Het Drents is een dialect, ook wel een streektaal genoemd. Net als bijvoorbeeld het Fries of het Limburgs.
Zoals het Gronings, Drents of Twents. Het Nedersaksisch is daarom erkend als regionale taal.
Binnen Drenthe zijn er nog meer verschillende vormen van het Drentse dialect. De mensen in het zuiden van de provincie spreken een heel ander dialect dan de mensen in het noorden van de provincie. Ook per dorp zijn er soms grote verschillen.
Sommige talen hebben veel sprekers, maar worden toch niet altijd als een echte taal gezien. Dit geldt bijvoorbeeld voor dialecten, zoals het Nedersaksisch, dat in grote delen van Noord en Oost-Nederland wordt gesproken. Een dialect is een taalvariëteit die niet als standaardtaal wordt beschouwd.
De Rijksoverheid erkent de Friese taal als officiële taal via de Wet gebruik Friese taal en onder deel III van het Europees Handvest voor regionale talen of talen van minderheden.
Hoewel er diverse dialecten zijn die op dezelfde manier verschillen van het Nederlands als andere erkende talen, worden dit dialecten genoemd en geen talen, omdat ze niet officieel zijn erkend.
Friesland [of Fryslân] is een gebied dat wordt bewoond door een Germaanse etnische groep, de Friezen, die oorspronkelijk uit de kustgebieden van Nederland en Noordwest-Duitsland komen.
Gronings, Brabants en Limburgs zijn dat niet. Waarom? Heel eenvoudig: Fries voldoet als enige van de regionale talen aan de gestelde eisen. Zo heeft het een duidelijke grammatica, is er sprake van historische ontwikkeling en vinden de sprekers zelf dat ze de taal Fries spreken.
Het woord taal is algemener, terwijl het woord dialect specifiek wordt gebruikt om te verwijzen naar een bepaalde variant van één taal . Bovendien omvat een taal de geschreven vorm van communicatie, terwijl het woord dialect vaak specifiek wordt gebruikt om alleen te verwijzen naar een gesproken variant van een taal.
Hollands is samen met het Brabants het meest gesproken hoofddialect van het Nederlands. Het geldt daarnaast als een van de hoofdgroepen binnen het Nederfrankisch, naast het Brabants, Zeeuws, Vlaams, Kleverlands en Limburgs.
Moi is dus zowel te gebruiken als begroeting als bij het afscheid, en het kan het variëren tussen Moi, Moin, Moie en zelfs Morrie.
Echt Drents!
Het keurmerk DrentsGoed garandeert dat het product echt Drents is en staat voor: Producten waarvan de meeste grondstoffen uit Drenthe komen. Een duurzame, ambachtelijke en liefdevolle bereiding. Geen onnodige kilometers tussen het land en uw keuken.
Drents (Drents: Drèents, Dreins) is een verzamelnaam voor de Saksische dialecten die worden gesproken in de provincie Drenthe. De dialecten zoals deze nog door de helft van de Drentse bevolking gesproken worden, zijn varianten van het Nedersaksisch dat op zijn beurt deel uitmaakt van het Nederduits.
Taal. In Drenthe wordt naast Nederlands ook Drents, Sallands, Stellingwerfs en Veenkoloniaals gesproken. Alle zijn dialecten van het Nedersaksisch, een erkende streektaal.
Nederlands is de officiële taal van Nederland. De Nederlandse Gebarentaal (NGT) en de Friese taal in de provincie Fryslân zijn allebei door de wet erkend in Nederland.
Streektaal is eigenlijk een ander woord voor dialect. Soms wordt het ook gebruikt om aan te geven dat een dialect een iets andere status heeft gekregen, volgens het Europees Handvest voor Minderheidstalen.
Er is niet heel duidelijk een verschil te zien tussen een taal en een dialect. Een dialect kun je vaak herkennen aan de regionale eigenaardigheden in de uitspraak, woordenschat en in zinswendingen. Er zijn wel verschillende factoren die bepalen of er gesproken wordt van een taal of van een dialect.
Een dialect noem je ook wel: een streektaal, dus bijvoorbeeld in Twente het Twents, Limburg: 'Limburgs', of naar de plaats waar het gesproken wordt, bijvoorbeeld: Den Haag: 'Haags', Helmond: 'Helmonds' enz., of naar de provincie, bijvoorbeeld: Zeeland: 'Zeeuws', Groningen: 'Gronings'.
De letters Q en X komen niet voor in authentieke Friese woorden. De Q en X worden alleen gebruikt bij het schrijven/uitspreken van leenwoorden. Zowel in Nederland als in Duitsland wordt er Fries gesproken.
De Keltische wortels van de wereldtaal Engels, maar ook van het Fries. Het zijn voorbeelden van recente ontdekkingen op het gebied van de Keltische talen en cultuur.
Het Engels en Fries zijn nauw verwant aan elkaar. Toch is daar tegenwoordig niet zoveel meer van te merken, afgezien van een aantal woorden. Maar het Oudfries en het Oudengels lijken wél veel op elkaar. Bremmer: “Er zijn veel fonologische overeenkomsten tussen het Oudfries en Oudengels.
Naar huidige inzichten stammen de tegenwoordige Friezen niet af van de Frisii van Tacitus, maar van landverhuizers uit de 5e en 6e eeuw die de kust van Nederland en Duitsland koloniseerden.
Hoewel het Fries en het Nederlands dezelfde vooroudertaal hebben, zijn het toch echt verschillende talen. Het Fries heeft veel meer gemeen met de Engelse talen dan met het Nederlands.