Natuurlijk kan het spannend zijn om te gaan kijken bij iemand die dood is. Dat geldt voor grote èn kleine mensen. In ons mortuarium doen we er alles aan om die ervaring tot een goede ervaring te maken, al wordt het daar natuurlijk niet minder verdrietig van. `De dood is niet eng.
In sommige gevallen kan het stervensproces gepaard gaan met fysieke pijn, vooral wanneer dit voortkomt uit een ernstige ziekte zoals kanker. Sommige ziekteprocessen zijn pijnlijker dan andere. De pijnlijke gevolgen van de ziekte zijn echter niet hetzelfde als het stervensproces zelf.
Dan is doodgaan confronterend en heel eng. Sommige mensen komen angstig binnen bij een hospice. Ze zijn dan bang dat ze pijn lijden, bang voor het einde van hun leven, bang hoe het met nabestaanden gaat na hun overlijden, bang wat er gebeurt met hun bezittingen.
Hoe vaak komt thanatofobie voor? Onderzoek suggereert dat angst voor de dood veel voorkomt, hoewel mensen hun gevoelens niet vaak melden. Eén onderzoek laat zien dat tussen de 3% en 10% van de mensen zich nerveuzer voelt dan anderen bij de gedachte aan de dood .
Als je komt te overlijden gebeurt er niks met je ziel, die verdwijnt gewoon. Op wetenschappelijk niveau zijn er ook opvattingen die zeggen dat de ziel helemaal niet bestaat. Gedachten, emoties en herinneringen van een persoon bestaan alleen maar in de hersenen en deze verdwijnen na je overlijden.
Het leven loslaten
Je zult merken dat het sterven moeilijke én mooie momenten heeft: momenten van verdriet, angst, machteloosheid, boosheid, maar ook van dankbaarheid, liefde, opoffering, humor en hoop. Welke steun je kan geven, hangt af van de persoon. Je kunt samen bidden, herinneringen ophalen of gewoon samenzijn.
Hemel en hel
Sommigen geloven in de mogelijkheid van een hemel op aarde in een toekomstige wereld. In het hindoeïsme wordt de hemel Svarga loka genoemd. Er zijn zeven positieve regio's en zeven negatieve regio's waar de ziel na de dood naartoe kan gaan.
Bang voor de dood zijn is iets heel normaals (ja, echt!). We worden er allemaal op een gegeven moment mee geconfronteerd. Voor sommige kan deze angst alleen zo heftig zijn, dat ze er een groot deel van de dag mee bezig zijn. Als jij bang voor de dood bent, lees dan vooral dit artikel.
Op middelbare leeftijd wordt men blootgesteld aan de finaliteit van het leven met de dood van ouders, vrienden en broers en zussen. Dit is de periode van de hoogste doodsangst.
Je lichaam verstijft, eerst bij je gezicht en nek. De verstijving zet zich voort naar de romp van je lichaam en straalt geleidelijk uit naar je armen en benen en dan je vingers en tenen. Je lichaam verslapt weer. Een paar dagen na je dood breekt het weefsel van je lichaam af, waardoor de stijve delen weer ontspannen.
Omdat het bloed zich meer en meer terugtrekt naar de borst- en buikholte, kunnen handen, armen, voeten, benen en neus koud aanvoelen. Op de benen kunnen paarsblauwe vlekken ontstaan. De gelaatskleur wordt grauw en bij de laatste ademtocht trekt de kleur helemaal uit het gezicht weg ('doods - bleek').
Dood gaan is minder erg dan we vrezen. Er komt minder angst en verdriet aan te pas dan vaak wordt gedacht. Amerikaanse onderzoekers analyseerden ruim 2.500 blogposts van terminaal zieke patiënten en de laatste woorden van bijna 400 gevangenen op 'death row' voorafgaand aan hun executie.
Wanneer het lichaam verstoringen heeft of trauma's kan de ziel het lichaam verlaten, maar het lichaam kan niet de ziel verlaten.
Laureys levert nu in het vakblad Frontiers in Human Neuroscience een wiskundig bewijs dat doodgaan bijna altijd prettig aanvoelt. Sterker nog: al gaan mensen met doodsangst door het leven, het ogenblik waarop Magere Hein zich laat zien, is misschien wel het prettigste moment van heel het leven.
Wanneer het hart de handdoek in de ring gooit en men technisch wordt doodverklaard, kan de overleden persoon een volledig begrip van de situatie hebben en zelfs mogelijk aanwezige toeschouwers horen.
De levensverwachting in goede ervaren gezondheid bij 65 jaar is dan ongeveer 14 jaar bij zowel mannen als vrouwen en de levensverwachting zonder beperkingen bij 65 jaar 17 jaar voor mannen en 15 jaar voor vrouwen. Het gaat hier om beperkingen in het uitvoeren van activiteiten op het gebied van zien, horen en bewegen.
Belangrijkste punten: Het is normaal om af en toe aan de dood te denken , of het nu gaat om je eigen dood of een dierbare die sterft. Soms kunnen mensen meer gepreoccupeerd raken met de dood. In sommige gevallen kan dit een teken zijn van een psychische aandoening zoals doodsangst, obsessief-compulsieve stoornis of ernstige depressie.
(Het gemiddeld aantal nog te verwachten levensjaren op een bepaalde leeftijd. ) bij geboorte 80,3 jaar voor mannen en 83,3 jaar voor vrouwen. De resterende levensverwachting op 65-jarige leeftijd was 19,2 jaar voor mannen en 21,3 voor vrouwen.
Door reflectie, mindfulness, spiritualiteit, steun en het onder ogen zien van onze angsten , kunnen we de kracht vinden om de dood te omarmen als een natuurlijk onderdeel van het leven. Door doelbewust te leven, dankbaarheid te beoefenen, onszelf te onderwijzen en zinvolle gesprekken te voeren, kunnen we een diepgaande acceptatie van ons eindige bestaan ontwikkelen.
Als wij bestaan, is de dood er niet ; en als de dood bestaat, zijn wij er niet. Alle sensatie en bewustzijn eindigt met de dood en daarom is er in de dood noch genot noch pijn. De angst voor de dood ontstaat uit het geloof dat er in de dood bewustzijn is.
Al spoedig na overlijden treden mede door uitdroging de verschillende verschijnselen op zoals: Lippen worden rimpelig (door uitdroging), oogbollen worden dof (doordat geen traanvocht meer wordt gemaakt en knipperen achterwege blijft), haar lijkt door te groeien (in de eerste instantie doordat haar door rigor mortis bij ...
Een veelvoorkomende opvatting is dat de ziel na de dood opstijgt naar de hemel . Sommigen zijn er zeker van dat er na de dood geen bestaan is en geloven dat dit het leven alleen maar mooier maakt. Een nederige positie is om te accepteren dat wat er na de dood gebeurt, onkenbaar is.
Als iemand klinisch dood is, is het omkeerbaar - als ze binnen vijf tot tien minuten na een hartstilstand weer tot leven worden gewekt . Als iemand biologisch dood is, is het niet omkeerbaar omdat er sprake is van hersendood (zelfs als het hart nog klopt).
Op de leeftijd van 25-44 jaar sterven de meeste mensen aan verkeersongevallen, suïcide en borstkanker. Op middelbare en oudere leeftijd (boven de 45 jaar) zijn dat coronaire hartziekten, beroerte, dementie, longontsteking, COPD en longkanker voor mannen.