Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren Duitse troepen en bestuurders overal in Nederland aanwezig, met grote concentraties in de Randstad, bij vliegvelden (zoals Deelen), in kustgebieden (Atlantikwall) en in specifieke kampen zoals Westerbork, Vught en Amersfoort. Belangrijke locaties waren ook de Duitse wijk in Hilversum, de Maasbruggen in Rotterdam en de grensverdediging in Friesland. Wikipedia +4
Duitse inval in Friesland
In de vroege morgen van vrijdag 10 mei 1940 vielen Duitse troepen Nederland binnen. De belangrijkste verdedigingslinie in Friesland was de Wons-stelling bij het Kornwerderzand. Op 12 mei moest de Wonsstelling worden prijsgegeven aan de Duitse troepen.
Erwin Rommel moest dood omdat hij verdacht werd van betrokkenheid bij de aanslag op Hitler op 20 juli 1944, hoewel hij waarschijnlijk onschuldig was; Hitler gaf hem een ultimatum: zelfmoord plegen om een showproces en zijn familie te sparen, of gearresteerd worden, waarna Rommel koos voor een gifpil om zijn familie te beschermen en een staatsbegrafenis te krijgen.
Om te ontdekken waar je opa was tijdens de oorlog, kun je het beste zoeken in militaire archieven, stamboeken via het Nationaal Archief en het NIOD (Nederlands Instituut voor Militaire Historie) en online bronnen zoals Oorlogsbronnen.nl gebruiken, waarbij het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR) met zijn vele dossiers over (vermeende) 'foute' Nederlanders, slachtoffers en verzetsstrijders een belangrijke bron is, en je eventueel ook kunt kijken naar stamboeken, dienstregisters en lokale oorlogsverslagen.
Daarom vieren we nog elk jaar op 5 mei het bevrijdingsfeest. In feite was het geen echte capitulatie (overgave); dat was de dag daarvoor in Duitsland al gebeurd. Op 4 mei capituleerden de Duitse strijdkrachten in Noordwest-Europa op de Lüneburger Heide. Die capitulatie gold vanaf 5 mei.
Veenendaal als laatste Nederlandse gemeente op het vasteland bevrijd. De Nederlandse vlag kan nu pas uit in Veenendaal. Daar is vandaag het laatste deel van de stad bevrijd, als laatste gemeente op het vasteland. De laatste SS'ers in het zuidelijke deel van de stad gaven zich nu pas over.
Op 18 april 1945 kwam de Slag om de Ruhrzone tot een dramatisch einde. In drie weken tijd hadden de Amerikaanse troepen een complete Duitse legergroep in het industrierijke Ruhrgebied omsingeld en tot overgave gedwongen, waarbij meer dan 300.000 krijgsgevangenen werden gemaakt in een van de laatste gevechten in West-Europa.
Adolf Hitler. Adolf Hitler (Braunau am Inn, 20 april 1889 – Berlijn, 30 april 1945) was een in Oostenrijk geboren Duitse politicus en de leider van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP).
Er is niet één "ergste" SS'er, omdat velen zich schuldig maakten aan gruwelijke misdaden, maar Heinrich Himmler, als leider van de SS, was hoofdverantwoordelijk voor de Holocaust en de massamoord op Joden, Roma, Sinti en politieke tegenstanders. Andere notoire namen zijn Reinhard Heydrich ("Slager van Praag"), Adolf Eichmann (de architect van de deportaties), en kampcommandanten en bewakers zoals Irma Grese en Josef Mengele ("Engel des Doods") in Auschwitz, die berucht waren om hun wreedheid en experimenten.
Er is geen complete, openbare NSB-ledenlijst, maar de meest complete bronnen voor informatie over NSB'ers zijn de archieven van de bijzondere rechtspleging, zoals het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR) bij het Nationaal Archief, dat dossiers bevat van tienduizenden verdachten van collaboratie met de Duitse bezetter, inclusief lidmaatschapskaarten en processen-verbaal. Het NIOD (Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies) bezit ook incomplete lijsten, voornamelijk van functionarissen, maar geen volledige ledenadministratie.
Ze wilde meer aandacht, maar ze was niet zijn enige vriendin. Jaloers als ze was, schoot ze in 1932 zichzelf in haar hals. Haar zus Ilse vond haar bloedend op de grond. Dokters redden haar leven en vanaf dan besteedde Adolf meer aandacht aan haar.
