Suijin (水神) is in de Japanse mythologie en het Shintoïsme de algemene naam voor de god van het water en wordt meestal niet eenduidig als man of vrouw gedefinieerd, maar eerder als een goddelijke entiteit of "watergodheid". Wikipedia +1
Suijin of Mizugami (水神, すいじん, みずがみ; letterlijk " watergod / godheid ") is een algemene naam voor de god van het water in de Japanse mythologie.
Suijin is de Shinto- god van het water in de Japanse mythologie. De Water Kami is de beschermer van de vissers en een beschermheilige van vruchtbaarheid, moederschap en een gemakkelijke bevalling.
Suijin-Sama, de watergod. De beschermgod van de waterputreinigers staat bekend onder twee namen: Mizuha-nome-no-mikoto, de Godin van de Waterputten, en onder de meer algemene naam Watergod, meestal een mannelijke tegenhanger, Suijin-Sama, wiens rol het is om alle waterputten te beschermen en het water zoet en koel te houden.
Hoewel Shinto typisch Japans is, kan iedereen Shinto beoefenen en in de kami geloven. Immers, ieder mens bevindt zich te midden van de goddelijke natuur en ontvangt de zegeningen ervan, zoals de vruchten van de aarde en de warmte van de zon.
Daijin is een machtige godheid die kan veranderen in een meisje/jongen of een ander dier, zoals een kat. Daijin is echter veel groter dan een gewoon mens, wat het voor Japanners moeilijk maakt om hem te accepteren. Als eigenaar van Daijin en Sadaijin is Daijin een cruciale figuur in het verhaal.
Het wordt aan het eind van een naam toegevoegd om respect te tonen. Het wordt gewoonlijk gebruikt voor koningshuis (“ohime-sama”) of God (“kami-sama”). “-san” – Dit is een ander formeel Japans ereteken dat gelijkwaardig is aan hoe “Ms.” en “Mr.” in het Engels gebruikt worden.
Het legitimeren van de vroege Japanse staat Yamato kan worden beschouwd als het hoofdthema van de Kojiki-legendes. Het is tevens de reden waarom Amaterasu wordt vereerd als de hoogste godheid in de Japanse mythologie.
Het shintoïsme vraagt niet om geloof in een verlosser . Jezus vroeg ook niet om blinde instemming. Hij vroeg mensen om Hem te volgen – om anders te leven, anders lief te hebben en anders te kijken.
Jonge vrouwelijke oni worden kijo genoemd, wat 'vrouwelijke oni' betekent, terwijl oudere vrouwelijke oni onibaba worden genoemd, wat 'oude dame oni' betekent. Net als mannelijke oni zijn kijo en onibaba groteske, op reuzen lijkende wezens. Ze kunnen echter van gedaante veranderen om zich te vermommen als mooie jonge vrouwen en zo reizigers te lokken.
Volgens vrijwel alle oude Griekse literatuur is Zeus de sterkste god, fysiek of anderszins. Volgens Hesiodus heeft Zeus bijna het hele universum gesmolten/vernietigd met zijn bliksem (in het oude Griekenland was het universum, afhankelijk van wie je vroeg, oneindig).
Snuit nooit je neus in publiek; dit is een teken van slechte manieren. Eet niet lopend op straat of in het openbaar vervoer (alleen in de Shinkansen treinen is het toegestaan). Probeer altijd te eten in een restaurant, op een bankje of stilstaand voor de convenient store (supermarkt).
Hoewel de meest vergelijkbare aanspreekvormen in het Engels de beleefdheidsvormen "Mr.", "Miss", "Ms." of "Mrs." zijn, wordt -san bijna universeel aan iemands naam toegevoegd; -san kan in formele en informele contexten worden gebruikt, ongeacht het geslacht van de persoon .
In Japan begroet men elkaar met een buiging, niet met een handdruk. De buiging varieert van een informele knik tot een diepe respectvolle buiging. Japanners verwachten van buitenlandse zakenpartners niet dat zij deze regels kennen en geven daarom meestal (ook) een hand.
De echte knuffelkat, die sprekend op hem leek, raakte zoek in het bos. Jiji krijgt ook een vriendinnetje, een witte kat genaamd Lily .
Nadat Daijin uit zijn zegel is bevrijd , is hij ongezond mager en schraal, maar nadat Suzume hem zorg en liefde toont door hem te voeden (wat de harmonie tussen mens en natuur symboliseert), ziet Daijin er meteen weer gezond uit.
De aardbeving eiste maar liefst 100.000 levens en duurde tussen de vier en tien minuten. Deze staat bekend als de Grote Kanto-aardbeving van 1923. De catastrofe die het leven kostte aan Suzume's moeder was de Tohoku-tsunami van 2011 , die we aan het begin van dit artikel al besproken hebben.
Okaasan (お母さん)
Het kanji-teken voor okaasan wordt gebruikt voor vrouwen die kinderen hebben en getrouwde vrouwen met een gezin. Het is gebruikelijk dat echtgenoten hun vrouwen okaasan of mama noemen in plaats van hun naam. Mama wordt daarentegen ook vaak gebruikt om vrouwelijke bareigenaren of karaokegasten aan te spreken ("Mama-san").
Folake Solanke was de eerste vrouwelijke advocaat in Nigeria die de titel 'Senior Advocate of Nigeria' (SAN) droeg en tevens de eerste vrouwelijke Senior Advocate of Nigeria. In 1966 richtte ze het eerste advocatenkantoor op dat door een Nigeriaanse vrouw werd opgericht in Ibadan, in de staat Oyo, en noemde het Alabukun Chambers ter ere van haar illustere vader.
Het enige correcte meervoud is 'vrouwen'. Zeg niet 'Zij is een vrouw'. Zeg 'Zij is een vrouw'.
Openbare uitingen van genegenheid (PDA)
Hand in hand lopen is prima, maar alles wat verder gaat – knuffelen, zoenen, tegen je partner aan leunen – kan in Japan snel de aandacht trekken . Het is niet per se aanstootgevend, maar wel ongemakkelijk, vooral in gezinsvriendelijke buurten, in het openbaar vervoer of in de buurt van oudere mensen.
Hara hachi bun me (腹八分目) (ook wel gespeld als hara hachi bu, en soms verkeerd gespeld als hari hachi bu) is een confucianistische leer die mensen opdraagt te eten tot ze voor 80 procent vol zitten. De Japanse uitdrukking vertaalt zich naar "Eet tot je voor acht (van de tien) delen vol zit", oftewel "je buik voor 80 procent vol is".
Eten op straat wordt gezien als een teken van slechte manieren en het levert afval op. Ook tijdens het reizen met het openbaar vervoer wordt niet gegeten of gedronken. Een uitzondering daarop is de hogesnelheidstrein, de shinkansen. Daar is eten wel toegestaan, mits je het uiteraard netjes houdt.
De geboorte van Zeus
Kronos at zijn kinderen op om te voorkomen dat zij machtiger zouden worden dan hij, en hem zouden verslaan. Rhea verborg Zeus in een grot in de berg Dikti, en gaf Kronos een ingezwachtelde steen te eten.
Gods "echte" naam, vooral in het jodendom en christendom, wordt vaak weergegeven als Jahweh (of Jehovah), afgeleid van de Hebreeuwse letters YHWH (het tetragrammaton), wat verwijst naar "Ik ben die Ik ben" en Gods eeuwige, persoonlijke bestaan benadrukt. Vanwege heiligheid spraken Joden deze naam niet uit en gebruikten ze liever titels zoals Adonai (Heer), wat in veel Bijbelvertalingen als "Heere" (met hoofdletters) is overgezet.