In de Islamitische Republiek Iran gelden zeer strikte regels op het gebied van openbare zedelijkheid en sociale interactie tussen mannen en vrouwen die geen familie van elkaar zijn.
Vrouwen in Iran zullen voortaan enorm streng bestraft worden als ze een nieuwe zedenwet overtreden. De wet legt vrouwen strenge regels op rond 'naaktheid, onfatsoenlijkheid, onthulling en slechte kleding'. De sancties zijn verregaand: van zware boetes tot gevangenisstraffen, zweepslagen en zelfs de doodstraf.
In Iran mag een man, met toestemming van zijn vorige echtgenotes, permanent met maximaal vier vrouwen trouwen .
Onbeleefd in Iran is onder andere het negeren van de islamitische kledingvoorschriften (hoofddoek voor vrouwen, bedekte schouders en knieën voor iedereen), het aanraken van het andere geslacht (niet-getrouwde mannen en vrouwen), het gebruik van een opgestoken duim, het weigeren van aangeboden eten/drinken (in het begin) en het niet gebruiken van de rechterhand voor eten/geven (linkerhand is voor toiletbezoek). Ta'arof, de cultuur van beleefde weigering, is ook belangrijk; weiger eerst een aanbod en accepteer pas na aandringen.
Volgens de Iraanse wetgeving is het leden van het tegenovergestelde geslacht niet toegestaan om samen te verblijven als ze niet getrouwd zijn of tot dezelfde familie behoren . Dit betekent dat niet-gehuwde Iraniërs niet samen mogen wonen vóór het huwelijk of samen een hotelkamer mogen huren.
Niet doen: Openbare uitingen van genegenheid
In Iran is het cultureel niet acceptabel om in het openbaar affectie te tonen tussen partners door te zoenen of te knuffelen . Discreet elkaars hand vasthouden is meestal wel toegestaan, maar het is respectvoller om gebaren privé te houden.
Het Iraanse ministerie van Volksgezondheid lanceerde een landelijke campagne en introduceerde anticonceptiemiddelen zoals de pil, condooms, spiraaltjes, implantaten, sterilisaties en vasectomieën .
De inwonersnaam bij Iran is Iraniër. Een vrouwelijke inwoner is een Iraanse. Het gebruikelijke bijvoeglijk naamwoord is Iraans, bijvoorbeeld in een typisch Iraans gerecht.
Winkelcentra in Teheran verwijderen urinoirs, die ze bestempelen als "on-islamitisch" en een teken van "verwestering". Een fatwa van de Iraanse opperleider Ali Khamenei stelt dat het makrooh (afkeurenswaardig, maar niet zondig) is om staand of op een harde ondergrond te urineren, waardoor mannen gedwongen worden om in plaats daarvan gebruik te maken van de latrines.
In Iran wordt het opsteken van je duim echter als onfatsoenlijk en beledigend beschouwd, wat zoiets betekent als "ga erop zitten" . Het is vergelijkbaar met het opsteken van je middelvinger. Houd hier dus rekening mee als je in Iran je duim opsteekt, want het kan je in de problemen brengen.
Volgens het burgerlijk recht van de Islamitische Republiek Iran worden buitenlandse echtgenotes van Iraanse mannen na huwelijksregistratie als Iraanse burgers beschouwd en ontvangen zij een Iraanse geboorteakte. Daarom is het voor buitenlandse vrouwen verplicht om de benodigde documenten voor de afgifte van een geboorteakte te verkrijgen.
Het geld bevat veel nullen. Eén dollar is gelijk aan 10.000 rial. ( Als je $100 wisselt, ben je hier letterlijk miljonair .) Een toman is tien rial, en sommige prijzen staan in rial, andere in toman... een recept voor oplichting van toeristen.
Een vrouw kan slechts één echtgenoot tegelijk hebben . Dit is Gods bedoeling en plan. Als de daden van de mens en de door mensen gemaakte wetten niet stroken met Gods bedoeling en plan, heeft dat gevolgen. De islam verbiedt polyandrie, wat inhoudt dat een vrouw met meer dan één echtgenoot tegelijk getrouwd is.
