De ziekte van Lyme is als infectieziekte medisch erkend en wordt sinds 2009 in Nederland officieel als beroepsziekte beschouwd. Hoewel de acute fase goed behandelbaar is, is er onder artsen discussie over de (h)erkenning en diagnose van chronische of langdurige klachten. FunX +5
De standaard Lyme testen zijn om allerlei redenen onbetrouwbaar, vooral in de eerste maanden na infectie wordt een ruime meerderheid van de Lyme-infecties niet gedetecteerd. Doorgaans 6-8 weken na de tekenbeet kunnen antistoffen door de tests pas in het bloed meetbaar zijn. Een negatieve test sluit Lyme nooit uit!
Een PCR test is bij huidmanifestaties van de ziekte van Lyme, zoals het EM, een lymfocytoom en ACA (huidatrofie) zeer gevoelig, als de uitslag positief is (de bacterie werd aangetoond) weet je zeker dat je de ziekte van Lyme hebt.
De ziekte van Lyme kan een ernstig invaliderende ziekte zijn, die vaak gepaard gaat met ernstige klachten en grote vermoeidheid (uitputting). Patiënten die hiermee te maken hebben, kunnen meestal geen normaal leven meer leiden. Werken en naar school gaan kan voor hen een groot probleem of zelfs onmogelijk zijn.
De meeste mensen worden niet ziek na een tekenbeet. De kans dat je de ziekte van Lyme krijgt na een tekenbeet wordt geschat op 2% (2 op de 100 tekenbeten). Voor zover bekend speelt directe besmetting van mens op mens (met uitzondering van verticale transmissie) geen rol van betekenis.
De huisarts kan een preventieve behandeling voor de ziekte van Lyme geven van eenmalig 200 mg antibiotica, indien de teek langer dan 24 uur vast zat en dit niet langer dan 72 uur geleden was. Dit is de behandeling volgens de Nederlandse CBO-richtlijn Lymeziekte 2013.
Niet alle teken dragen de Lyme-bacterie. Afhankelijk van de locatie is tussen de minder dan 1 op de 100 en meer dan de helft van de teken ermee besmet . Hoewel de meeste tekenbeten ongevaarlijk zijn, kunnen sommige soorten levensbedreigende ziekten veroorzaken.
U kunt binnen 72 uur na verwijderen van de teek een eenmalige dosis antibiotica innemen om een infectie te voorkómen. De kans dat u dan nog de ziekte van Lyme krijgt is klein. Later dan 72 uur na verwijderen van de teek helpt deze behandeling onvoldoende om een infectie te voorkómen.
Antibiotica pillen
De standaardbehandeling voor de ziekte van Lyme bestaat uit een antibioticum in pilvorm. De behandeling duurt meestal 10 tot 14 dagen. Afhankelijk van uw symptomen kan de behandeling langer duren. Het is belangrijk om alle pillen volgens voorschrift in te nemen, zelfs als u zich beter voelt.
Doorgaans verdwijnt de IgM antistof na een aantal weken tot maanden uit het bloed, soms blijft deze langere tijd aanwezig, dit betekent niet per se dat iemand nog ziek is. De IgG antistof kan het hele leven in het bloed aanwezig blijven.
Antistoffentests kunnen in de eerste weken van een infectie, meestal wanneer een patiënt een erythema migrans-uitslag heeft, een vals negatief resultaat geven. FDA-goedgekeurde tests hebben echter na 4-6 weken een goede gevoeligheid.
Het eerste stadium
Het eerst stadium van de ziekte, ook wel vroege Lymeziekte genoemd, wordt gekenmerkt door een rode ring of vlek op de plek van de tekenbeet, meestal zonder pijn- of jeukklachten. Deze huidafwijking wordt ook wel erythema migrans (EM) genoemd, zie afbeelding 1.
