De Taíno's, de inheemse bewoners van de Grote Antillen (Cuba, Jamaica, Haïti/Dominicaanse Republiek, Puerto Rico) ten tijde van de Spaanse verovering, werden door de eerste Europeanen beschreven als een fysiek kenmerkend volk. Ze stonden bekend om hun gezonde en goed geproportioneerde uiterlijk. Wikipedia +1
Ze waren klein, bronskleurig en hadden steil zwart haar . Ze hadden geen gezichtsbeharing. Ze droegen zeer weinig kleding. De getrouwde vrouwen droegen schortachtige rokken die ze naguas noemden.
Ze woonden op de eilanden Cuba, La Española, Jamaica, Puerto Rico en andere eilanden in het noordelijke Caribisch gebied. De eerste beschrijvingen omschreven hen als middelgrote tot lange, gezonde mensen met een gebruinde huid . Ze hadden geen lichaams- of gezichtsbeharing, uitgesproken jukbeenderen, volle lippen en een goede mondhygiëne.
Tegenwoordig identificeren veel mensen zich als Taíno , en nog veel meer mensen hebben Taíno-voorouders, met name in Puerto Rico, Cuba en de Dominicaanse Republiek.
De Taíno waren een Arawak-volk van de Grote Antillen waarvan de oorsprong in het huidige Venezuela lag. Op de Caribische eilanden leden ze na de komst van de Spanjaarden zwaar onder slavernij en door de veroveraars geïntroduceerde ziekten, waartegen ze geen immuunafweer hadden.
“Als precolumbiaanse samenleving hadden de Taino geen schrift. In plaats daarvan hadden ze een taal, het Arawakaans, die bestond uit rotstekeningen, artistieke symbolen die in rotsen waren gekerfd. Deze kunstzinnige symbolen werden ook getatoeëerd. Taino-mannen hadden tatoeages voor spirituele doeleinden, de vrouwen hadden piercings .”
Het dieet van de Taino was grotendeels gebaseerd op wat er in hun vruchtbare omgeving te vinden was. Ze verbouwden yucca (ook wel cassave genoemd), zoete aardappelen, maïs en pinda's . Ze waren ook afhankelijk van vissen en de jacht op klein wild zoals vogels en leguanen. Vruchten zoals guave, papaja en genipap leverden essentiële vitaminen.
De betekenis van een bruine huidskleur wordt vaak toegeschreven aan de Taíno's, maar één fenotypisch kenmerk verraadt iemands Afrikaanse afkomst: krullend haar. Zowel Spanjaarden als Taíno's hebben steil haar , dus elke golf of krul in iemands haar duidt onmiskenbaar op een donkere huidskleur.
Het Taino-volk was polytheïstisch en aanbad een pantheon van vele verschillende goden, voorouders en geesten, die ze Zemi noemden. Het woord zemi werd ook gebruikt om te verwijzen naar iconen en fetisjen van de goden, die meestal gemaakt waren van gehouwen stenen.
Tonka, die 33 jaar oud is, woont sinds 2022 in een dierenopvang in Florida . Toen de autoriteiten in 2021 Tonka en twee andere chimpansees bij haar wilden weghalen, verzon mevrouw Haddix een verhaal over hoe Tonka in mei van dat jaar aan een beroerte was overleden en dat ze hem had laten cremeren, aldus de aanklagers.
Spanjaarden en Taíno
Columbus en zijn bemanning landden op 12 oktober 1492 op een eiland in de Bahama's en waren daarmee de eerste Europeanen die de Taíno-bevolking tegenkwamen. Columbus beschreef de Taíno als een lang , goed geproportioneerd volk met een nobel en vriendelijk karakter.
Christopher Columbus, die de rijkdom van de Nieuwe Wereld wilde aantonen nadat hij geen goud had gevonden, laadde zijn schip vol met tot slaaf gemaakte Taíno . In de daaropvolgende vier decennia droeg de slavernij bij aan de dood van 7 miljoen Taíno. Tegen 1535 was de Taíno-cultuur op Hispaniola verdwenen.
