Binnen het christelijke geloof wordt abortus over het algemeen beschouwd als een ernstige zonde, omdat het leven wordt gezien als een geschenk van God vanaf de conceptie. Echter, abortus wordt niet gezien als een onvergeeflijke zonde. Centrum voor Pastorale Counseling +3
Vergeving is een van de wonderen van Gods genade. De helende kracht ervan is magnifiek. Als een vrouw betrokken is geweest bij een abortus, eist God niet dat ze de rest van haar leven met een rode 'A' op haar borst rondloopt. Hij eist wel dat ze zich bekeert van haar zonde en tot Hem komt voor de reiniging door vergeving.
Maar God zij gedankt, die ons de overwinning geeft door Jezus Christus, onze Heer.” (1 Korintiërs 15, 54-57). Abortus is de dood. Christus kwam om de dood te overwinnen en dus ook abortus. “Ik ben gekomen, opdat zij het leven kunnen hebben en wel in overvloed” (Johannes 10, 10).
—Exodus 21:22,23 Het leven is een geschenk van God en mag niet door abortus worden weggenomen. God is 'voor het recht op abortus ', maar Hij maakt duidelijk wat de enige acceptabele keuze is: Ik heb u leven en dood, zegen en vloek voorgehouden.
God beschouwt het ongeboren kind als menselijk leven .
“Uw ogen zagen mijn wezen, toen ik nog ongevormd was. En in uw boek waren ze alle opgeschreven, de dagen die voor mij bestemd waren, toen er nog geen van hen bestond” (Psalm 139:16). In bepaalde gevallen gaf God rechtstreeks leiding aan het leven vóór de geboorte.
A. Ik veronderstel dat een theologische purist zou kunnen zeggen dat er geen definitief kerkelijk standpunt bestaat over het uiteindelijke lot van een kind dat is overleden na een miskraam. Maar gezien veel van wat de kerk in haar officiële documenten heeft onderwezen, lijkt het redelijk om aan te nemen dat het kind in de hemel is.
Wie zich vergrijpt aan menselijk leven, vergrijpt zich aan de Schepper die de mens naar Zijn beeld heeft gemaakt. Een kind heeft een ziel: het is waardevol als schepsel én heeft eeuwigheidswaarde.
Hoewel er meningsverschillen zijn geweest over wat te doen wanneer het ene leven het andere bedreigt, is er door de geschiedenis heen absolute eensgezindheid geweest over de waarde van het leven. De vroege christenen waren bijvoorbeeld eensgezind tegen het nemen van een mensenleven, omdat dit in strijd is met de wet van God.
Tot enkele dagen na de behandeling kun je last hebben van rugpijn, buikkrampen en bloedverlies, vergelijkbaar met een normale menstruatie. Het meeste bloedverlies komt vaak pas na 4-7 dagen en kan langer aanhouden dan een menstruatie. Het bloedverlies eindigt vaak met bruine afscheiding, ook kun je stolsels verliezen.
' De meeste mannen ervaren abortus als een niet gemakkelijke gebeurtenis met psychologische stress. Er treden vooral gevoelens van rouw en verlies op. Andere emotionele reacties bij mannen na abortus van hun kind: opluchting, woede, schuldgevoel en angst.
De Katholieke Kerk leert dat een opzettelijke abortus een doodzonde is in strijd met het Vijfde Gebod ("Gij zult niet doden").
Conclusie: 99 procent van de vrouwen heeft na vijf jaar geen spijt van hun abortus. De overige één procent ervoer na vijf jaar nog wel negatieve emoties, waaronder spijt. Dus ook gevoelens zoals verdriet, schuldgevoel en rouw. Maar, zegt Van Ditzhuijzen: "De meest voorkomende emotie is opluchting."
In 2020 was voor 50% van de vrouwen die kozen voor een abortus één van de redenen 'werk of opleiding'. Na 4 weken, voordat een vrouw vaak weet dat ze zwanger is, zijn de grote hersenen al gevormd. 81% van de Nederlanders schat de abortusgrens lager in dan 24 weken.
Ja, God zal je vergeven als je een abortus hebt ondergaan.
Bespreek deze eventueel met je partner en misschien kan je in de toekomst een andere manier van beslissen uitproberen:
Jezus Christus noemde de Heilige Geest 'Geest van de Waarheid' (Johannes 14:17; 15:26; Johannes 16:13) en waarschuwde ons: 'Alle soorten zonden en godslasteringen zullen de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Heilige Geest zal de mensen niet vergeven worden' (Matteüs 12:31).
Een abortus is voor veel mensen een ingrijpende ervaring. Ook als je zeker weet dat je de juiste beslissing hebt gemaakt. Gevoelens van verlies, verdriet, boosheid, schuldgevoel of opluchting na een abortus zijn normaal. Meestal verdwijnen deze gevoelens na een aantal dagen of weken.
Zoek professionele hulp : Het zoeken naar professionele hulp kan een essentiële stap zijn in het verwerkingsproces. Een getrainde therapeut kan een veilige en vertrouwelijke omgeving bieden om de emotionele en psychologische gevolgen van abortusverlies en rouw te verwerken.
Bij een abortus met de abortuspil bestaat de kans dat je een (heel klein) embryo ziet tussen het bloed en ander weefsel dat je verliest. Afhankelijk van de duur van de zwangerschap kun je een klein vruchtzakje met wat weefsel eromheen zien.
Psalm 32:1
Hij liet Uria, de echtgenoot van Batseba, in de strijd doden, zodat David Batseba tot vrouw kon nemen. Je vraagt je misschien af: "Vergeeft God abortus?" Ja, dat doet Hij . In Psalm 32:1 drukt David de realiteit uit van iemand wiens zonden vergeven zijn – hij is gezegend.
Je mag gewoon douchen. Zolang je bloedverlies hebt, mag je niet in bad en niet zwemmen. Na het onderzoek kun je 1 tot 2 weken wat bloedverlies of bruine afscheiding hebben. Zolang je bloedverlies hebt, gebruik je geen tampons.
In paragraaf twaalf van de brief kondigt paus Franciscus aan dat alle priesters, niet alleen bisschoppen, nu de mogelijkheid hebben om mensen te vergeven die de zonde van abortus hebben begaan . Paus Franciscus stelde dat er geen zonde is die Gods barmhartigheid niet kan bereiken en uitwissen als een berouwvol hart verzoening zoekt.
Je eicellen mogen na je 35e dan 'oud' zijn, in principe kun je na je 35e of 40e gewoon zwanger worden en een gezond kind krijgen. Het aantal vrouwen dat rond hun 40ste hun eerste kind krijgt, is de laatste jaren juist sterk gestegen. Meestal verloopt dit zonder problemen.
In de laatste periode van de zwangerschap beginnen baby's dingen te doen met hun hersenen. Misschien gaat het wat te ver om te zeggen dat ze nadenken, maar onderzoek toont wel aan dat baby's anders reageren op prikkels van buitenaf of van binnenuit. Die reacties worden gestuurd door de hersenen.
"Dan wordt de ziel in hem geblazen..." (Sahih al-Bukhari: 3036). Op basis van de bovenstaande koranverzen en hadith concludeerden de juristen dat de ziel het embryo binnentreedt ongeveer 4 maanden , of 120 dagen, na de conceptie.