De ziekte van Lyme wordt behandeld met een antibiotica kuur, vaak 2-4 weken, die bij tijdige start meestal tot volledige genezing leidt; hoe eerder de behandeling start, hoe groter de kans op volledig herstel en het voorkomen van blijvende schade aan gewrichten, zenuwen of hart. Zelfs als de diagnose later wordt gesteld, kunnen antibiotica de infectie nog stoppen. Sommige patiënten houden echter restklachten, bekend als Post-Treatment Lyme Disease Syndrome (PTLDS), die een andere oorzaak kunnen hebben.
De ziekte van Lyme kan lastig te diagnosticeren zijn, omdat vroege symptomen zoals koorts, ernstige vermoeidheid en spierpijn ook vaak voorkomen bij andere aandoeningen . Bovendien zijn diagnostische bloedtesten niet altijd betrouwbaar, vooral in een vroeg stadium van de ziekte.
Wanneer wordt bloedonderzoek gedaan voor Lyme? Antistoffen tegen lymeziekte zijn gemiddeld pas zes tot acht weken na de infectie meetbaar in het bloed. Aan het begin van de infectie is de uitslag van een bloedonderzoek dus nog niet betrouwbaar.
De ziekte van Lyme, of Lyme-borreliose, wordt veroorzaakt door Borrelia burgdorferi en verspreid door teken. Deze aandoening staat vooral bekend om artritis en neurologische stoornissen, maar kan ook psychiatrische symptomen zoals depressie en angst veroorzaken .
Langdurige klachten na Lymeziekte
Het kan langer duren voordat uw klachten daarna weg zijn. Sommige patiënten met Lymeziekte krijgen na een antibioticumbehandeling chronische klachten; zoals vermoeidheid, concentratieproblemen, pijn in de gewrichten, spieren en pezen.
Het eenvoudigste antwoord op de vraag hoe lang een ontgiftingsproces duurt, varieert. Over het algemeen kan de fysieke ontgifting echter enkele dagen tot enkele weken duren. Dit hangt af van het type drug, het gebruikspatroon en andere gezondheidsfactoren.
Voor veel mensen met de ziekte van Lyme is een korte antibioticakuur voldoende om te herstellen en verder te kunnen gaan.
De duur van de kuur hangt af van het stadium van de ziekte van Lyme en kan variëren van 10 dagen tot 4 weken. In geval van profylaxe (eenmalig antibiotica na een tekenbeet om Lymeziekte te voorkomen) kan overwogen worden een eenmalige dosering van 200 mg voorgeschreven worden.
Neem contact op met uw zorgverlener als: U de teek niet volledig kunt verwijderen . Hoe langer de teek aan de huid vastzit, hoe groter het risico op een ziekte. Uw huid kan ook geïrriteerd raken.
In tegenstelling tot de ziekte van Lyme veroorzaakt anaplasmose doorgaans geen huiduitslag . Indien onbehandeld, kan het leiden tot ernstigere symptomen, waaronder ademhalingsproblemen, nierfalen of ander orgaanfalen, neurologische problemen, bloedingen of overlijden.
Symptomen van de ziekte van Lyme
Tijdens het eerste stadium (drie dagen tot drie weken na de beet) kunnen mensen last krijgen van een rode ringvormige huiduitslag rond de plaats van de beet die zich geleidelijk uitbreidt. Krijgt u huiduitslag, gaat u dan langs uw huisarts.
U kunt tekenencefalitis krijgen wanneer u gebeten bent door een teek die is besmet met het TBE-virus. Teken raken besmet met dit virus wanneer zij een dier (bijvoorbeeld een ree of knaagdier) bijten die dit virus bij zich draagt. De tijd tussen de tekenbeet en de eerste klachten is gemiddeld een tot twee weken.
Enkele dagen tot maanden na de tekenbeet kunnen griep-achtige symptomen ontstaan zoals koorts of een koortsig gevoel, zweten, rillingen, spierpijn, gewrichtspijn, vermoeidheid, algeheel ziek voelen (malaise), gezwollen lymfeklieren en keelpijn.