Toen Christopher Columbus in 1492 in Cuba aankwam, merkte hij de inheemse, gedomesticeerde honden op, die de Taíno aon noemden. De aon blaften niet; volgens Columbus floten, huilden en giechelden ze alleen maar.
De Taino waren een inheemse bevolkingsgroep die voornamelijk het Caribisch gebied bewoonde, met name de eilanden Hispaniola, Cuba en Puerto Rico , vóór het contact met de Europeanen aan het einde van de 15e eeuw.
Indianen is een benaming voor de oorspronkelijke, inheemse bevolking van Amerika. Het is een begrip dat overkoepelend voor diverse etnische groepen wordt gebruikt en betrekking heeft op alle oorspronkelijke inwoners van het continent Amerika.
Toen Puerto Rico werd ontdekt, werd het bewoond door de Taino- en Carib-indianenstammen. De Taino waren een vreedzaam volk, maar de Cariben waren oorlogszuchtige kannibalen die oorspronkelijk uit de jungles van Zuid-Amerika kwamen . De Taino waren klein en gespierd, met steil zwart haar en een koperkleurige huid.
Degenen die beweren Taíno-voorouders te hebben, hebben vaak ook Spaanse en Afrikaanse voorouders, en soms zelfs beide . De Spanjaarden veroverden verschillende Taíno-stamhoofdschappen in de late vijftiende en vroege zestiende eeuw.
Hoewel er geen Taíno-stammen meer bestaan , hebben genoomonderzoeken aangetoond dat tot 61% van de Puerto Ricanen, 30% van de Dominicanen en 33% van de Cubanen Taíno-DNA bezitten. Wereldwijd zijn er ongeveer 23 miljoen Latino's afkomstig uit deze drie landen (9 miljoen Puerto Ricanen, 11 miljoen Dominicanen en 13 miljoen Cubanen).
De religieuze praktijken van de Taino waren gericht op de verering van zemis, voorouders en mythische helden, vanuit een opvatting die geen onderscheid maakte tussen het natuurlijke en het bovennatuurlijke . Zemis hadden over het algemeen de heerschappij over specifieke natuurlijke domeinen, processen, ritmes en hulpbronnen.
Krullend haar komt het meest voor bij mensen met Afrikaanse, Mediterrane en inheemse Amerikaanse voorouders. Er is een specifiek gen dat de vorm van de haarschacht en de haarstructuur bepaalt, en dat gen heet trichohyaline.
De Taíno waren een vreedzaam en hardwerkend volk met een economie gebaseerd op visserij, landbouw en ruilhandel. Ze verbouwden cassave, maïs, zoete aardappelen en andere essentiële voedingsmiddelen en woonden in dorpen die gebouwd waren met natuurlijke materialen zoals palmbladeren en riet.
De Arawak/Taíno waren polytheïsten en hun goden werden Zemi genoemd . De Zemi beheersten verschillende functies van het universum, net zoals de Griekse goden of de latere Haïtiaanse Voodoo lwa. Ze lijken echter geen specifieke persoonlijkheden te hebben gehad, zoals de Griekse en Haïtiaanse goden/geesten dat wel hebben.
Als machtige zeevaarders die imposante kano's bouwden, vulden ze hun dieet aan met vis en krabben – en aten ze zelfs eieren van bezoekende zeeschildpadden . De Taíno's woonden in hutten die waren gemaakt van lokale bomen en planten.
De Taíno's waren boeren en vissers en verbouwden intensief wortelgewassen op conucos, kleine verhoogde akkers. Maniok was het belangrijkste gewas, maar er werden ook aardappelen, bonen, pinda's, paprika's en andere planten verbouwd. De landbouw werd aangevuld met de overvloedige vis- en schaaldiervoorraden van de regio.
Er waren nooit veel wilde dieren om op te jagen op Hispaniola, maar er waren wel enkele kleine zoogdieren waarop gejaagd werd en die men graag at. Ze aten ook slangen , verschillende knaagdieren, vleermuizen, wormen, vogels, in het algemeen alle levende wezens die ze konden vinden, met uitzondering van mensen.