De Ebola-rivier stroomt in het noorden van de Democratische Republiek Congo in Centraal-Afrika. Het is een relatief kleine zijrivier van de Mongala, die op zijn beurt via de Congo-rivier in de Atlantische Oceaan stroomt. De rivier ligt in het noordwesten van de Evenaarsprovincie. Wikipedia +2
De Ebola-rivier (/iˌboʊlə/ of /əˈboʊlə/), ook wel bekend onder de Ngbandi-naam Legbala, is de bron van de Mongala-rivier, een zijrivier van de Congo-rivier, in het noorden van de Democratische Republiek Congo . De rivier is ongeveer 250 kilometer lang.
Sinds de eerste uitbraak heeft ebola zich verspreid over meerdere landen in Afrika. Naast DR Congo is ebola voorgekomen in Zuid-Soedan, Guinee, Uganda, Sierra Leone. Tussen 2013 en 2016 werden deze landen getroffen door de grootste epidemie waar meer dan 11.300 mensen om het leven kwamen.
Het virus kan zich ook verspreiden via voorwerpen of oppervlakken die besmet zijn met bloed of lichaamsvloeistoffen van een geïnfecteerde persoon. Iemand die geen symptomen heeft, zoals koorts, braken of diarree, kan het virus niet overdragen. Ebola wordt NIET verspreid via de lucht, water of voedsel .
Er zijn sindsdien uitbraken geweest in de Democratische Republiek Congo, Gabon, Guinee, Liberia, de Republiek Congo, Sierra Leone, Soedan en Oeganda . In Afrika zijn ook geïmporteerde gevallen vastgesteld in Mali, Nigeria, Senegal en Zuid-Afrika.
Ebola is een zeldzame, ernstige infectieziekte die voor bloedingen in het lichaam kan zorgen. De ziekte wordt veroorzaakt door het ebolavirus. Tot nu toe komt ebola alleen voor in delen van Afrika.
Emile Ouamouno was pas twee jaar oud en woonde in het afgelegen Guineese dorp Meliandou toen hij last kreeg van koorts, hoofdpijn en bloederige diarree. Hij overleed in december 2013, enkele dagen later gevolgd door zijn driejarige zusje Philomene en hun zwangere moeder Sia.
Onderzoek wijst uit dat fruitvleermuizen waarschijnlijk de oorspronkelijke gastheren van het ebolavirus zijn. Andere dieren die besmet zijn geraakt, zijn onder andere chimpansees, gorilla's, apen, bosantilopen en stekelvarkens. Er is geen bewijs dat muggen of andere insecten het ebolavirus overdragen.
Drinkwater dat ziekteverwekkende bacteriën, virussen of parasieten bevat (gezamenlijk pathogenen genoemd) kan je ziek maken . Het is niet praktisch om drinkwater op elk type pathogeen te testen, maar het is wel eenvoudig om drinkwater op coliforme bacteriën te testen.
Wateroverdraagbare virussen die in Nederland voorkomen zijn onder andere norovirussen (kun- nen maagdarmklachten veroorzaken), hepatitis A- en E- virussen (kunnen geelzucht veroorzaken), enterovirussen (leiden mogelijk tot hersenvliesontsteking) en adenovirus- sen (kunnen oogontstekingen veroorzaken).
De gevaarlijkste ziekte is malaria. Naast de 600.000 mensen die jaarlijks sterven aan malaria is het voor degene die het overleven ook vaak een heftige reiservaring.
De huidige uitbraak is de zestiende ebola-epidemie in de Democratische Republiek Congo sinds 1976. De laatste uitbraak werd in 2022 gemeld in Noord-Kivu. Deze uitbraak vond plaats in moeilijk bereikbare gebieden met beperkte infrastructuur.
Je kunt je als Nederlandse reiziger niet laten vaccineren tegen ebola, omdat het vaccin niet in Nederland beschikbaar is. Het is daarom belangrijk dat je probeert het virus niet te krijgen. Zorg ervoor dat je: Geen zieke mensen aanraakt of mensen die zijn overleden aan ebola of een onbekende ziekte.
Het natuurlijke reservoir van het ebolavirus is nog niet geïdentificeerd . Men vermoedt echter dat de eerste patiënt besmet raakte door contact met een besmet dier, zoals een fruitvleermuis of een primaat.
In totaal zijn er 11.301 mensen overleden aan ebola, onder meer in Guinee (2536), Sierra Leone (3956) en Liberia (4809) en nog 15 mensen in andere landen (CDC, 17 feb 2016).
Het ebolavirus is het dodelijkste virus en zonder behandeling is tot 90% van de gevallen fataal. Het veroorzaakte de uitbraak van 2014-2016 in West-Afrika , de grootste ebola-uitbraak tot nu toe, met meer dan 28.600 gemelde gevallen.
Het leidingwater in de Verenigde Staten is gereguleerd en over het algemeen veilig om te drinken. Soms raakt het leidingwater echter verontreinigd met chemicaliën die ziekte kunnen veroorzaken . Neem contact op met uw waterbedrijf of de gezondheidsdienst als u vermoedt dat uw leidingwater verontreinigd is met schadelijke chemicaliën.
Een effectieve en veilige manier om water veilig te kunnen drinken is door het te koken. Door water ongeveer 5-10 minuten laat koken worden bacteriën, protozoa en virussen gedood. Deze methode kost wel meer tijd omdat u eerst een vuur moet maken (outdoor) en u een pan of beker nodig hebt waarin u kunt koken.
Watergedragen ziekten worden veroorzaakt door recreatiewater of drinkwater dat besmet is met ziekteverwekkende microben of pathogenen. Het is belangrijk om te weten dat veel watergedragen pathogenen ook kunnen worden opgelopen door het consumeren van besmet voedsel of dranken, door contact met dieren of hun omgeving, of door overdracht van persoon tot persoon.
En epidemieën ontstaan alleen in gemeenschappen waar grote groepen mensen onbeschermd direct in contact komen met lichaamsvocht van patiënten. Dat kunnen wij in Nederland voor 100 procent uitsluiten.
Zelfs in de gebieden in Afrika waar ebola voorkomt, zijn er geen meldingen van zieke honden of katten. Er is beperkt bewijs dat honden besmet kunnen raken met het ebolavirus . Er is echter geen bewijs dat ze er ziek van worden of het verspreiden.
Het natuurlijke reservoir van het ebolavirus lijkt de fruitvleermuis te zijn .
In 1976 herleidde de Belgische professor Peter Piot de oorzaak van een uitbraak van een tot dan toe onbekende ziekte in het toenmalige Zaïre (nu de Democratische Republiek Congo) tot een filovirus. Het kreeg de naam ebola, naar een rivier in de buurt van de onderzoekslokatie.
Het eerste geval van EBOD bij een mens tijdens de uitbraak in West-Afrika (2014-2016) werd waarschijnlijk veroorzaakt door contact met vleermuizen . Naast vleermuizen is EBOD ook vastgesteld bij mensen die in contact kwamen met besmette chimpansees, gorilla's en bosantilopen, zowel levend als dood, in Ivoire, de Republiek Congo en Gabon.
Helaas liep dr. Adadevoh zelf ebola op en bezweek uiteindelijk aan de ziekte . Haar overlijden is een schrijnende herinnering aan de moed en opoffering die zorgverleners over de hele wereld tonen, die hun leven riskeren om anderen te beschermen.