Bij een beroerte treden vaak complicaties op Complicaties die vaak optreden zijn een longontsteking (bij 1 op de 7 patiënten), acute verwardheid (delier) en verstoppingen van bloedvaten in de benen of longen (trombosebenen en longembolie, bij 1 op de 10 patiënten) (Hartstichting, 2015).
Een herseninfarct, ook wel ischemische beroerte genoemd, is het pathologische proces dat resulteert in een gebied met necrotisch weefsel in de hersenen (herseninfarct). Beroertes zijn de belangrijkste oorzaak van lichamelijke invaliditeit bij volwassenen en de op één na belangrijkste doodsoorzaak wereldwijd .
Bij een herseninfarct raakt een slagader (een bloedvat waardoor bloed naar de hersenen gepompt wordt) verstopt. Hierdoor krijgt een deel van de hersenen geen voeding en zuurstof meer. Dat deel stopt onmiddellijk met functioneren. Als de verstopping te lang duurt, zullen de hersencellen beschadigen en afsterven.
Naast ouderdom zijn er ook een aantal risicofactoren die dit proces sterk versnellen. Belangrijke risicofactoren zijn: een hoge bloeddruk, suikerziekte, roken en overgewicht. Een andere bekende oorzaak is een hartritmestoornis.
Ziekteproces bij CVA
Bij een hersenbloeding kan bloed buiten de slagaders gaan vloeien wat zorgt voor een verhoogde druk in de hersens. Het zuurstoftekort bepaalt de schade van CVA. Bij ongeveer 1 op 3 zijn de beschadigingen overigens zo groot dat CVA mogelijk fataal wordt.
In 2020 overleed gemiddeld 14% van de patiënten binnen de 30 dagen na een opname voor een beroerte. Na 90 dagen was gemiddeld 18% overleden. Het sterfterisico binnen de 30 dagen varieert van 6% tot 24%, en binnen de 90 dagen van 8% tot 30%.
Na een herseninfarct kan 1 van de 2 mensen na 6 maanden weer voor zichzelf zorgen. Na een hersenbloeding kan 1 van de 3 mensen na 6 maanden weer voor zichzelf zorgen.
Oorzaken van een herseninfarct
Een herseninfarct ontstaat door een vernauwd of afgesloten bloedvat in de hersenen door: Aderverkalking, dit komt vaker voor bij hogere leeftijd, suikerziekte, te hoge bloeddruk, verhoogd cholesterolgehalte, roken.
De belangrijkste behandeling voor een ischemische beroerte is een medicijn genaamd weefselplasminogeenactivator (tPA) . Dit middel breekt de bloedstolsels af die de bloedtoevoer naar de hersenen blokkeren. Een zorgverlener zal tPA in een ader in uw arm injecteren. Dit medicijn moet binnen 3 uur na het begin van de beroertesymptomen worden toegediend.
Waarschuwingstekens voor een beroerte
Plotseling krachtsverlies in gelaat, arm of been. Plotse gevoelsstoornissen in gelaat, arm of been. Plotse last om te spreken of om mensen te verstaan. Plotse blindheid of een wazig zicht uit een of beide ogen.
Aan een CVA kun je ernstige zichtbare gevolgen overhouden zoals (gedeeltelijke) verlamming aan de linker- of rechterkant van je lichaam en slecht, niet of verward praten (afasie). Maar er zijn ook onzichtbare gevolgen van hersenletsel.
Leg uit wat er is aan mensen om je heen
Het kan helpen om de mensen om je heen uitleg te geven. Vertel bijvoorbeeld dat je elke dag voor iemand zorgt die een beroerte heeft gehad. En wat een beroerte is. Je kunt ook vertellen wat je allemaal doet en hoe dat jouw leven verandert.
Eenmaal thuis merkt u pas echt wat de gevolgen zijn van een beroerte (CVA). Een aantal van deze gevolgen zullen u in het ziekenhuis niet zo opgevallen zijn. Denk hierbij aan vermoeidheid, geheugenklachten en het moeilijk kunnen verdragen van prikkels.
Onder een gezonde levensstijl verstaan we: niet roken, een gezond gewicht krijgen of behouden, matig alcoholgebruik en beweging. Verder is het belangrijk dat u regelmatig uw bloeddruk en bloedsuikers (voor diabeten) laat controleren, en in sommige gevallen uw medicatie volgens afspraak inneemt.
Het eten van voedingsmiddelen met weinig verzadigde vetten, transvetten en cholesterol en veel vezels kan een hoog cholesterolgehalte helpen voorkomen. Het beperken van zout (natrium) in uw voeding kan ook uw bloeddruk verlagen. Een hoog cholesterolgehalte en een hoge bloeddruk verhogen de kans op een beroerte.
Weefselnecrose in elk deel van de hersenen, inclusief de hersenhelften, het cerebellum en de hersenstam . Een herseninfarct is het gevolg van een reeks gebeurtenissen die worden geïnitieerd door een ontoereikende bloedtoevoer naar de hersenen, gevolgd door hypoxie en hypoglycemie in het hersenweefsel.
Er zijn verschillende factoren die een rol kunnen spelen bij het ontstaan van een herseninfarct.
De medicamenteuze behandeling van AIS omvat intraveneuze trombolyse met alteplase (recombinant weefselplasminogeenactivator [rtPA]) . Intraveneuze alteplase bevordert trombolyse door plasminogeen te hydrolyseren tot het proteolytische enzym plasmine. Plasmine richt zich op het bloedstolsel met beperkte systemische trombolytische effecten.
Een opname vanwege een herseninfarct is meestal kort, slechts enkele dagen. Als het nodig is verlengen we de behandeling in ons ziekenhuis.
De gemiddelde leeftijd waarop de beroerte plaatsvond was 80 jaar. De uitkomsten van de testen en medische dossiers van patiënten lieten grote verschillen zien in het functioneren van de hersenen en daarmee het uitvoeren van de dagelijkse routine.
Door een herseninfarct kan een deel van de hersenen blijvend beschadigen en uitvallen. Bijvoorbeeld het gebruik van een arm of been of het spreken kunnen soms moeilijk blijven. Of er kan bijvoorbeeld een verandering in gedrag zijn. Revalidatie kan het herstel bevorderen.
Perioden van langdurige psychologische stress kunnen leiden tot cerebrovasculaire accidenten (CVA). Dit schrijven wetenschappers van de universiteit van Göteborg onder leiding van Katarina Jood in een publicatie op de website van BioMed Central Medicine.
Vermoeidheid na een beroerte kan mild of ernstig zijn. Het wordt niet altijd veroorzaakt door meer activiteit of harder werken. Mogelijk moet u meer rusten of slapen dan normaal . Vermoeidheid kan het moeilijk maken om deel te nemen aan dagelijkse activiteiten.
Na een herseninfarct moet de behandeling zo snel mogelijk starten. Binnen 4,5 uur na het ontstaan van een herseninfarct is een behandeling mogelijk om het stolsel op te lossen met medicijnen. Binnen 6 uur kan de arts het stolsel nog weghalen met een holle draad (katheter).
In de beginfase na hersenletsel is veel huilen normaal door de schok en het verdriet over de levensverandering. Maar vaak blijft dit huilen. Mensen met hersenletsel kunnen plotseling in tranen uitbarsten of emotioneel geladen raken bij iets moois, maar ook bij een kleine schrik of minimale teleurstelling.