Het ebolavirus is afkomstig van vleermuizen, waarbij fruitvleermuizen (vleerhonden) worden beschouwd als de natuurlijke gastheren. Mayo Clinic +1
De natuurlijke gastheer van het ebolavirus is nog onbekend. Op basis van bewijsmateriaal en de aard van vergelijkbare virussen, gaan onderzoekers er echter van uit dat het virus via dieren wordt overgedragen en dat vleermuizen de meest waarschijnlijke gastheer zijn .
Dit draadvormige virus (of filovirus) is een klassiek voorbeeld van een aan de mens slecht aangepaste infectieziekte die accidenteel overgedragen wordt van dier tot mens, ook wel zoönose genoemd. Er zijn aanwijzingen dat vruchtenetende vleermuizen (o.a. vliegende honden) de natuurlijke gastheer zijn.
In het kort. De ebolaziekte werd voor het eerst vastgesteld in 1976 na een uitbraak in wat nu de Democratische Republiek Congo is. Sindsdien zijn deze virussen periodiek opgedoken vanuit een onbekend dier dat ze draagt en hebben ze mensen in verschillende Afrikaanse landen besmet .
Onderzoek wijst uit dat fruitvleermuizen waarschijnlijk de oorspronkelijke gastheren van het ebolavirus zijn. Andere dieren die besmet zijn geraakt, zijn onder andere chimpansees, gorilla's, apen, bosantilopen en stekelvarkens. Er is geen bewijs dat muggen of andere insecten het ebolavirus overdragen.
Het is bekend dat niet-menselijke primaten een bron van menselijke infectie zijn geweest bij een aantal eerdere EBOD-uitbraken . Ze worden echter beschouwd als incidentele gastheren in plaats van reservoirgastheren.
Het natuurlijke reservoir van het ebolavirus lijkt de fruitvleermuis te zijn .
Wetenschappers denken dat Afrikaanse fruitvleermuizen een rol spelen bij de verspreiding van orthoebolavirussen . Deze fruitvleermuizen zouden de bron van het virus kunnen zijn. Besmette dieren kunnen het virus overdragen op andere dieren door contact met besmette lichaamsvloeistoffen of voorwerpen die met deze vloeistoffen besmet zijn.
De oorzaak van ebola is een virus, het ebolavirus. Dit virus komt ook voor bij Afrikaanse vleermuizen. De vleermuis kan andere dieren besmetten door ze te bijten (speeksel). Maar ook de poep, urine en het bloed van de vleermuizen zijn besmettelijk.
Patrick Oliver Sawyer (ca. 1974 – 24 juli 2014) was een Liberiaans-Amerikaanse advocaat die bekendheid verwierf als de indexpatiënt voor de introductie van het ebolavirus in Nigeria tijdens de ebola-epidemie in West-Afrika in 2014. Sawyer was een genaturaliseerd Amerikaans staatsburger die in Coon Rapids, Minnesota woonde.
De gevaarlijkste ziekte is malaria. Naast de 600.000 mensen die jaarlijks sterven aan malaria is het voor degene die het overleven ook vaak een heftige reiservaring.
Als door de EPA goedgekeurde ontsmettingsmiddelen niet beschikbaar zijn, kan een 10% oplossing van gewoon huishoudelijk bleekmiddel in water (bijvoorbeeld 1 kopje bleekmiddel op 9 kopjes water) een effectief alternatief zijn.
En epidemieën ontstaan alleen in gemeenschappen waar grote groepen mensen onbeschermd direct in contact komen met lichaamsvocht van patiënten. Dat kunnen wij in Nederland voor 100 procent uitsluiten.
In tegenstelling tot mensen zijn knaagdieren beschermd tegen ziekte bij infectie met ebolavirussen , hoewel aangepaste varianten van sommige virussen dodelijk zijn voor muizen, hamsters en cavia's.
Emile Ouamouno was pas twee jaar oud en woonde in het afgelegen Guineese dorp Meliandou toen hij last kreeg van koorts, hoofdpijn en bloederige diarree. Hij overleed in december 2013, enkele dagen later gevolgd door zijn driejarige zusje Philomene en hun zwangere moeder Sia.
In totaal zijn er 11.301 mensen overleden aan ebola, onder meer in Guinee (2536), Sierra Leone (3956) en Liberia (4809) en nog 15 mensen in andere landen (CDC, 17 feb 2016).
Je kunt je als Nederlandse reiziger niet laten vaccineren tegen ebola, omdat het vaccin niet in Nederland beschikbaar is. Het is daarom belangrijk dat je probeert het virus niet te krijgen. Zorg ervoor dat je: Geen zieke mensen aanraakt of mensen die zijn overleden aan ebola of een onbekende ziekte.
Men neemt aan dat ebola zich tussen mensen alleen verspreidt door direct contact met het bloed of andere lichaamsvloeistoffen van iemand die symptomen van de ziekte heeft ontwikkeld. Lichaamsvloeistoffen die ebolavirussen kunnen bevatten zijn onder andere speeksel, slijm, braaksel, ontlasting, zweet, tranen, moedermelk, urine en sperma.
Het natuurlijke reservoir van het ebolavirus is nog niet geïdentificeerd . Men vermoedt echter dat de eerste patiënt besmet raakte door contact met een besmet dier, zoals een fruitvleermuis of een primaat.
Tijdens de grootste ebola-uitbraak in West-Afrika waren er 28.616 gevallen van ebolavirusziekte en 11.310 sterfgevallen, wat neerkomt op een sterftepercentage van 39,5% (laag in vergelijking met de historische sterftecijfers voor ebola in Zaïre). Als we slechts 28.616 gevallen van COVID-19 zouden hebben, zou dat bij het huidige sterftepercentage van 4,1% neerkomen op 1.173 sterfgevallen.
Uit voorzichtigheid wordt ervan uitgegaan dat de andere lichaamsvloeistoffen mogelijk ook ebolavirus kunnen bevatten. Ook kunt u besmet raken door het slachten en opeten van wilde dieren. Voorbeelden hiervan zijn vleermuizen en apen. Ebola verspreidt zich niet via de lucht, zoals door hoesten of niezen.
In veel ontwikkelingslanden wordt wildvlees, waaronder vleermuisvlees, beschouwd als een belangrijke voedingsbron, ook vanwege de micronutriënten.
Knaagdieren zijn dragers van het hantavirus. Ze worden niet ziek van een besmetting. Knaagdieren raken besmet met het hantavirus door elkaar te bijten en te krabben of door in aanraking te komen met elkaars besmette uitwerpselen.
Maar enkele mensen hebben via tamme ratten het hantavirus gekregen. Je kunt een infectie oplopen door stofdeeltjes in te ademen, waarin opgedroogde urine, ontlasting of speeksel van ratten of muizen zitten. Bijvoorbeeld als je het hok schoonmaakt. In de lucht kan het virus ongeveer 2 weken overleven.
De ratten die wij als huisdier houden stammen af van de wilde bruine rat. Deze soort komt oorspronkelijk uit Azië. Rond 1700 kwam de bruine rat in handelsschepen naar Europa. In de 19e eeuw werden ratten voor het eerst gebruikt bij laboratoriumonderzoek.