Onthoud dat de 'v' in het Duits klinkt als de Nederlandse 'f' en dat de 'w' klinkt als de Nederlandse 'v'.
En "W" wordt uitgesproken als een "V".
De V-klank plaats je onderlip tegen je bovenste voortanden en laat de lucht door het midden ontsnappen; de W is andersom. Je plaatst je onderlip tegen het midden van je voortanden en laat de lucht aan de zijkanten ontsnappen.
A spreek je uit als 'ah', maar Ä spreek je uit als 'eh'. U spreek je uit als 'oe', maar Ü spreek je uit als 'uu'. O spreek je uit als 'oh', maar Ö spreek je uit als 'eu'. Au spreek je uit als 'au', maar Äu spreek je uit als 'oi'.
De ë met de zogenaamde trema wordt uitgesproken als de e in "extra", "error", "element". Als het op een medeklinker volgt, wordt het ook solitair uitgesproken. Dus "gluë" zou niet "gloo" zijn, maar "gloo-e", met de e uitgesproken zoals ik zei. De ó is gewoon een lange o.
In het Duits zijn 'v' en 'w' niet zomaar letters; het zijn klanken die een zin begrijpelijk, maar ook onbegrijpelijk kunnen maken. Onthoud dat de 'v' in het Duits klinkt als de Nederlandse 'f' en dat de 'w' klinkt als de Nederlandse 'v'.
De glijklank tussen uu en uh is een w, zoals in continue ('kon-tie-nuu-wuh').De glijklank tussen ieen uh is een j, zoals in knieën ('knie-juhn'). Doordat er twee uitspraken van de ui zijn, kunnen op die tweeklank beide glijklanken volgen: w ('bui-wuhn') en j 'bui-juhn').
/w/ wordt een "glide" genoemd. Om het te maken, begin je met het ronden van je lippen in een "O"-vorm. Laat je stembanden trillen en spreid je lippen, spreid ze in de vorm van welke klinker dan ook die volgt op de /w/ in het woord. Om het /w/-geluid te maken: /w/ wordt een "glide" genoemd. Om het te maken, begin je met het ronden van je lippen in een "O"-vorm.
In het Duits wordt de w uitgesproken als de v .
De uitspraak van ⟨v⟩ is een van de weinige gevallen van dubbelzinnigheid in de Duitse orthografie. De Duitse taal gebruikt normaal gesproken ⟨f⟩ om de klank /f/ aan te geven (zoals gebruikt in het Engelse woord fight) en ⟨w⟩ om de klank /v/ aan te geven (zoals in victory) .
De Duitse ö (/ø/) wordt uitgesproken aan de voorkant van de mond, waarbij dezelfde lipronding van o behouden blijft , die in het Engels wordt benaderd als de “ea” in “earn”. Vergelijk de uitspraak van o en ö in de Duitse woorden “kochen” (/kɔxn/, “koken”) en “schön” (/ʃøn/, “mooi, aardig”).
Duitse klinkers komen in ongespannen/gespannen paren voor, maar dat geldt niet voor tweeklanken zoals "ei", "au", "äu" en "eu". De Duitse monoftong "e" wordt uitgesproken als gespannen /eː/, ongespannen /ɛ/ of de schwa /ə/.
Zakelijk gezien spreek je anderen met “Sie” aan. Een “hogere” partij kan het initiatief tot “duzen” (tutoyeren) nemen. Dit moet je serieus opvatten, want Duitsers zien het aanbieden van “du” als een echte toenadering.
Als u bijvoorbeeld eszett in een e-mail moet gebruiken, zoek dan in de functie "Symbool invoegen" naar ß. U kunt ook op ALT drukken en 0223 typen op uw pc of Option-S ingedrukt houden op uw Mac . Als u een Duits toetsenbord hebt, vindt u de toets voor ß rechts van 0 (nul).
De ü op PC – alternatief
Houd de linker Alt toets ingedrukt en typ op het numerieke toetsenbord 148.
In de Duitse spelling heeft deze ligatuur tegenwoordig de functie van een zelfstandige letter en dient zij voor de weergave van een stemloze s-klank. Op Nederlandse scholen wordt de ß vaak Ringel-s genoemd. Deze term is afkomstig uit het Duits, maar de meeste Duitsers hebben nooit van Ringel-s gehoord.
De Duitse letters V en W kunnen voor verwarring zorgen bij moedertaalsprekers van het Engels, omdat de Duitse W wordt uitgesproken als de Engelse V, en de Duitse V als de Engelse F !