Vrouwen hebben in Iran minder rechten dan mannen. Dat uit zich in bepaalde beroepen en sporten. De islamitische wet in Iran zit ook vaak de vrijheid van vrouwen in de weg, bijvoorbeeld in het huwelijk waar de man juridisch de baas is. Zij mogen bijvoorbeeld niet om scheiding vragen als er geen geldige reden voor is.
De Mahaarim van de man zijn de vrouwen waarmee het verboden voor hem is om mee te trouwen en die zonder Hidjaab in hun omgeving mogen zijn. Allah heeft deze vrouwen in de Koran genoemd (interpretatie van de betekenis):
Fertiliteit in Iran
Een totaal vruchtbaarheidscijfer (TFR) van 2,1 is het vervangingsniveau: het gemiddelde aantal kinderen per vrouw dat nodig is voor elke generatie om zichzelf precies te vervangen zonder internationale immigratie. Een waarde onder 2,1 leidt tot een daling van de autochtone bevolking.
In Iran wordt van vrouwen verwacht dat ze hun benen tot aan de enkels bedekt houden. Je hoort losse tunieken of jassen met lange mouwen te dragen die je onderrug bedekken. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zijn skinny broeken en leggings erg populair in Iran . Lange jurken en rokken zijn ook geschikt, maar ze mogen niet doorschijnend zijn.
In tegenstelling tot sommige andere landen, kent Iran momenteel geen specifieke wetten of regelgeving die menstruatieverlof garanderen of de belasting op menstruatieproducten regelen. Daardoor zijn maandverband, tampons en menstruatiecups onderworpen aan btw , wat de betaalbaarheid ervan beïnvloedt.
Ja, Iran is officieel een Islamitische Republiek, met de sjiitische islam als staatsgodsdienst, die de wetgeving en de politieke structuur diepgaand beïnvloedt sinds de revolutie van 1979, hoewel een deel van de bevolking minder strikt religieus is, seculier of atheïstisch. De meerderheid (ongeveer 98%) van de bevolking is moslim, voornamelijk sjiitisch, en de staat wordt bestuurd door religieuze leiders, met strenge interpretaties van de islamitische wet (Sharia) die het publieke leven regelen, ondanks interne spanningen en protesten.
Iran is niet per se "vrouwvriendelijk" in de westerse zin, vanwege strikte islamitische kledingvoorschriften (verplichte hoofddoek en bedekkende kleding), gescheiden openbaar vervoer voor vrouwen en beperkingen op fysiek contact, maar veel vrouwelijke reizigers vinden het land veilig en gastvrij met enorm behulpzame locals, mits men zich respectvol gedraagt en de regels volgt, hoewel er serieuze genderongelijkheid is in de wetgeving en maatschappij.
Volgens het rapport blijft " Fatemeh "—een naam die historisch geassocieerd wordt met de dochter van de profeet van de islam—de meest voorkomende meisjesnaam in Iran, met meer dan 4,5 miljoen registraties in het hele land.
سلام (Salām)
Dit is de meest gebruikelijke manier om “hallo” te zeggen in het Perzisch. Het wordt in bijna elke situatie gebruikt, zowel formeel als informeel. سلام!
Opium is in Iran wijdverspreid verkrijgbaar en het land had naar schatting het hoogste aantal opioïdenverslaafden per hoofd van de bevolking ter wereld, namelijk 2,8% van de Iraniërs ouder dan 15 jaar. De Iraanse overheid schatte het aantal verslaafden op 2 miljoen.
In Iran kost een liter gebotteld drinkwater ongeveer 60.000 rial , terwijl benzine 30.000 rial per liter kost, oftewel de helft van de prijs van gebotteld drinkwater!
De werkloosheidsgraad is een van de belangrijkste economische oorzaken van de afname van de vruchtbaarheid . Resultaten van andere studies bevestigen dit feit. Het lijkt erop dat in de studies van Kreyenfeld (16), Adsera (26), Adsera en Menendez (13) en Jafari et al. (21) is aangetoond dat werkloosheid de vruchtbaarheid aanzienlijk vertraagt.