Inversie/eversie Inversie van de voet is eigenlijk een combinatie van supinatie-plantairflexie en adductie. In de literatuur wordt vaak geen onderscheid gemaakt tussen supinatie en inversie en evenmin tussen pronatie en eversie.
Plantairflexie of plantaire flexie is de extensie (strekking) of flexie (buiging) van het enkelgewricht naar beneden. De voet beweegt dan van het scheenbeen af. De vergelijkbare beweging bij de hand richting de handpalm is palmairflexie of palmaire flexie.
Pronatie is voor ieder persoon anders. De een heeft een 'normale' afwikkeling, de ander kantelt naar binnen en weer een ander naar buiten. Het naar buiten kantelen van de voet tijdens deze afwikkeling heet supinatie.
triceps brachii. Dan zijn er twee spieren die zorgen voor pronatie: m.pronator teres en de m.pronator quadratus.
De spieren & functie van het enkelgewricht
Deze richtingen zijn: de voet naar binnen kantelen (inversie), voet naar buiten kantelen (eversie), voet optrekken (dorsaalflexie) en de tenen van je afduwen (plantairflexie).
Zo zijn er spieren die zorgen voor plantairflexie, het omlaag bewegen van de voet. Dit zijn onder andere de m. gastrocnemius, m. soleus en m.
Inversie is de omkering van de gewone woordvolgorde 'onderwerp - persoonsvorm' in hoofdzinnen. Bij inversie staat de persoonsvorm dus vóór het onderwerp. Dat wordt gewoonlijk veroorzaakt doordat een zin begint met een zinsdeel dat niet het onderwerp of de persoonsvorm is. Ook in ja-neevragen is er inversie.
Supinatie wordt bereikt door een combinatie van de supinator (in de onderarm) en de biceps brachii , die vanwege de aanhechting aan de ellepijp een sterk supinatiemoment levert.
Pronatie betekent dat de enkel naar binnen wordt gebogen. Pronatie is niet altijd slecht en is normaal voor de meeste mensen - het is de natuurlijke reactie van de voet op schokken, dempt schokken en helpt de stabiliteit te behouden.
Pronatie en supinatie
Meestal worden deze bewegingen uitgevoerd met de handen voor het lichaam om grijpen en vasthouden mogelijk te maken. Supinatie wordt beschouwd als het omhoog draaien van de handpalm, en pronatie als het omlaag draaien van de handpalm .
Terwijl pronatie verwijst naar een naar binnen rollen van de voet, is supinatie een naar buiten rollen waardoor de voet boven de grond komt terwijl u loopt . Oversupinatie kan overmatige druk op de enkel en buitenste tenen leggen, waardoor de enkel rolt of verstuikt.
De Musculus supinator begint op twee plaatsen: bij de ellepijp en bij de buitenste knobbel van de elleboog. Deze twee delen van de spier komen samen en hechten zich vervolgens aan bij het spaakbeen.
Supinatie is een beweging waarbij de buitenzijde van de enkel of middenvoet naar buiten kantelt en de holte van de voet wordt opgetrokken. Deze beweging vindt plaats bij de afwikkeling van de voet tijdens het lopen.
De oppervlakkige spieren die de belangrijkste plantaire flexoren van de voet zijn, bestaan uit de gastrocnemius, soleus en plantaris . De pezen van deze spieren komen samen om de tendo calcaneus of achillespees te vormen (Fig. 6.38, 6.39, 6.40).
Aandoeningen zoals reumatoïde artritis en artrose kunnen plantaire flexie verminderen en het lopen moeilijker maken. Het enkelgewricht, dat eigenlijk uit twee gewrichten bestaat, maakt plantaire flexie mogelijk. Het maakt ook de tegenovergestelde beweging mogelijk, dorsiflexie, wat de beweging van de voet naar het been is.
Het strelen van de laterale zijde van de voetzool met een vrij scherp voorwerp veroorzaakt plantaire flexie van de grote teen; vaak is er ook flexie en adductie van de andere tenen. Deze normale reactie wordt de flexorplantaire reflex genoemd.
Aangezien supinatie bij hardlopen weinig voorkomt, worden er geen speciale supinatie hardloopschoenen geproduceerd voor deze type loopstijl. Anders dan bij neutrale loopstijl of overpronatie, deze schoenen heten antipronatie loopschoenen.
De beste manier om overpronatie te behandelen
Hierbij kun je denken aan het dragen van stevige en goed ondersteunende schoenen, regelmatig oefeningen doen om de voetboog te versterken en gebruik maken van speciale steunzolen of inlegzolen.
Als overpronerende loper kies je antipronatieschoenen. Deze hardloopschoenen hebben of een verhard blokje (ook wel correctieblok genoemd) of een begeleiding aan de binnenkant van de schoenen. Dit zorgt ervoor dat je voeten minder naar binnen kantelen om zo de kans op blessures te verkleinen.
De belangrijkste spieren die pronatie van de bovenste ledematen mogelijk maken zijn de spieren pronator teres, pronator quadratus en brachioradialis . Supinatie wordt voornamelijk gefaciliteerd door de spieren supinator en biceps brachii.
Pronatie en supinatie zijn bewegingen die plaatsvinden in de radio-ulnaire gewrichten . De kop van de radius is discoïd en past met de radiale nek binnen het circulaire anulaire ligament, dat de proximale radius aan de ulna hecht.
Supinator bevindt zich diep in de onderarm, oppervlakkig alleen aan de delen van de radius en ulna waar de spier overheen ligt . Samen met de brachialis-spier vormt het de bodem van de cubitale fossa.
De spieren verantwoordelijk voor deze beweging zijn de musculus tibialis anterior en de musculus tibialis posterior. De beweging vindt plaats in het gewricht tussen talus (sprongbeen) en calcaneus (hielbeen).
Een betrouwbaardere aanpak is om te beginnen met luisteren naar welke noot bovenaan (of onderaan) het akkoord staat . Als je bijvoorbeeld hoort dat de grondtoon van het akkoord bovenaan staat, weet je dat het de eerste omkering van het akkoord is. Als het de derde van het akkoord bovenaan is, is het de tweede omkering, enzovoort.
Als de inversie in een gen zit, werkt dit gen soms niet meer. Dan kunnen er vooral gevolgen zijn voor iemands gezondheid en eventuele kinderen. Er zijn verschillende inversies: paracentrische inversies en pericentrische inversies.