen soms erg onrustig slapen doordat ze met de armpjes en beentjes bewegen. Het komt vaak genoeg voor dat je kleintje zichzelf daardoor wakker slaat. Auw! Niet fijn voor je kleintje, maar ook niet voor jou.
Een baby die in de wakkere tijd teveel indrukken (prikkels) heeft opgedaan, heeft vaak ook wat meer moeite om in slaap te vallen. Een overprikkelde baby wordt, soms al huilend, steeds drukker in zijn bewegingen en draait zijn hoofdje weg van licht, speelgoed en/of mensen.
Mensen met autisme functioneren vaak rigide en hebben dikwijls beperkte interesses. Dit kan verschillende vormen aannemen: motorische stereotypieën zoals bijvoorbeeld rondjes draaien of heen en weer wiegen. repetitieve handelingen, routines in de tijd, bijvoorbeeld dingen in een bepaalde volgorde doen.
Mensen met autisme ervaar ik vaak als heel open voor veranderingen en nieuwe dingen. Zeker, ze zullen hun vaste dingen hebben en hun houvast in de wereld daar in vinden, maar nieuwe dingen zijn ook inspirerend en daar kunnen ze erg van genieten. We hebben allemaal onze nieuwe uitdagingen nodig.
Het maken van stereotype bewegingen zoals fladderen, schommelen en rondjes draaien wordt vaak geassocieerd met autismespectrumstoornissen en is zelfs één van de criteria die genoemd wordt in de DSM-IV. Zelfstimulerend gedrag wordt het ook wel genoemd, in het Engels afgekort naar 'stimming'.