Algemeen geldt de regel dat je de korst van zachte kazen, zoals brie en camembert, kan opeten. Deze romige zachte kazen hebben een zachte, witte rand. Die witte dons wordt gevormd tijdens het rijpingsproces wanneer de schimmels aan de melk worden toegevoegd. Ze geven de kaas zijn typische natuurlijke smaak.
Algemeen geldt de regel dat je van zachte kazen, zoals Brie en Camembert de korst kan opeten. De korst, gevormd tijdens het rijpingsproces, is eetbaar. De witte schimmelkorst maakt deel uit van het smaakpalet van de kaas.
Zachte witte kazen zoals brie en camembert hebben een korst die je prima kunt eten. Deze kazen krijgen hun karakteristieke uiterlijk door de schimmel Penicillum camemberti.
Van wittekorstkazen, zoals brie en camembert, is de hele kaas eetbaar. Dus ook de korst. Ook van blauwschimmelkazen, zoals Bluefort en gorgonzola, mag de korst worden gegeten. Van rodekorstkazen is de korst niet eetbaar.
Een kaaskorst beschermt een kaas tegen uitdroging, vervorming en aantasting door schimmel en ongedierte. Ook zorgt het voor het ademen en daardoor de rijping van kaas door vocht naar buiten en zuurstof naar binnen te laten.
De kaas is aan de buitenkant omgeven door een stevige witte korst. De korst is in feite een witte schimmel genaamd Penicillium candidum , waarmee kaasmakers de kaas enten. Deze eetbare schimmel bloeit op de buitenkant van de pasta en wordt vervolgens steeds opnieuw platgedrukt om de korst te vormen.
De kaas smelt goed, dus is heel geschikt om mee te gratineren. Een simpele ham-kaastosti smaakt gelijk heel anders als je brie gebruikt in plaats van Goudse kaas. Of leg eens wat plakjes op de aardappelpuree in plaats van geraspte kaas. Maar ook in de salade zijn stukjes brie een heerlijke toevoeging.
Met een gekarteld mes in een hoek van 45° schraap je de korst van het wiel Brie lichtjes af, zodat je alleen de korst verwijdert . Er zullen kleine stukjes korst in kleine plooien van het wiel achterblijven. Je kunt de korst er met de punt van het mes afschrapen, of laten zitten.
Hoe weet ik of een product niet meer goed is? De kaas is uitgedroogd of beschimmeld of ruikt vreemd. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven.
Is dat ongezond? Antwoord: Om harde kazen zoals Goudse zit een plastic laagje waar vaak een schimmelwerend middel, meestal natamycine (E235) in zit. Dit plastic kan beter niet opgegeten worden, de korst eronder kan wel zonder problemen worden gegeten.
Sommige soorten schimmel worden gebruikt om kaas te maken, zoals Brie en Camembert. Deze schimmels zijn veilig voor gezonde volwassenen om te eten .
De meeste schimmels die op harde kaas groeien, zijn niet erg schadelijk maar zien er niet smakelijk uit en zijn meestal ook niet bevorderlijk voor de smaak van de kaas. Snijd schimmel op harde kaas dus ruim weg.
Nummer 1: Brie
Brie de Meaux is een traditionele variant op de welbekende roombrie en wordt gemaakt in de omgeving van de Franse plaats Meaux, ten zuidoosten van Parijs. Het is één van de twee soorten brie die AOP/AOC keurmerk heeft.
Niet alleen is de korst van Brie veilig om te eten , maar het kan zelfs schadelijke organismen buiten houden die de kaas kunnen besmetten. De schimmel die op andere soorten kaas groeit, is niet veilig om te eten.
Algemeen geldt de regel dat je de korst van zachte kazen, zoals brie en camembert, kan opeten. Deze romige zachte kazen hebben een zachte, witte rand. Die witte dons wordt gevormd tijdens het rijpingsproces wanneer de schimmels aan de melk worden toegevoegd. Ze geven de kaas zijn typische natuurlijke smaak.
Zachte kazen, zoals Brie, Camembert of andere buitenlandse kaasjes met een zachte structuur, kun je maar 1 tot 2 weken bewaren in de verpakking in de koelkast. We raden het af om deze kaasjes in te vriezen. Mocht er schimmel ontstaan op kazen, dan kun je dit ruim wegsnijden (minstens 1 centimeter).
Brie smaakt een beetje grassig en nootachtig, waarbij alleen de rijpere wielen een beetje naar aarde en paddenstoelen smaken, zoals de Brie Noir. Pas op voor overrijpe Brie; hoewel niet schadelijk om te eten , maakt de zware ammoniakgeur en -smaak het eten ervan helemaal niet prettig!
Als een kaas de geur van ammoniak afgeeft, dan is het duidelijk: deze kaas is niet meer goed voor consumptie. Ammoniak is een teken dat de kaas zijn beste tijd heeft gehad en dat bacteriële activiteit de overhand heeft gekregen. Het tweede cruciale aspect is hoe de kaas eruitziet, met name de kleur van de schimmel.
Wanneer Brie kaas langer dan twee uur buiten de koelkast staat, is het raadzaam om het weg te gooien . Om Brie kaas optimaal te kunnen genieten, bewaar het gekoeld en haal het alleen tevoorschijn om te serveren bij bijeenkomsten of maaltijden, waar het veilig 30 minuten kan rusten voordat het wordt geserveerd.
De Bloomy Rind: luchtig, wit en zacht aanvoelend
Dat witte, marshmallowachtige spul aan de buitenkant van je brie wordt een bloeiende korst genoemd.
Snijd de bovenkant eraf .
Zodra je de snede hebt gemaakt, gebruik je je vingers om de korst eraf te wrikken. Als de brie stevig genoeg is, zou de bovenkant er gemakkelijk af te snijden moeten zijn. Als je alleen de bovenkant eraf snijdt, blijft er een "kom" over waar de romige kaas uit kan worden geschept bij het eten of het voorbereiden om te serveren.
Door ze regelmatig te keren en te bestrooien met de schimmel (Penicillium camemberti, Penicillium candidum, en/of Brevibacterium linens) krijgen ze de kenmerkende smaak en vorm. Brie rijpt het best bij constante temperatuur.
Brie moet licht opgewarmd of op kamertemperatuur worden geserveerd. Hierdoor kan de kaas iets uitzetten en komt er meer van het aroma en de smaak naar voren. Serveer het in partjes en voeg er ook wat fruit aan toe, zoals groene druiven of kiwi's.
Schimmelkazen zoals brie en camembert zijn bij de productie bewerkt met schimmelsporen, waardoor ze hun karakteristieke sterke smaak krijgen. Geen zorgen, de schimmels zelf zijn niet ongezond (tenzij je er natuurlijk allergisch voor bent).Maar helaas zijn deze kaassoorten toch geen al te beste keuze.
Grote driehoekige kaas.
Kazen zoals een brie de Meaux kun je vanuit het midden tot halverwege verspringende plakjes snijden.Kom je dichter bij de rand snijd je in de lengterichting de plakjes af.