De meest gebruikelijke manier om "hoi" of "hallo" te zeggen in het Koreaans (beleefd) is 안녕하세요 (An-nyeong-ha-se-yo). Tegen vrienden of jongere personen zeg je informeel 안녕 (An-nyeong).
#2 안녕 (annyeong) - “Hallo” in het Koreaans (informeel)
In Zuid-Korea is buigen de traditionele manier om te begroeten. Bij mannen wordt het buigen vaak ook begeleid door een handdruk. Daarbij moet de linkerhand de rechteronderarm ondersteunen. Koreaanse vrouwen schudden elkaar niet altijd de hand en zullen eerder een hoofdknikje geven dan een volle buiging.
Don't: fooi geven in Zuid-Korea
De algemene regel is dat de service altijd goed moet zijn zonder dat daar iets tegenover staat. Zorg vooral dat je de woorden hallo ('annyeonghaseyo') en bedankt ('gamsahamnida') weet als blijk voor je waardering.
안녕 (annyeong) is de informele manier om hallo te zeggen in het Koreaans . Slechts die twee lettergrepen. Je gebruikt deze Koreaanse uitdrukking in informele situaties met goede vrienden, jongere broers en zussen, kinderen, of misschien je jongere neven en nichten als je een hechte band hebt. De truc is: je moet wel echt een hechte band met iemand hebben voordat je deze informele begroeting kunt gebruiken.
De woordenboekvorm van het werkwoord is 사랑하다 (saranghada). Je kunt gewoon zeggen 사랑해 (saranghae)! De normale en formelere manier is 사랑해요 (saranghaeyo)!
Onbeleefd in Zuid-Korea is onder andere het aanraken van mensen, het direct oogcontact maken met ouderen, het gebruiken van rode inkt voor namen, het niet respecteren van hiërarchie (zoals met twee handen geven), en het niet wachten tot de oudste persoon begint met eten; algemene beleefdheid zoals lawaai maken en direct 'nee' zeggen wordt ook vermeden.
Een lichte buiging is een gebruikelijk gebaar van respect, vooral jegens ouderen of meerderen . Handdrukken komen ook veel voor in professionele omgevingen, maar gaan vaak gepaard met een buiging. Gebruik beide handen of ondersteun uw schuddende hand met uw andere hand om beleefdheid te tonen.
싫다 betekent "nee" in het Koreaans.
"Annyeong haseyo" is een Koreaanse begroeting die "hallo" betekent en gebruikt wordt in formele en beleefde situaties. Het kan ook worden opgevat als "hoe gaat het?" of "ben je in vrede?" en is de meest voorkomende en veelzijdige beleefde begroeting in het Koreaans.
Zeg gewoon 감사합니다 (kamsahamnida), wat de standaard formele manier is om dank je te zeggen.
아니요. [aniyo] = Dat klopt niet. / Ik vind dat niet. / Wat je zegt, is niet juist. Dus als je in het Koreaans vraagt: “Hou je niet van koffie?” moet degene die niet van koffie houdt in het Nederlands antwoorden met “Nee,”, maar in het Koreaans met “네”.
In het Engels betekenen ja en nee gewoon of je snoep lekker vindt of niet. In het Koreaans betekenen 네 en 아니요 eerder of je het eens bent met de hele zin of niet.
De meest gebruikelijke informele manier om afscheid te nemen is 안녕 (annyeong). Het betekent zowel "hallo" als "tot ziens" en wordt alleen gebruikt bij goede vrienden, leeftijdsgenoten of mensen die jonger zijn dan jij.
'Hoi', 'Hallo' en 'Goedendag' kan de hele dag door. Andere begroetingen gebruik je juist alleen in de ochtend, middag of avond. Ook is er soms een verschil tussen een formele en informele begroeting. De formele begroeting gebruik je bij zakelijke contacten, mensen die je niet kent of personen die wat ouder zijn.
In tegenstelling tot sommige westerse culturen wordt het omhelzen of kussen op de wang, vooral tussen bekenden, in de Koreaanse cultuur over het algemeen als ongepast beschouwd . Het is in plaats daarvan gebruikelijker om te buigen en elkaar de hand te schudden.
Voor vaste telefoonlijnen in Zuid-Korea:
Toets 011 in – Dit is de Amerikaanse uitgangscode. Toets 82 in – De landcode voor Zuid-Korea . Toets het netnummer in – Zonder de 0 ervoor. Toets het lokale nummer in – Meestal 6 tot 8 cijfers.
Het buigen is in Zuid-Korea een traditionele manier om elkaar te begroeten. Mannen geven elkaar vaak ook een handdruk, waarbij de linkerhand de rechter onderarm ondersteunt. Koreaanse vrouwen begroeten elkaar eerder met een hoofdknikje dan met een volle buiging en geven elkaar meestal geen handdruk.
Een van de modestijlen die in Zuid-Korea niet gewaardeerd wordt, is het dragen van kleding die de schouders of blote rug blootlegt . Dit wordt als enigszins onfatsoenlijk beschouwd en het is niet acceptabel om dergelijke kleding te dragen op bepaalde plaatsen, met name bij formele gelegenheden zoals bruiloften, sollicitatiegesprekken of begrafenissen.
1. 씨발 (Ssi-bal) Betekenis: In wezen het Koreaanse equivalent van het Engelse scheldwoord 'fuck', gebruikt om woede, frustratie of verbazing uit te drukken. Wanneer te gebruiken: Alleen als je met hele goede vrienden bent die dit woord al informeel gebruiken, en alleen als je absoluut zeker weet dat het gepast is.
Het Koreaanse Kim stamt af van een Chinees karakte dat 'goud' betekent. Het Silla-koninkrijk (57 v. Chr. - 935), dat vanaf 660 het Koreaanse schiereiland verenigde, werd zevenhonderd jaar lang geregeerd door een Kim.
사랑해 (saranghae) betekent "Ik hou van je" in het Koreaans. Het is een informele en intieme uitdrukking, die gebruikt wordt met goede vrienden, familie of romantische partners van dezelfde leeftijd of jonger. Beleefde en formele varianten zijn onder andere: 사랑해요 (saranghaeyo) – beleefd maar toch warm, geschikt voor de meeste relaties.
Mocht je trouwens het woord 잠깐만 (jamkkanman) gehoord hebben en je afvragen wat het betekent, het vertaalt zich naar "even wachten" of "even geduld". Je hoort dit heel vaak in Koreaanse drama's en gesprekken.