In 1941 maakte Hitler een einde aan dit pact door de Sovjet-Unie binnen te vallen: Operatie Barbarossa. Het besluit om de Sovjets aan te vallen wordt door historici vaak de grootste strategische fout van Adolf Hitler genoemd. Een snelle overwinning bleek hierna namelijk niet meer mogelijk.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog vreesden en verafschuwden de Duitse troepen het Canadese Korps , dat een meedogenloze reputatie had opgebouwd als felle, agressieve en onvermoeibare strijders in de loopgravenoorlog.
Er is geen exact getal, maar schattingen wijzen op zo'n 425.000 Nederlanders die in aanraking kwamen met de bijzondere rechtspleging na de oorlog, waarvan velen verdacht werden van 'fout' gedrag, zoals collaboratie met de Duitse bezetter, hoewel niet iedereen schuldig werd bevonden of veroordeeld; daarnaast waren er zo'n 20.000 Nederlanders in de Waffen-SS en 32.000 leden van de NSB, wat een deel van de 'foute' Nederlanders vormt, naast vele anderen die economisch of door andere handelingen meewerkten.
Het Duitse leger kon het zich niet veroorloven de neutrale staat Nederland te verliezen en daarom vielen de Duitsers, als onderdeel van een grotere aanval met de codenaam "Fall Gelb", Nederland binnen. Na de overgave van het Nederlandse leger slechts vier dagen later, begon de Duitse bezetting van Nederland snel.
Op 18 september 1931 werd ze dood aangetroffen in Hitlers appartement. Ze was neergeschoten met het pistool van Hitler en vastgesteld werd dat ze zelfmoord had gepleegd. Rond 1932 werd Hitler meer en meer opgeslokt door de politiek en vond hij minder tijd om met Eva af te spreken.
Adolf Hitler had als hobby's voornamelijk schilderen (vooral landschappen, hoewel zijn talent beperkt was), het bestuderen van architectuur, en hij was dol op zijn herdershond Blondie, waarbij hij vaak met haar knuffelde en hij haar als een belangrijk gezelschap zag. Hij hield ook van wandelen en ontspanning in de natuur, en had een grote interesse in het leger en militaire parafernalia, hoewel dat meer als een politiek instrument dan als ontspanning werd gebruikt.
Er was geen vast aantal mensen dat dagelijks werd vergast in Auschwitz; het varieerde sterk, maar de capaciteit van de gaskamers en crematoria was ongeveer 4.756 mensen per dag, een maximum dat vooral in 1944 bereikt werd tijdens de grote deportaties van Hongaarse Joden. Het grootste deel van de slachtoffers, voornamelijk Joden, werd direct bij aankomst geselecteerd voor de gaskamers zonder registratie.
vermeende zonen
Er werd beweerd dat Hitler een zoon, Jean-Marie Loret , had met een Française genaamd Charlotte Lobjoie. Jean-Marie Loret werd geboren in maart 1918 en stierf in 1985 op 67-jarige leeftijd. Loret trouwde meerdere keren en had maar liefst negen kinderen.
Ooggetuigen in de bunker, onder wie zijn secretaresse Traudl Junge en andere naaste medewerkers, meldden dat Hitlers laatste woorden een mengeling van berusting en verzet waren. Hij zou spijt hebben betuigd over het mislukken van zijn plannen en de teloorgang van zijn visie voor Duitsland hebben betreurd.
In Duitsland werd Grammophon geweigerd. Ook de naam Adolf wordt er nog steeds niet goedgekeurd. In Amerika vinde je nochtans meerdere kinderen met de naam Adolf Hitler.
Militaire commandanten namen het advies van medisch personeel ter harte en waren veel pragmatischer. Ze beseften dat het verstrekken van condooms seksueel overdraagbare aandoeningen zou voorkomen en de manschappen op peil zou houden . Militairen gebruikten de condooms ook om te voorkomen dat er zand in de loop van hun geweren kwam, wat tijd bespaarde bij het schoonmaken van hun wapens.
1) Vidkun Quisling : de verrader van Noorwegen
Noorwegen was voor de nazi's geen zorg geweest, maar de ontmoeting alarmeerde Hitler en binnen enkele maanden begon Duitsland met de invasie van Noorwegen. Vanaf dat moment werd Quisling als verrader in de geschiedenisboeken gezet. Zijn naam is in talloze talen zelfs synoniem geworden met verrader.
Daarna bleef de bunker grotendeels intact, hoewel sommige delen gedeeltelijk onder water kwamen te staan . In december 1947 probeerden de Sovjets de bunker op te blazen, maar alleen de scheidingswanden raakten beschadigd. In 1959 begon de Oost-Duitse regering met een reeks sloopwerkzaamheden aan de Rijkskanselarij, waaronder de bunker.